เมื่อวาน (12 ก.ค. 53) หนึ่ง น้องป๋อง และหมอตุ้ม (ทันตแพทย์) ทำ group counselling ผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและคอค่ะ วันนี้คิวน้องป๋องเป็น leader หนึ่งเป็น co-leader และหมอตุ้ม มาร่วมแจมด้วย เป็น observer ค่ะ รวบรวมผู้ป่วยที่พอจะมาเข้ากลุ่มไหวได้ 10 ราย และญาติผู้ป่วยขอเข้าร่วมด้วยอีกหลายรายค่ะ สถานที่ครั้งนี้หนึ่งไม่ได้ใช้ห้องให้คำปรึกษาที่แผนกแล้วค่ะ เพราะเป็นกลุ่มใหญ่ ห้องเราเล็กไปหน่อย เลยออกมาทำกลุ่มกันที่ลานหน้าตึกสามัญชาย
การทำกลุ่มครั้งนี้ ผู้ป่วยที่เข้าร่วมกลุ่มมีทั้งหญิงและชาย เป็นกลุ่มผู้ป่วยที่อยู่ในระหว่างฉายรังสีทั้งหมดค่ะ
ได้อะไรจากการทำกลุ่มครั้งนี้
1.ผู้ป่วยได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์การจัดการความกลัว วิตกกังวล และอาการแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นระหว่างฉายรังสี ดังนี้
ความกลัวและกังวล
ผู้ป่วยรายนึงบอกว่ารู้สึกกลัวเมื่อทราบว่าเป็นมะเร็ง และทั้งกลัวทั้งกังวลเมื่อทราบว่าต้องมาฉายแสง
แต่ผู้ป่วยลดความกลัวและกังวลได้โดย
"วันที่มาหาหมอ ก็สอบถามจากคุณหมอ คุณหมอเล่าให้ฟัง เลยรู้ว่าการฉายแสงไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด" ผู้ป่วยรายนึงบอกเพื่อนๆในกลุ่ม
(อธิบายรายละเอียดนิดนึงค่ะ โรคมะเร็งเป็นโรคที่รุนแรงในความรู้สึกของทุกคน ทำให้เมื่อผลการตรวจออกมาว่าเป็นมะเร็ง ย่อมเกิดความรู้สึกกลัวกับผู้ป่วยและญาติส่วนใหญ่ การรักษาด้วยการฉายแสง เป็นวิธีการรักษาที่ผู้ป่วยและญาติอาจไม่คุ้นเคย อะไรที่ไม่รู้จักไม่คุ้นเคย ก็จะก่อให้เกิดความกังวล อาจนึกไปไกล ล่วงหน้าได้ค่ะ การขจัดความกลัวและความกังวล สามารถทำได้หลายวิธี วิธีนึงที่ง่ายและแก้ไขได้ตรงสาเหตุที่สุด คือการหาข้อมูลสิ่งที่เราไม่รู้ เช่นการสอบถามจากผู้รู้ ผู้เคยมีประสบการณ์มาก่อน(กรณีนี้ต้องระวัง สำหรับผู้มีประสบการณ์มาก่อน เพราะหากได้รับประสบการณ์ที่ไม่ดี อาจทำให้ผู้ป่วยยิ่งกลัวได้) การหาข้อมูลจากสื่อต่างๆ เป็นต้น)
อาการแทรกซ้อนที่เกิดกับผู้ป่วย จากการทำกลุ่มพอสรุปได้ดังนี้ค่ะ
อาการเจ็บปากเจ็บคอ มีแผลในปาก ลิ้น (เยื่อบุช่องปากอักเสบ หรือ oral mucositis)
ผู้ป่วยรายนึงรีบบอกว่าเจ็บปากเจ็บคอจนแทบกินน้ำไม่ได้ อาการนี้ผู้ป่วยยกมือสนับสนุนทุกรายเลยค่ะ แสดงว่าเกิดขึ้นกับทุกคนที่ฉายรังสีบริเวณศีรษะและคอ คราวนี้ลองมาฟังวิธีการจัดการอาการเจ็บปากเจ็บคอของผู้ป่วยกันดูนะคะ
"อมน้ำยาบ้วนปาก บ้วนปาก"
"ดื่มน้ำ จิบน้ำบ่อยๆ โดยเฉพาะตอนกินข้าว"
"กินอาหารอ่อน,เหลว งดอาหารรสจัด งดอาหารร้อนจัด" (ข้อนี้ผู้ป่วยบอกว่า กินไม่ได้เลย)
น่าเห็นใจมากค่ะ...ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ..
ขอบคุณค่ะพี่ใหญ่ ^^
สวัสดีหมอฮานะ ไม่ทราบเหมือนกันว่าการฉายแสงเป็นอย่าง รู้จักแต่จตุรณ ฉายแสง อ้าวเอาเข้าไปเนาะ แต่ก็ดีนะได้อ่านวิธีการรักษาและป้องกันตัวเองได้เยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลย บางครั้งอ่านแล้วไม่เข้าใจ ก็เป็นการอ่านเพื่อความสนุกละกัน แต่ส่วนมากก็พอรู้เรื่องบ้่าง เพราะตอนคุณพ่อป่วยก็ได้คลุกคลี กับหมอและพยาบาลอยู่บ้าง (น่ารักเหมือนฮานะไหมหนอ)