มะเร็ง

16 กุมภาพันธ์ - 09 มีนาคม 2553 " อาการข้างเคียง ครั้งที่ 2 "       
      มีอาการ ใกล้เคียงกับครั้งแรก แต่เหนื่อยง่ายขึ้น ทำไรนิดหน่อยก็เหนื่อย เซ็งเป็ด เลยพี่น้อง เอย
แต่ชั้งน้ำหนัก ในวันที่ 09 มีนาคม น้ำหนักกับมาเท่ากันก่อให้ยาครั้งแรกเลย ครับ

" จำไว้ว่ากินไม่ได้ก็ต้องกิน หากเหมนก็เปลี่ยอย่างอืนมากินเลยนะ "

12 - 19 มีนาคม 2553 "อาการข้างเคียง ครั้งที่ 3"
       ครั้งนี้หนักครับพี่น้อง เกิดอาการ ปลายนิ้ว ศรีษะ ลิ้น ชามากขึ้น กว่าครั้งที่ 2 และตามมาด้วยอาการนอนไม่หลับ หวดเหมื่อนไปทั้งตัว เป็นอย่างมาก พร้อมอาการเหม็นทุกอย่างที่มีกลิ่นอีก ด้วย เอาไว้เขียนใหม่อีกทีนะ
จึงเรียนมาเพื่อทราบ

31 มีนาคม 2553 "การให้ยาครั้งที่ 4"
จะบอกว่า ต้องทนอย่างเดียวแล้วกัน อาการตามมา เหนื่อยง่าย ปลายประสาทชา โดยฌฉพาะหัวและจมูก ช่วยนี้เลยไม่ได้ เล่าอะไรให้ฟังกัน เนื่องจากไม่มีสมาธิอย่างมาก นะ แต่ใจยังสู้นะ

22 เมษายน 2553 "ให้ยาครั้งที่ 5"
ชาไปทุกส่วน นะครับ แต่ที่ งง สุดๆ คือการให้ยาครั้งที่ 6 ซึ่งเป็นวันที่ 14 พฤษภาคม 2553 อีกประมาณ 2 อาทิตย์ ไม่รู้ว่า ร.พ.จะยึงปิดอยู่หรือไม่ งานนี้ ตูจะทำอย่างไรดี    

13-14 พ.ค 53 การให้ยาครั้งที่ 6 (ฝ่ามอบ เข้ารพ.จุฬา) แม่เจ้าประกาศ เป็นวันหยุดราชการ ทำไงดี รพ.ประกาศ ปิด แล้วพี่น้องครับ น้องเฟริน์ส่ง SMS ให้ทราบเป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าปิดแน่ เวลาประมาณ 01.00 น. งานเข้า เช้ามาโทรเช็คอีกรอบ ปิดแน่นอน เวลา ประมาณ 6.15 น. รองเสี่ยง โทรเข้า รพ. อีกรอบงานเข้า ครับเนื่องจากเจ้าน่าที่เจ้าว่าปิด ครับแต่มี ผู้ป่วยไม่ทราบและมาเป็นจำนวนมากแล้วครับ แล้วผู้ป่วยที่ต้องให้ยาอย่างเราจะทำอย่างไร ครับท่าน ก็แต่ตัวไปเดี๋ยวนี้เลยพี่น้อง ใช้เวลาแต่งตัวประมาณ 5 นาที่ ออกจากบ้านทันที เรียกรถ คันแรกบอกว่าไม่ไปครับผมไม่ไป แล้วทำถ้าเหมือนผมเป็นแนวร่วมไปด้วย คันที่ 2 เรียบขึ้นรถเลยครับ แล้วค่อยบอกว่าไป รพ.จุฬา 555 ขึ้นรถแล้วไปนะครับ เขายอบไปครับท่าน
    ไปถึง รพ. เห็นผู้ป่วยจำนวนมากและมี พยาบาลและ ผอ. รพ.ผู้น่ารักกำลังตัดสินใจอย่างไรดี แล้วท่านก็บอกว่า จะตรวจเฉพาะผู้ป่วยที่จำเป็นต้องให้ยาต่อเนื่องเท่านั้นและที่เหลือจะทำเลื่อนนัดให้ และท่านก็ประสานงานให้ คุณหมอลงตรวจโดยการตรวจครั้งนี้ ตรวจกันที่ชั้น 1ตึก พปร เลย โดยเจ้าหน้าที่ช่วยกันกลางโต๊ะ และทยอยเรียกผู้ป่วยตามที่จำเป็น และผมก็คือ หนึ่งในนั้น
    ผู้ป่วยคนแรกผ่านไป คนที่ สองผ่านไป แล้วก็ถึงคิวผม แม่เจ้าเนื่องจากผมเป็นคนไข้ของท่าน อาจารย์ธนินทร์
ทำให้ไม่มีหมอ ผู้ใดกล้าตัดสินใจเนื่องจาก โดยปกติแล้วต้องทำการตรวจเลือดก่อนจึงทำให้ผมได้แค่เจะเลือด เนื่องจากหน่วยงาน แล็ป เลือดไม่มีใครมาครับไม่สามารถตรวจได้
ก็ยังดีที่ได้เจะเลือดครับ และนัดให้มาหาใหม่วันที่ 17 พค 53(คิดเขาเองเดี่ยวเล่าให้ฟังต่อ)
     แล้วก็เรียบกลับบ้านทันทีโดยเดินออกประตูน่าถนนพระราม 4 เงียบครับพี่น้อง ไม่มีรถเลยได้ยินแต่เสียโห่ร้องของ ผู้มาชุมนุมครับ
และแล้วก็มีรถมาให้ขึ้นครับรีบเลยเดียวไม่ไปอีก ขึ้นด่วนหัวลำโพงเลยพี่ ไม่ต้องมองหลังแล้ว   "จะทำอะไรก็ทำกันไปแต่ทำไม่ต้องให้ผู้ป่วยเดือนร้อนด้วยครับ" 

