ทันทีที่เป็นช่วงพักหลังพิธีเปิด ข้าพเจ้าได้ใช้ช่วงโอกาสนี้เดินสำรวจไปในงาน ก่อนที่จะกลับเข้าไปฟังเรื่อง "สร้างพลังเครือข่าย R2R : ทางออกการพัฒนาระบบสุขภาพ" นำสนทนาโดย Prof. Vicharn Panich และ ศ.นพ.วีระศักดิ์ จงสู่วิวัฒน์วงศ์ นพ.วีระพันธ์  สุพรรณไชยมาตย์ และ นพ.ประสิทธิ์  มั่งจิตร...

ระหว่างนั้นใครที่ยังไม่ได้ลงทะบียนต่างก็ทยอยกันมาลงทะเบียน เสมือนเป็นห้วงเวลาที่ทำเปิดโอกาสให้คนหน้างาน R2R หลายคนได้พบเจอกัน จากต่างที่ต่างงาน แต่ใช้โอกาสนี้ได้มาบอกเล่ากันแบบปากต่อปาก ว่า

ใครไปทำอะไร ที่ไหน อย่างไร มางานวันนี้มานำเสนอ มาดู หรือมา...

หลายคนที่จากปีที่แล้วได้กลับไปต่อยอดงานวิจัยตนเอง และปีนี้ก็ได้รับคัดเลือกเป็นงานวิจัยดีเด่นซ้อนปี ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าชื่นชมในความมุมานะ และตั้งใจ ข้าพเจ้ามองว่า...ห้วงเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมานั้น คุ้มค่ามาก อันเป็นความคุ้มค่าที่มาจากแรงบันดาลใจภายในที่ยิ่งใหญ่...ที่ทำให้เขาหันกลับไปมองงานอันผ่านการใคร่ครวญและนำไปสู่การเกิดเป็นประเด็นวิจัยต่อเนื่องเกิดขึ้น

ทันทีที่เดินออกจากห้องใหญ่ทางซ้ายมือก็เป็นมุม ๑๐ คำถามยอดฮิต R2R   ที่ต่างเริ่มมีคนมาเมียงมองให้ความสนใจ และตัดสินใจร่วมกิจกรรมตามเป้าประสงค์ของมุมนี้ และเพิ่มดีกรีแห่งความคึกคัก

 

ปีนี้เสียงบอกกล่าวว่า การจัดงานดี กว้างขวางทำให้เดินดูบรรยากาศของงานได้สะดวก ซึ่งข้าพเจ้าก็เห็นด้วย โซนแรกที่อยู่หน้าห้องประชุมใหญ่ ก็จะเป็นจุดลงทะเบียน ประสานงาน และบู้ทของเครือข่าย R2R

สถานที่สวย ไม่แออัด และอึกทึก แต่ก็ไม่โหรงเหรง ยืนคุยทักทายหรือจะเดินเชยชม ก็ไม่ได้ก่อเกิดเป็นความเบียดเสียด คำชื่นชมได้ยินไปจนถึงเรื่องอาหารว่างและอาหารกลางวันที่อร่อย ยังอุ่นหน้าทาน

ความเป็นมิตร ใกล้ชิด...และการเข้าถึง คือ สิ่งที่ปรากฏขึ้นในความรู้สึก แม้แต่น้องทัย ที่เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยจ่ายกลาง บอกว่า "ไม่อยากมา กลัวมันยาก และตนเองฟังไม่เข้าใจ" แต่ท่าน ผอ.รพ.ป่าติ้ว และพี่แก้ว ก็เมตตาเชียร์ให้มาจนสำเร็จ "แต่พอมาแล้ว หนูฟังรู้เรื่องค่ะ ไม่ยากหรือหน้ากลัวอย่างที่คิด" แม้แต่น้องสรรเพชรเอง พนักงานขับรถที่ไม่ได้มาเพียงแค่ขับรถแต่ได้เข้ามาร่วมเรียนรู้ในงานครั้งนี้ด้วย ก็มีสีหน้าแห่งความเบิกบาน ... "มันคือความคุ้มค่าของการมา"

ข้าพเจ้าเดินไปตามทางเดินเรื่อยๆ...ได้เจอกัลยาณมิตรหลายท่าน ได้หยุดทักทาย แย้มยิ้ม และหัวเราะ "ช่างเป็นงานวิชาการที่ผ่อนคลายจัง" ข้าพเจ้านึกคิดในใจ

ถัดจากฝั่ง...บู้ทเครือข่าย เดินผ่านห้องโถงตรงกลางอันเป็นฝั่งขวามือของทางเข้างาน...ก็จะเป็นบู้ทของนักวิจัย R2R ที่ผ่านคัดเลือกเป็นงานวิจัย R2R ดีเด่นที่สามารถนำเสนอเป็น "งานต้นแบบ" ให้ได้เรียนรู้และสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนหน้างานคนอื่นๆ ได้

 

 

ในห้วงเวลานี้...

นักวิจัย R2R บางท่านก็มาอยู่ประจำที่บู้ท และมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันแบบ face to face

เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ในเช้าวันแรก ข้าพเจ้าก็รู้สึกประทับใจเสียแล้ว และนึกชื่นชมการจัดงานช่างจัดได้อย่างตอบสนองการเรียนรู้ของคนหน้างานในบรรยากาศที่สบายๆ ผ่อนคลาย ดั่งคำชื่นชมของใครอีกหลายๆ คนที่บอกว่า "เป็นบรรยากาศงานที่อบอุ่น ไม่เคร่งเครียด"...

แต่...เดินดูได้ยังไม่อิ่มหนำในใจ...ข้าพเจ้าก็เดินวกกลับไปในห้องประชุมใหญ่ ทำให้ทันได้ฟัง Prof. Vicharn Panich พูดพอดี และลุกออกไปไหนไม่ได้อีกด้วยเพราะไม่อยากพลาดฟัง อ.หมอโกมาตร จึงเสถียรทรัพย์ บรรยาย "เดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ" ที่ทำให้หลายๆ คนได้เรียนรู้การทำวิจัยได้อย่างเข้าใจง่ายๆ และมีความสุข

 

 ๑๔ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๓

บรรยากาศหน้างาน ...