อมยิ้ม ที่ 1
       วันนี้มาทำงานที่โรงเรียนตามปกติ หน้าที่และชีวิตประจำวัน ก็ยังคงเหมือนเดิมทุกวันช่วงเที่ยงฝนตกลงมาเล็กน้อย ทำให้รู้สึกเย็นขึ้นมาบ้าง ..หิวข้าว..เดินลงบันไดไปกินข้าวที่โรงอาหาร วันนี้เด็กนักเรียนไม่วุ่นวายมากเท่าไรเงียบๆ สั่งข้าวราดแกง 1 จาน พร้อมน้ำชาเย็น 1 แก้ว

ยายแดงเดินเข้ามาถามว่า : ครูสั่งน้ำอะไรมากิน

เราตอบว่า : น้ำชาเย็น

ยายแดงถามต่อ : ไม่ใช่กาแฟรึ  

เราตอบว่า : ไม่ใช่ , ยายจะกินหรอ,ยายบอกแม่ค้าว่า น้ำชาเย็น 1 แก้ว

       ยายแดงก็เดินไปสั่งแม่ค้า แต่แม่ค้าก็ไม่ยอมตักให้ ยายแดงยืนพูดอยู่หลายครั้ง เรากินข้าวเสร็จแล้วเราก็เดินไปบอกแม่ค้าว่า ตักให้เค้าเถอะเดี๋ยวเราจ่ายให้เอง แม่ค้าก็ยอมตักให้ แล้วเราก็จ่ายตังค่าน้ำชาให้ยายแดง ยายแดงหันมายิ้มให้ 1 ครั้ง แล้วก็เดินไปนั่ง ..

       ยายแดงเป็นคนเก็บขยะจะมาเก็บขวด กระดาษ ในโรงเรียนประจำ ไม่ค่อยเต็มเท่าไร แต่พูดกันรู้เรื่อง เราเห็นยายทุกวัน ยายยิ้มให้และเรียกครูทุกครั้งที่เจอกัน

       จากเหตุการณ์ในวันนี้ทำให้เรานึกขึ้นมาได้ว่า นอกจากเราจะฝากเงินในธนาคารประจำแล้ว เราลองเก็บอมยิ้มใส่ในโกทูโนดูบ้าง ตั้งแต่วันนี้จะฝึกตัวเองเป็นผู้ให้กับผู้อื่น บ้างจากที่เคยแต่เป็นผู้รับ เพราะเราอยากได้อมยิ้มเก็บไว้เยอะๆ เหมือนกับเราสะสมทรัพย์