17-18 พ.ค. 2553 "ประกาศ ศอฉ ห้ามเข้าเขตอันตราย เกิดขึ้นแล้ว"
     ชีวิตจริงครับไปไม่ได้ จริงๆครับพี่น้องงานนี้ ตูจะทำอย่างไรครับ ดูข่าวนั่งเครียด อยู่ที่บ้านดีกว่า ที่ทำงานก็โทรมาบอกว่าให้พนักงาน เปลี่ยนวันทำงานเป็นวันเสาร์แทน และวันนี้ไม่ต้องเข้าที่ทำงานครับ
     เมื่อฟังข่าวเหตุการเริ่มนักขึ้น ทหารบุกแล้ว ผู้ชุมนุมขนอาวุธ ต่อสู้ งง ครับไม่รู้ว่าเอาอาวุธมาจากไหนครับ
     คุณหมอโทรมา บอกว่าคงต้องให้ยาที่อื่น แล้วหมอจะแจ้งให้ทราบว่าให้ไปที่ไหนแล้วบ้านอยู่แถวไหน
"เลยวันให้ยาแล้วตู ทำไง"

19 พ.ค. 53 "ไม่ได้ไปให้ยาไปทำงานดีกว่า"
    วันที่ 18 ลูกพี่โทรมาบอก เข้าทำงานปกติในวันที่ 19 โทรแจ้งลูกน้องด้วย (สรุป หลานผมทั้งนั้น อิอิ แต่ทำตามที่ลูกพี่สั่งนะครับ)
    แต่เช้าแต่งตัวออกจากบ้านฟังข่าวไปด้วยงานเข้าครับ แครายโดนผู้ชุมนุมปิด และเริ่มเผายางแล้วทำให้รถติดมาก พอขึ้นที่ด่วนได้แม่เจ้า เข้ากรุงเทพมาเห็น ไฟไม่เป็นจุดๆ ประมาณ 7 จุด ที่สำคัญ รพ.จุฬา ติด พปร ครันดำมาก ครับ เอาแล้วใช้เปล่า และแล้วก็ไม่ใช้ครับเป็นแค่ แยกศาลาแดง ลอดไปครับ
   พอถึงที่ทำงาน หวัดดีน้องเป็นไงบ้ามากันลำบากไหม ยังไม่ทันนั้งเลย คุณหมดโทรมา บอกว่าไป รพ.บำราชฯ เพื่อขอใบส่งตัวไป รพ.ชลประทาน ให้ทัน 12.00 น. เลยครับ ขนาดนี้เป็นเวลาประมาณ 09.00 น. ออกจากที่ทำงานทันทีครับ บอกทุกคนว่าผมไปให้ยาก่อนนะครับ
   ขับรถไป รพ.บำราชฯ โทรบอก ภรรยาให้ทราบและให้ตามไป ภรรยาบอกว่าทางโรงเรียนขอให้ไปรับเด็กกลับบ้านด่วนกำลังไปรับเด็กอยู่ เสร็จแล้วจะตามไปที่ รพ.ชลประทานเลยครับ
   ถึง รพ.ชลประทานทำบัตร นั้งรอคุณหมอคนสวย อีกแล้วครับ คุณหมดลงมาและประสานงานกับคุณหมอที่จุฬา ผลไม่มีพยาบาลเฉพาะทางที่สามารถผสมยาได้ครับประสานกับไปที่ รพ.บำราชฯ ซึ่งที่บำราชแจ้งว่ามี พยาบาลเฉพาะทางที่สามารถผสมยาได้ แต่มียาขาด 1 ตัวครับ ซึ่งทาง คุณหมอทาง รพ.ชลประทาน แล้วให้เบอร์ติดต่อซื้อยาให้กับทาง รพ.บำราชฯ และเขียนใบสั่งยาให้ แล้วให้ผมกับไปที่ รพ.บำราชฯ เวลาประมาณ 15.30 น.แล้ว ไม่ได้ตามข่าวการชุมนุมเลยไม่รู้ แยกแคลายเป็นอย่างไรบ้าง ขามาขับอ้อมสนามบินนำมา ก็เอาการอยู่ ตัดสินใจขับรถผ่านแคลาย เนื่องจากขับอ้อมคงไม่ทันเวลา 16.00 น. แน่
