ผิดเป็นครู

ตอนนั้นฉันเพิ่งจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนวัดบำเพ็ญเหนือและกำลังจะเข้าเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ฉันได้ไปขอใบสมัครมากรอก และเตรียวตัวเค้าสอบในไม่กี่วัน ระยะเวลาก่อนสอบฉันไม่เคยอ่านหนังสือเลยได้แต่รอเวลาสอบให้มาถึงเร็วๆ ฉันเพิ่งจะมาคิดอยากจะอ่านหนังสือในวันสุดท้ายของการเตรียมสอบและนอนดึกมาก วันพรุ่งนี้เป็นวันสอบฉันนอนดึกแล้วต้องตื่นแต่เช้า ข้าวเช้าก็ไม่ได้ทาน ก่อนที่ฉันจะเข้าแถวเคารพธงชาติ ฉันรู้สึกเลยว่า อาการฉันแย่มาก ฉันอาเจียนออกมา และแล้วก็ถึงเวลาเข้าห้องสอบ เวลาผ่านไปได้ 1 ชั่วโมงกว่าๆ ฉันเริ่มรู้สึกพะอืดพะอม แล้วทันใดนั้นฉันก้ออาเจียนออกมาอีกครั้ง ในการสอบครั้งนี้ ฉันออกจากห้องสอบเป็นคนสุดท้าย ฉันคิดว่า ฉันจะต้องได้คะแนนน้อยแน่เลย เพราะหนังสือก็ไม่ได้อ่าน พักผ่อนไม่เพียงพอ แต่เมื่องถึงวันประกาศผลฉันสอบได้ลำดับที่ 41 ของจำนวนนัเรียนที่มาสอบประมาณ 500 กว่าคน ฉันดีใจแบบงงๆ ว่ามันฟลุ๊คหรือมันเป็นความรู้เดิมที่ฉันมีอย่ แต่ฉันก็ไม่ค่อยภาคภูมิใจกับตัวเองสักเท่าไหร่ เพราะมันไม่ได้มาจากการใฝ่รู้ใฝ่เรียนขยันอ่านหนังสือ จากประสบการณ์ที่ผ่านมานี้ ทำให้ฉันคิดอยู่เสมอว่า ถ้ามีการสอบครั้งใดฉันต้องตั้งใจอ่านหนังสือให้มากๆ และ พักผ่อนให้เพียงพอ และที่สำคัญต้องตั้งใจเรียนและขณะอยู่ในห้องเรียนด้วย