บันทึกหลังจากที่ได้อ่านหนังสือแนวธรรม...มีความสุขกับการอ่านมาก...จึงเก็บความรู้สึกดี ๆ มาทบทวนกับตัวเอง...
18 ก.ค. 2553 งานแต่งเพื่อน
ขึ้นต้นบรรยายของภาพประกอบเรื่อง วันนี้เป็นวันเข้าพรรษาพอดี วันที่ 27 ก.ค. 2553 และถ้าหากนับถอยหลังจากวันนี้ไป 6 ปี จะเป็นเหมือนวันสำคัญของครอบครัวเล็ก ๆ ครอบครัวหนึ่ง มันเป็นวันครบรอบวันแต่งงานของชายหญิงคู่หนึ่ง
เคยพูดคุยกับน้องคนหนึ่งเรื่องให้ความสำคัญของวันที่มีความหมายสำหรับคนที่เรารักในวาระต่าง ๆ เช่นวาระครบรอบปีวันพบกันครั้งแรก วาระครบรอบปีวันรักกันครั้งแรก และ ครบรอบปีในวันแต่งงาน วันสำคัญต่าง ๆ เราควรจะแสดงให้เธอได้เห็นว่ายังจำวันนั้นได้ดี ส่วนตัวแล้วตั้งแต่ใช้ชีวิตด้วยกันมาไม่เคยให้ความสำคัญกับวันที่ครบรอบของวันสำคัญต่าง ๆ เหล่านั้นเลย แต่คำว่าผู้นำครอบครัวคือผู้รับผิด และ เป็นได้ทั้งผู้รับชอบ โดยมีอีกหนึ่งชีวิต และ ชีวิตใหม่ที่จะต้องเกิดตามมาให้เราดูแล มันเป็นวงจรชีวิตที่มีเวลาจำกัดแค่ 60-80 ปีเท่านั้น(ใจหายอีกไม่นานก็แก่แล้วสินะ) ในวันนี้อยากใช้เวลาให้คุ้มค่าและให้มีความสุขมาก ๆ กับสมาชิกในครอบครัว และ พยายามเว้นช่องว่างสำหรับความทุกข์ให้น้อยลง ถึงการให้ความสำคัญในโอกาสครบรอบวันสำคัญต่าง ๆ จะดูขาดหายไป แต่สำหรับใจดวงนี้แล้วไม่เคยลืมความสุขในวันนั้นเลย 6 ปีที่ผ่านมา จดจำวันนั้นได้ดีกับวันที่มีคำว่า"สองเรารักนิรันดร์"
"เดือนนี้มีโอกาสไปงานแต่งงานของคนรู้จักมาเช่นกัน อยากให้ทุกคู่ประสบความสำเร็จกับการค้นหาความสุขของชีวิตคู่ทุกคู่"
ขอให้ทุกคู่ชีวิตมีความรักนิรันดร์นะครับ...
คำว่า"รักนิรันดร์"เป็นประโยคที่พบบ่อยมากในวันที่คู่รักจัดงานประกาศข่าวร่วมกันว่าจะไม่ทอดทิ้งกัน...และจะรักกันตลอดไป.
24 ก.ค. 2553 งานแต่งรุ่นน้อง