   พบถึง รพ.บำราชฯ ทางประกันสังคมบำราช แจ้งให้ทราบว่าดำเนินการให้หมอแล้วขอให้ แอดมิดได้เลยยาขาดตัวเดี่ยว จะแจ้งให้แพทย์สั่งซื้อให้มีเบอร์ติดต่อไว้หมดแล้ว ผมทำเรื่องแอดมิดทันที พบขึ้นไปถึงที่เตรียงนอน พยาบาลแจ้งว่า คุณหมอที่ บำราชแจ้งไม่มียาเลยให้กลับบ้านและมาให้ใหม่ในวันพรุ่งนี้ (20 พ.ค. 53)  วันนี้ก็กลับบ้านดิครับ เหนื่อยเปล่าแต่ไม่ได้อะไรเลย
   "ขอขอบคุณทุก รพ.บาลที่พยายามช่วยผม จริงๆ"

20 พ.ค. 53 "มองเห็นแสงสว่างแล้ว"
     แต่เช้า เรีบไปเอาคิวตั้งแต่ 6.00 น.และคอยคุณหมอถึงเวลาประมาณ 9.00 น. ได้พบหมอเวลาประมาณ 9.30 น. คุณหมอบอกว่า ไม่มียาครับ นอนก็นอนได้แต่ไม่รู้ว่าจะได้ยาวันไหน ผมเลยตัดสินใจไม่นอนดีกว่า ลงมาหา ประกันสังคมอีกครั้ง ทางประกันสังคมเลยประสานงาน ส่งตัวไป รพ.พระนั่งเกล้า
     เวลาประมาณ 11.00 น. ขับรถไป รพ.พระนั่งเกล้า เรียบทำบัตรและเตรียมพบคุณหมอ แม่เจ้าคนเยาะมาก ไม่ทันวันนี้แน่นอน เลยเช็คยาก่อนว่ามีครบหรือไม่ ยาขาดหนึ่งตัวครับ งานเข้าอีกแล้ว คิดต่อครับทำไงดี ยาตัวนี้มีที่ รพ.บำราชฯ ครับท่าน
     กลับ รพ.บำราชฯ เพื่อขอยาและนำมาให้ที่ รพ.พระนั่งเกล้าเลย พรุ่งนี้จะได้ให้ยาเสียที แต่เริ่มถอดใจแล้วพี่น้อง   ทาง รพ.บำราชฯ บอกว่าจะทำเรืองให้ ผอ.อนุมัติทันทีและจะโทรแจ้งให้ทราบและมารับยา แสดงว่าไม่มียา หมดหวังครับ กลับบ้าน ประมาณ 14.00 น.
     นั่งคอตก ผมตัดสินใจโทรแจ้งให้คุณหมอที่ รพ.จุฬาทราบว่ายังไม่ได้ให้ยาและยังไม่รู้ว่าจะได้ให้เหมื่อวันไหน คุณหมอรับสายและแจ้งให้ทราบว่า พรุ่งนี้ รพ.จุฬา เปิดแล้ว ผมเลยขอเข้า รพ.จุฬา ดีกว่ารีบไปขอใบส่งตัวที่ รพ.บำราชฯ ใหม่เพื่อส่งตัวไป รพ.จุฬา กว่าจะเสร็จ ก็ 16.00 น. "เห็นแสงสว่างแล้วพี่น้องครับ"

