ในช่วงวันหยุดติดต่อกันสี่วันในเดือนกรกฏาคม  ผมได้กลับบ้านที่จังหวัดเลย  ซึ่งไม่ได้กลับมานานหลายเดือนแล้ว  คิดถึงพ่อและแม่  เพราะไม่ได้เจอและไม่ได้คุยกับท่านนานแล้ว

          สิ่งที่ผมได้เจอเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ผมคิดถึงและอยากอยู่กับพ่อและแม่ที่บ้านมากคือ  ได้ไปเยี่ยมญาติที่ป่วยและมีลูกที่สติไม่ค่อยดีคอยดูแลอย่างยากลำบาก  เห็นแล้วก็นึกถึงตังเองที่ไม่ค่อยได้ดูแลและเอาใจใส่พ่อและแม่ของเรา  เท่าที่ควรจะเป็น 

          ความรู้สึกของผมตอนนี้คืออยากจะคอยดูแลและช่วยแบ่งเบาภาระของท่านให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้  รวมทั้งอยากจะบอกสอนนักเรียนของผมให้เขามีความรู้สึกที่ดีกับพ่อและแม่ของเขา  และทำให้พ่อและแม่สบายใจมากที่สุด เพราะรู้สึกว่าวัยรุ่นในปัจจุบัน  พ่อและแม่จะคอยเป็นห่วงมากๆๆ  และวัยรุ่นก็ไม่รับรู้ถึงความเป็นห่วงที่มีคุณค่าเหล่านี้เลย  อยากให้เขาโตทางด้านความคิดเพื่อที่จะทำให้พ่อแม่มีความสุข  สุขที่ไม่มีสิ่งใดเท่า..........