เพลง : ส่วนเกิน
ศิลปิน : ดาวใจ ไพจิตร
...มองดาวเดือนที่ลอยล้นเกลื่อน นภา
ลมโบกพริ้วโปรยมา ใจผวาลอยเลื่อน
ระทม ระทวย ระทึกฤทัย ไร้เพื่อน
ใจนึกอยากเป็นเดือน
มีดาวล้อมเกลื่อน รอบกาย
...มองดู ตัวเราแสนจะว่างเปล่าเดียวดาย
น่าอาย ขวย เขิน
ป่านนี้เขานอน ชิดเนื้อนวล ชวนเชิญ
แต่เรา ส่วนเกิน เขาคงเมิน ให้คอย
....
...มนต์อันใดมัดใจเราให้ ใฝ่หา
ใจก็รู้ดีว่า นี่แหละหนาปมด้อย
คนมีภรรยาเขาหรือจะมา ได้บ่อย
เราก็เฝ้าแต่คอย ดวงใจละห้อยคอยหา
...อา ดูร เดียวดาย เขาคงจะหน่ายไม่มา
หรือว่า ทำเมิน
เมื่อยาม นิทราหอมภรรยา คุณเพลิน
ปล่อยให้ ส่วนเกิน หอมหมอนเพลิน แทนคุณ
มนต์อันใดมัดใจเราให้ ใฝ่หา
ใจก็รู้ดีว่า นี่แหละหนาปมด้อย
คนมีภรรยาเขาหรือจะมา ได้บ่อย
เราก็เฝ้าแต่คอย ดวงใจละห้อยคอยหา
...อาดูร เดียวดาย เขาคงจะหน่ายไม่มา
หรือว่า ทำเมิน
เมื่อยาม นิทราหอมภรรยา คุณเพลิน
ปล่อยให้ ส่วนเกิน หอมหมอนเพลิน แทนคุณ
อุ๊ย ไม่ได้ฟังเพลงนี้ นานๆ มาก แล้วเวอร์ชั่นนี้ โหย ... ระทม ระทวย ระทึก ฤทัย อ้ายหยา
จำได้ค่ะพี่ตาล ว่าฟังครั้งแรกเพลงไรหวา ป๋าก็ชอบซะทั้งๆ ที่เป็น ส่วนเติมเต็ม ;)
มาฟังครานี้ ปูได้อมยิ้มบานเลย .. ดนตรีกรีด บาดใจจริงๆ ค่ะ .. ฝันดีอีกแล้ว ขอบคุณค่ะพี่
สวัสดีค่ะน้องปู