เมื่อกล่าวถึงเรื่องการเดินทาง ข้าพเจ้ารู้สึกเหนื่อยเหลือเกินเพราะตอนหลังมานี้สุขภาพไม่ค่อยดีจะรู้สึกปวดเข่า และมีอาการชาที่มือขวา ขณะนี้ยังหาสาเหตุไม่เจอเลย แต่ตอนเด็ก ๆ ข้าพเจ้าฝันอยากมาเที่ยวที่กรุงเทพฯ มากเนื่องจากพี่สาว 2 คน มาเรียนที่กรุงเทพฯ คือ คนที่ 1 เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง คนที่ 2 เรียนอยู่ที่วิทยาลัยครูธนบุรี ขณะนั้นข้าพเจ้าเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 พ่อแม่บอกว่าถ้าจบให้ออกจากโรงเรียนมาเลี้ยงหมูขายเพื่อส่งพี่สาวทั้งสองเรียนให้จบก่อน แล้วให้พี่สาวส่งเรียนต่อ แต่กลับเป็นว่าข้าพเจ้าได้โควต้ามาเรียนที่วิทยาลัยเทคนิคชัยภูมิโดยไม่ต้องสอบ พ่อกับแม่ก็เลยต้องยอมให้ข้าพเจ้าเรียนต่อ และก็จบได้รับราชการก่อนพี่ ๆ เมื่อวันที่ได้รับคำสั่งให้เดินทางมาเข้ารับการอบรมการเพิ่มศักยภาพบุคลากรด้านเทคโนโลยสารสนเทศและการสื่อสารก็ดีใจ ที่จะได้มาเห็นกรุงเทพเมืองใฝ่ฝันในอดิต แต่อีกใจหนึ่งก็หวั่น ๆ กลัวปวดเข่าตอนนั่งรถทัวร์ และวันเดินทางก็เจอจริง ๆ คือข้าพเจ้าเดินทางมากับลูกชายคนโตซึ่งจะเดินทางมาลาออกจากการเรียนปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เนื่องจากลูกบอกว่าไม่ตรงกับสายวิชาที่เรียนมา เมื่อวันเสาร์ไปจองตั๋วรถได้เวลา 23.00 นาฬิกาได้ที่นั่ง เอแปดและบีแปดจะตรงกับทางที่จะลงไปห้องน้ำพอดี ทำให้ที่นั่งเราแคบไม่มีที่เหยีดขาเลยกว่าจะถึงกรุงเทพก็ปาเข้าไปหกโมงเช้า แต่พอมาถึงก็ดีใจเพราะพอเดินทางถึงหอพักพิมพ์และเพิ่มฝนก็ตกพอดีทำให้ชุ่มช่ำสดชื่น