ท่องไปในมะนิลา

          เราได้มีโอกาสไปกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 30 กค. 2552 ถึงวันที่ 1 สค. 2552 รวมไปเพียง 3 วันค่ะ  แต่ 3 วันนี้ก็ตะลอนทัวร์ได้ทั่วมะนิลาแล้วค่ะ  ก่อนอื่นก็ต้องทำการบ้านก่อนเหมือนเคยว่ามีสถานที่ท่องเที่ยวที่ไหนที่เราควรไปบ้าง  อ้อ ฟิลิปปินส์นี่เราไม่ต้องมีวีซ่าค่ะ ซื้อตั๋วเครื่องบินของ Philipine Airline ราคาประมาณ 7,900 บาท เดินทางจากสุวรรณภูมิถึงกรุงมะนิลา เลยค่ะ อันนี้ไม่รวมภาษีสนามบินนะคะ ต้องจ่ายเพิ่มอีก 750 เปโซ ตอนขากลับ  ฟิลิปปินส์นี่ใช้เงินเปโซค่ะ วิธีแลกให้ได้ถูกก็คือ เอาเงินไทยแลกเป็นดอลลาร์จากสนามบินบ้านเราไปก่อน  พอไปถึงสนามบินที่มะนิลาก็จะมีเคาน์เตอร์ให้แลกเป็นเงินเปโซ จะประหยัดกว่าค่ะ

          ใช้เวลาบินประมาณ 3 ชั่วโมงก็ถึงสนามบินนินอย อาควิโน กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ แล้วก็มีรถรับส่งไปเข้าที่พัก ครั้งนี้เราพักที่แชงกรีล่า (หรูซะ) ตอนที่มองจากรถทัวร์ที่มารับจากสนามบินเห็นรถจิ๊บนี่วิ่งอยู่บนถนนยังคิดอยู่เลยว่า จะได้ลองนั่งรึเปล่าเนี่ย...

City Tour ทั่วมะนิลา

          เดินออกมาจากที่พักไปขึ้น LRT gold line จากสถานี EDSA/passay เพื่อไปสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ที่เราอยากจะไปกัน แต่ก็นะพอดีช่วงที่เราออกมากันมันเป็น rush hour ของที่นี่ โห คนเยอะมากมากค่ะ  รถไฟฟ้าในกรุงเทพฯที่บอกว่าแน่นแล้วยังอาย   แต่เราก็เอาตัวเราเข้าไปอยู่ในรถไฟฟ้าจนได้  ช่วงนั้นเป็นช่วงที่หวัด 2009 กำลังระบาด เมืองไทยใส่แมสกันตรึม แต่ที่นี่ไม่  ไม่มีใครใส่แมส  ถ้ามีคนเป็นคนนึงคงจะติดกันทั้งรถ 

ที่แรกที่จะไปก็คือ Intramuros  เป็นเมืองเก่าสมัยที่ฟิลิปปินส์ถูกต่างชาติยึดครองเค้าก็มาสร้างเมืองที่นี่  ใช้แผนที่จากทางโรงแรมเป็นเครื่องมือในการค้นหาค่ะ ถามทางจากคนที่เดินไปมาบ้าง  และแล้วที่แรกที่เราแวะกันก็คือ...

โบสถ์ San Agustin

          ค่าเข้าชมสถานที่ 100 เปโซ เปิด 9 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น หยุดพักเที่ยง ด้านในแบ่งเป็นหลายๆ ส่วนมีของโบราณโชว์มากมายคล้ายพิพิธภัณฑ์  ส่วนที่เป็นสวนสาธารณะ  และส่วนที่เป็นโบสถ์  อลังการน่าดูชมเชียวค่ะ  ต้องแวะนะคะถ้ามา

Kasa Manila

          ที่นี่ก็เป็นของเก่าสะสมไว้โชว์เหมือนกัน มีบ้านของขุนนางสมัยก่อน  ห้องหับต่างๆ เพราะย่านนี้แต่ก่อนเป็นที่อยู่อาศัยของชนชั้นสูงชาวเสปนค่ะ  เสียเงินค่าเข้าชมด้วย ก็ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็เลยเข้าไปดูซะหน่อย

Manila Cathedral

          ไฮไลท์ก็คือที่นี่คือ  เป็นโบสถ์เก่าแก่ที่มีชื่อเสียงของ manila ระหว่างทางเดินไปก็เจอกับอนุเสาวรีย์ที่สร้างวันเดียวกันกับวันเกิด (แต่ พ.ศ. ไม่ใช่นะ)ก็เลยถ่ายรูปเป็นที่ระลึกซะหน่อย