 

21 พ.ค. 53 "ฝ่าทหารให้ยา"
    ตื่นแต่ช้าเช็ค Internet อีกครั้งเพื่อความชั่ว รพ.จุฬาเปิดแน่นอน เลยแต่ตัวตั้งแต่ 4.30 น. แล้วก็ออกจากบ้าน โดยวันนี้ตัดสินใจเอารถไปเองเลย จะได้ไม่ต้องไปหารถอีก ได้เวลาออกจากบ้านได้แล้ว 5.00 น. ขึ้นทางด่วนได้ รถน้อยมากเลย ไม่ถึง 20 นาที ลงทางด่วนพระราม 4 แล้ว ขับไปได้หน่อย เจอบังเก้อ รวดหนาม บังคังเลียวพบทหารเต็มไปหมด แล้วจะเข้าไป อย่างไรกันหว่า ตัดสินใจจดถาม ทหารเลยแล้วกัน จุดแรกที่จอก พอถามว่าจะเข้า รพ.จุฬา ไปทางไหน ทหารหารของเราตอบว่าผมก็ไม่รู้จัดครับพี่รอบไปทาง โน้นดูแล้วถามข้างน่านะครับ โอเคเลยน้อง วนรถขับต่อไปถามด้านน่า ทหารทำการตรวจค้นรถแล้วก็ ตรวจบัตรผู้ป่วยและบัตรประชาชน
แล้วก็ป่อยให้เข้าทาง อังรี ครับเข้าไปได้ใน รพ.เงียบมากจนน่ากลัวพบขับไปน่า ตึก พปร. พบตำหรวจ นอนเกื่อน (นอนหลับนะครับไม่มี่อะไร) ผมจอดรถก็ รับบัตรคิว ได้คิวที่ 2
    ได้เวลาพบหมอแล้วไชโย หมอให้รับยาเลย พบทำเรื่องจ่ายเงินโดยผ่าน ปกส. แล้วก็ไปให้ยาแต่ว่า ผู้ป่วยติมเลย ให้ไม่ทันอีกแล้ว ผมเลยโทรหาคุณหมอที่น่ารักอีกครั้ง ท่านให้แอดมิดให้ยาทำเรื่องเสร็จ และให้ยาเรียบร้อยเวลาประมาณ 17.30 น. ระหว่างให้ยาได้คุยกลับพยาบาลได้ทราบว่าไม่ได้กับบ้านกันมาหลายวันแล้วเนื่องจากออกจากโรงพยาบาลไม่ได้ สุดยอดจริงๆ ครับวันนี้ เจ้าหน้าที่ทุกท่านใน รพ. มีหน้าตาที่ยิ้มแย่มแจ่มใส และเก็บอารมได้ดีมาก ต้องขอชมโดยเฉพาะ ท่านผอ. ที่มีภาวะผู้นำเป็นอย่างมากผมพบท่านทุกครั้งที่เข้า รพ.  
"การให้ยาครังที่ 6 สอนให้รู้ว่าไม่ควรป่วยตอนที่มีปัญหาการเมือง (เกี่ยวกันไหมคิดเอาเองนะ อิอิ)"

 

