...อย่าด่วนตัดสิน...

 

 

 

ช่วงวันสองวันนี้ปรากฏภาพข่าวของลูกสาวคนหนึ่งดุด่าและทำร้ายแม่ของตนเอง แม่นั้นไม่สู้ได้แต่ยกมือไหว้ขอร้องนั่งอยู่กับพื้น สาเหตุมาจากแม่ไม่มีเงินให้ลูกไปเล่นเกมส์เนื่องจากลูกสาวคนนี้ติดเกมส์ ตำรวจได้เข้ามาระงับเหตุการณ์ พยายามกันลูกออกไป แต่ลูกก็พยายามจะเข้ามาทำร้ายแม่อีกทั้งๆที่ตำรวจก็ยังอยู่ นักข่าวที่อ่านก็อดไม่ได้ที่จะเผลอด่าการกระทำของลูกสาวท่านนี้...

 

อ่านแล้วเป็นอย่างไรครับ รู้สึกอย่างไรบ้าง?

 

 

 

วันต่อมา แม่ที่ถูกทำร้ายได้ออกมาให้ข่าวว่า ขอให้สังคมอย่าประณามลูกเลี้ยงของเธอเลย จริงๆแล้วลูกของเธอเคยเป็นเด็กเรียบร้อย ขยันเรียน เรียนเก่ง รักแม่ แต่เธอโดนทำร้ายสภาพจิตใจอย่างแรงจากผู้ไม่หวังดี หลังจากนั้น นิสัยก็กลับหัวกลับหาง ไม่ยอมเรียนหนังสือ ดุด่า เกรี้ยวกราดกับแม่ ติดเกมส์ ตอนนี้แม่ได้ส่งตัวเธอไปหาจิตแพทย์ที่โรงพยาบาลเพื่อรักษาตัวแล้ว

 

จากเหตุการณ์นี้ถ้าดูแต่เหตุการณ์เฉพาะหน้าแล้วเราก็ตัดสิน มันไม่ยากเลยที่จะบอกว่าลูกคนนี้ทรพี อกกตัญญู แต่ถ้าสืบสาวไปถึงรากเหง้าของปมในใจของเธอ เธอควรได้รับความเห็นใจ น่าสงสารมากกว่า

 

เวลาเจอใครที่ดูเป็นคนไม่ดี นิสัยไม่ดี ลองมองให้ลึกๆ มองย้อนเข้าไปอีกสักหน่อยถึงสาเหตุของรากเหง้าแห่งปัญหา เราก็จะเข้าใจเพื่อนมนุษย์ และ บ่มเพาะความเมตตา กรุณาให้งอกงามขึ้นในใจเราได้ไม่ยาก

 

 

 

 

ชื่อภาพ "ทางแยก" หรือ ภาพถ่ายของเส้นเชือก