Fort Santiago

          เดินจาก Manila Cathedral มาอีกนิดนึงก็ถึงที่เที่ยวอีกแห่งก็คือ Fort Santiago เสียค่าเข้าชมค่ะ 15 เปโซ เป็นป้อมเก่า มีที่คุมขังนักโทษ อยู่ติดกับแม่น้ำปาซิกค่ะ  รอบๆ เป็นสวนหย่อมสวยงาม  อ้อ เค้ามีรถม้าให้บริการด้วยนะคะ

China Town Manila

          ออกจาก Fort Santiago เราก็ขึ้นรถม้าค่ะ ตอนลงมีปากเสียงกันเล็กน้อยเพราะพี่แกเรียกเพิ่มขึ้นอีก 1 เท่า  แต่ก็ยอมจ่ายเพิ่มอีกครึ่งเดียวเพราะไม่อยากมีเรื่อง ใครจะเที่ยวโดยรถม้าต้องระวังนะคะ เอาโทรศัพท์มือถืออัดเสียงเจ้าของรถไว้เลยว่าคิดราคาเท่าไหร่ เพราะเค้าจะเก็บเงินไม่ตรงกับที่บอกตอนแรก  เหมือนเป็นธรรมเนียมไปแล้วว่าเวลาไปประเทศไหนจะต้องไปชมไชน่าทาวน์และกินอาหารที่นี่เสมอ  Manila ก็เช่นกัน ชุมชนชาวจีนไม่เคยทำให้ผิดหวัง...  ก่อนออกจากไชน่าทาวน์เราก็แวะที่โบสถ์อีกแห่งที่อยู่ระหว่างทางเพื่อสัมผัสชีวิตชาว Manila 

ชุมชนแออัด (มาก)

          ระหว่างทางที่เราเดินกลับมาขึ้นรถไฟฟ้าก็มองเห็นที่อยู่ของชาว Manila  เค้าอยู่กันอย่างแออัดมาก ชนิดที่ว่าสลัมบ้านเราอายเลยค่ะ  เพราะว่าอัตราการเกิดของคนที่นี่สูงมาก  คนรวยก็จะรวยแบบสุด สุด  ขณะที่คนจนก็จนแบบสุด สุด เหมือนกัน  ไม่มีที่ไหนน่าอยู่เท่าบ้านเราเมืองไทยแล้วค่ะ

 

ท่องเที่ยวย่าน Magati

          ย่านนี้ป็นแหล่งช้อปปิ้งที่มีชื่อเสียงและเป็นย่านธุรกิจที่สำคัญของ Manila เราไปที่นี่กันตอนกลางคืนหลังจากจบงานเลี้ยงที่โรงแรม  โดยอาศัยรถไฟฟ้าเหมือนเดิมค่ะ แต่คราวนี้บรรยากาศดีกว่าหน่อยเพราะคนเริ่มห่างแล้ว  ย่านนี้ก็เหมือนกับสยามในกรุงเทพฯ มีแต่ตึกสูงๆ ห้างใหญ่ๆ เราก็ไปนั่งกันที่ park กลางเมือง มองดูวิถีของคน Manila  ก่อนกลับก็แวะเข้าห้างชมของสวยงามกันหน่อย

El Plabo

          เค้าว่าย่านนี้เป็นที่อยู่ของชาวแม็กซิกัน  แต่เล็กนิดเดียวค่ะ ไม่ใหญ่เหมือนที่ LA

Manila American Cemetery and Memorial

          ตามภาพนี้แหละค่ะ แต่วันที่เราไปกันมีรถบัสพาไป  รถไฟฟ้าไม่ผ่านนะคะ แถมตอนที่ไปฝนตกอีกต่างหาก ภาพที่ได้ก็เป็นภาพผ่านกระจกและมีหยาดฝนให้เห็นแบบนี้แหละค่ะ

Rizal Park

          เป็นที่สุดท้ายที่เราแวะไปกันก่อนกลับบ้าน  วันนี้เป็นวันที่ประเทศฟิลิปปินส์ลดธงลงครึ่งเสาเพราะเป็นวันที่คุณคอราซอน อาควิโน เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งนั่นเองค่ะ

ลากันในช่วงสุดท้ายด้วยภาพนักศึกษาพยาบาลของประเทศฟิลิปปินส์นะคะ