18 มิ.ย 53 "วันที่รอคอย"   เหมือนเดิมครับได้รับความช่วยเหลือจาก น้องเฟริย์ และเช้าวันที่ 18 ก็มาถึงเป็นวันที่ผมต้องหยุดงานไปหาคุณหมอ อีกแล้วผมยังรู้สึกธรรมาดาเหมือนเดิม แต่ภรรยา ซิครับ ถ้าท่านจะดีใจเป็นพิเศษ เหมือนว่าผมหายแล้ว จริงๆยังไม่ทราบผลนะครับ ต้องเช็คเลือดก่อนนะครับ
   ผมไปต่อคิวแต่เช้าและพยาบาลก็เจาะเลือดผมไป จากนั้นก็รอคุณหมอ ครับ และเมื่อได้พบคุณหมอ ท่านบอกว่าจำผมไม่ได้แล้ว  เนื่องจากไม่ได้พบท่านตั้งแต่ให้ยาคร้งที่ 3  คุณหมอย้อนอ่านประวัติ ซักพักก็หันมาบอกว่า "ไม่มีอะไรแล้ว" ผมกับภรรยาทำน่า งง ผมเลยถามไปว่าแล้วต้องทำอะไรอีกไหมครับ คุณหมดบอกว่า ก็ไม่มีอะไร ผมเลยถามต่อไปว่าต้องตรวจสอบอะไรอีกหรือไม่  คุณหมดหันมายิ้มแล้วบอกว่าจริงๆก็มี เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีในร่างกาย เราอีกหรือไม่ต้องทำ " Pach Scan" ซึ่งมีราคาแพงและไม่สามารถ เบิกอะไรได้เลย ผมเลยถามต่อไปว่าราคาเท่าไหรครับท่านบอกว่า ประมาณ 60,000 บาท ผมเลยหันไปมองน่า ภรรยา เธอบอกว่าทำ ค่ะ ในใจผมคิดว่าขนาดจุฬา 60,000 บาท แล้วเป็นเอกชน จะเท่าไหร
   คุณหมดออกใบนัดให้โดยนัดวันที่ 13/07/53 เป็นวันทำ Pach Scan และพบคุณหมอเพื่อฟังผลอีกครั้งในวันที่ 23/07/53

    เพื่อความมั่นใจต้องทำครับ "แต่อย่างน้อยวันนี้ก็ทราบว่าผลเลือดผ่านแล้วครับ"  ที่เหลือไปลุ้นกันในวันที่ 23/07/53 แล้ว Pach Scan ทำกันอย่างไรเหล่าให้ฟังนะครับพี่น้อง

