Theme UKM18 : คุณภาพการศึกษาสู่การเรียนรู้และการพัฒนาชุมชน

   เผลอเดี๋ยวเดียว เวลาผ่านไปเกือบ 3 ปีแล้ว จาก UKM11 มาเป็น UKM18 สำหรับการจัดงานเสวนาเครือข่ายการจัดการความรู้ระหว่างมหาวิทยาลัย ที่ทางมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามรับหน้าเสื่อเป็นเจ้าภาพ

   ปกติตามข้อตกลงใน Bussiness meeting แผนงาน UKM จะจัดทุกไตรมาส คือ 3 เดือนจัดครั้งหนึ่ง โดยการเวียนกันเป็นเจ้าภาพ ปีหนึ่งจึงจัดงาน 4 ครั้ง

   แต่ถ้าดูสถิติ ตั้งแต่ UKM11-UKM18 เวลาผ่านไป 3 ปี ทางเครือข่ายฯ จัด UKM ได้รวม 8 ครั้ง เท่านั้นเอง ในทางปฏิบัติจึงเท่ากับว่า UKM จัดได้เฉลี่ยปีละ 3 ครั้ง

    ในภาระกิจ 4 ด้าน มรภ.มหาสารคาม มองตนเองว่า มีความเชี่ยวชาญด้าน "ชุมชน" เป็นพิเศษ

   UKM11 ที่ มรภ.มหาสารคามเป็นเจ้าภาพจึงจัดงาน ใน Theme ที่ว่า “การเชื่อมโยงวิชาการกับชุมชน” จัดระหว่างวันที่ 23-24 สิงหาคม 2550 ณ ห้องสันตรัตน์ โรงแรมตักสิลา อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม

   ในครั้งนั้นได้ เรียนเชิญครูบาสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ จากมหาชีวาลัยอีสาน มาช่วยงาน (มีดร.ขจิต ฝอยทองร่วมช่วยงานอยู่เบื้องหลังด้วย) และได้อาจารย์ ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวน อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนเม็กดำ ซึ่งโอนย้ายมาเป็นอาจารย์ใหม่ที่มรภ.มหาสารคาม มาร่วมด้วยช่วยกันอีกแรง

   UKM 11 จึงนำผลงานเชิงประจักษ์ ของนักเรียนโรงเรียนเม็กดำ มาจัดแสดงให้ผู้เข้าร่วมเสวนาได้มีโอกาสชื่นชมผลงาน ที่หน้าห้องสันตรัตน์ โรงแรมตักสิลา

   UKM 18 ปีนี้ ทางมรภ. มหาสารคาม มาแปลกแหวกแนว คือ จะพาผู้เข้าร่วมเสวนาประมาณ 70 ชีวิต ไปชื่นชมผลงานและร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในชุมชน 4 แห่ง 5 ฐานด้วยกัน

   ชุมชนทั้ง 4 แห่งได้แก่

  1. โรงเรียนบ้านโนนสำราญ ตำบลวังไชย อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม
  2. บ้านหลังเรียนปู่ทวดครูสิงห์ บ้านกุดแคน ตำบลหนองใน (ชื่อน่ากลัว..อิอิ) อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม
  3. โรงเรียนบ้านเม่นใหญ่ ตำบลแก่งลิงจาน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม
  4. บ้านหนองปลิง ตำบลหนองปลิง อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม

   สำหรับหัวข้อเสวนาครั้งนี้คือ "คุณภาพการศึกษาสู่การเรียนรู้และการพัฒนาชุมชน" จัดขึ้น ณ ห้องประชุม 4 A อาคารศูนย์ภาษาและคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ระหว่างวันจันทร์ที่ 2 - วันอังคารที่ 3 สิงหาคม 2553

   ผมมองว่า ทางผู้จัดคงบูรณาการเรื่องทัศนศึกษากับการเรียนรู้เข้าด้วยกัน และคิดว่าหากผู้เข้าร่วมเสวนาทุกท่าน ยอมเปิดใจให้กว้าง เข้าไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกลุ่มผู้เข้าร่วมเสวนาและชุมชน คงได้แนวคิดไปปรับใช้ในการทำงานของแต่ละท่านไม่มากก็น้อย

   กลุ่มผู้เข้าร่วมเสวนา ซึ่งเป็นตัวแทนจาก 7 มหาวิทยาลัย อันประกอบด้วย มหาวิทยาลัยมหิดล, มหาวิทยาลัยขอนแก่น, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์,มหาวิทยาลัยนเรศวร, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และเจ้าภาพมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จะแยกไปเข้าร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ตามฐาน ต่างๆ 5 ฐานดังนี้

  1. ฐานที่ 1 : หลักสูตรการศึกษาสู่การเรียนรู้และพัฒนาชุมชน
  2. ฐานที่ 2 : การจัดการเรียนการสอนสู่การเรียนรู้และพัฒนาชุมชน
  3. ฐานที่ 3 : เทคโนโลยีสู่การเรียนรู้และพัฒนาชุมชน
  4. ฐานที่ 4 : ศิลปวัฒนธรรมสู่การเรียนรู้และพัฒนาชุมชน
  5. ฐานที่ 5 : การวิจัยสู่การเรียนรู้และพัฒนาชุมชน

   ส่วนฐานที่ 6 จะเป็นการประชุม Bussiness meeting ของกลุ่มผู้บริหารมหาวิทยาลัยและกลุ่มผู้ประสานงาน

   สำหรับเครื่องมือ KM ที่ใช้ในการประชุมครั้งนี้คือ

  1. เรื่องเล่าเร้าพลัง Storytelling
  2. สุนทรียสนทนาและการฟังอย่างตั้งใจ Dialogue&deep listening
  3. และ AAR

   หากเติมเข้าไปอีกนิด คือ การ Capture ความรู้ของแต่ละบุคคล และการถอดบทเรียนนำความรู้กลับไปปรับใช้ในหน่วยงานของตน ย่อมจะเกิดประโยชน์ต่อส่วนรวมไม่มากก็น้อย

   สิ่งที่อาจเป็นปัญหาสำหรับ มรภ.มหาสารคาม คือ การจัดคุณอำนวยและคุณลิขิตเข้าไปอำนวยความสะดวกและจัดการกลุ่มในแต่ละฐาน รวมทั้งการประสานงานระหว่างฐานต่างๆ อย่าง Synchronization

   ข้อเสนอแนะสำหรับผม คือ ระหว่างเดินทาง ควรจัด Entertainer สร้างบรรยากาศความเป็นกันเองและความคุ้นเคยกันระหว่างสมาชิกในกลุ่ม เพื่อว่าเมื่อถึงเวลาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกัน จะได้ไม่เสียเวลาในปรับตัวเข้าหากันครับ