13 ก.ค. 53 "ทำเพื่อความมั่นใจ"
              พี่น้องครับก่อนวันที่ 12 ก.ค. 53 งดแป้ง และน้ำตลาด หลังเวลา 20.00 น. งดอาหารและน้ำ ครับ และเช้าวันที่ 13 ก็มาถึงใจคิดว่ามันจะเหมือน TC Scan หรือเปล่าจำได้เลยว่าทรมานเอาการอยู่ พอคุณพยาบาลเรียกเข้าห้องและอธิบาลขั้นตอนให้ฟัง ไม่น่ากังวนครับ (ไม่มีการสวนทวาร) จากนั้นก็ให้เปลี่ยนชุดเข้าห้องนั้งเล่น(เพื่อให้ชินกับห้อง) แล้วก็มีพยาบาลเข็นตู่เหล็กเข้ามาแล้วก็เปิดกระเป๋าซึ่งเป็นเหล็กเหมือนกันในนั้นมีหลอดยาพร้อมเข็มซึ่งบรรจุยาประมาณ 20 CC แล้ว ล๊อกด้วยกุลแจ ซึ่งไม่ให้เข็มและหลอดยาเครื่อนที่ได้ และมีกระจกกันอีกชั้น
               คุณพยาบาลแจ้งให้ทราบว่าหลังจากให้ยาแล้วห้ามขยับตัวและพูดคุยจนกว่าการ PET Scan จะเสร็จ จากนั้นเธอก็ถอดทีระชั้นอย่างระมัดระวังแล้วบอกให้ผมเข้ามือมาใกล้ๆ โดยเธอเขามืออ้อมกระจกใสบานใหญ่มาจิ้ม ผมกอสะมิดด้ามเลย เพื่อนเอย แล้วเธอก็ใส่ทุกอยากเข้าที่เหมือนเดิมอย่างน่าตาเฉย แล้วหันมาบอกว่าเสร็จแล้วให้รออีก 1 ชั่วโมงแล้วจะมาเรียกเข้าห้อง Pet ผมไม่พูดอะไร (ใจคิดว่าเอางัยก็เอาทำให้ทุกอย่างอยู่แล้ว) 1ช.ม.ฝ่านไปไวเหมือนโกหก(ก็นั้งหลับจะคุณพยาบาลมาปลุกนะครับ) แล้วก็พาเราไปมัดติดกับที่นอนขนาดความว้าง ไม้กระดานเล็กหนึ่งแผ่น อย่างแน่นหนา (งานนี้ตูจะโดนอะไรอีก) แล้วเธอก็ไปจากนั้นที่นอนมีชีวิตขึ้นมา เครื่อนตัวเองเข้าอุโมงขนาดพอดีตัว ซึ่งจำได้ว่าอยู่ในนี้ประมาณ 40 นาทีได้ ต้องนอนนิ่งๆ ครับห้ามขยับตัว เราทำได้ครับ เสร็จแล้วครับเธอก็มาถอดสายรัดออก แล้วบอกว่าเรียบร้อยแล้วค่ะเปลี่ยนเสื้อผ้ากับบ้านได้ค่ะให้มารับผลแล้วนำไปให้คุณหมดอีกครั้งในวันที่ 21 ก.ต. 53
               "วันนี้ได้รู้จัด PET Scan แล้วดีใจโครที่ไม่ทรมาร"

21 ก.ค. 53
    ไปรับผล Pet Scan พบรับมาก็เปิดดูเลยครับ มีให้เห็นอีก 1 จุดซึ่งผลการ Scan บอกว่าไม่แน่ใจครับต้องให้แพทย์ วินิฉัยอีกครั้ง เล่นเอายิ้มได้เลยครับ เนื่องจากคิดว่า เสียไป 60000 คุ้มแล้วให้เจอตัวที่ซ้อนอยู่ จะได้รักษาต่อ อย่างไรก็ดีต้องคอยวันที่ 28 ก.ค. 53 ตามที่คุณหมอ นัดพบครับ
   "วันนี้ได้รู้ว่าการมีสติที่ดีสามารถผ่านสถานะการที่ไม่ดีไปได้ด้วยดีเสมอ (คิดบวกเข้าไว้ดีเอง)"

28 ก.ค. 53 "ฉากสุดท้าย"
       เข้าวันนี้เวลา 05.00 น. ผมไป ร.พ. ด้วยความสงสัยในผล PET Scan เหมือนเดิมเช้าเจาะเลือด นั่งคอยพบแพทย์ 10.30 น.พบแพทย์คุณหมอบอกว่า  ผลออกมาดีครับไม่มีอะไร อีก 3 เดือนค่อยพบกันใหม่ แสดงว่าเรียบร้อยแล้วครับ เราผ่านมาได้แล้วมันจบลงแล้ว ครับ
       ขอขอบคุณ 
                   สถาบันบำราศฯ      ให้การตรวจรักษาเบื้องต้น 
                   ร.พ.จุฬาฯ             ให้การตรวจรักษาเป็นอย่างดี
                   ร.พ.เซ็นหลุย          ให้ผมได้พบคุณหมอที่เก่งมากๆ
                   ร.พ.ชนประทาล       คุณหมอที่ตั้งใจช่วยเหลือ
                   ร.พ.พระนั่งกล้า         ให้ความช่วยเหลือเช่นกัน
                   มอบเสื้อแดงและรัฐฯ   ทำให้ผมลำบากมากในการให้ยาครั้งที่สุดท้าย
                   เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย    ที่อโหสิกรรมให้กระผม                     
                   พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน ญาติ สหาย หัวหน้างาน ลูกน้องในที่ทำงาน      ทุกท่านที่เป็นกำลังใจให้

              "ขอบคุณจากส่วนลึกของใจครับ   :-* :-* :-* บาย "