เคยมั๊ย!รู้สึกว่าชีวิตเรามันวุ่นวายจังเลย เหนื่อย ท้อ บางทีอย่างหนีไปอยู่ไกลๆให้ห่างจากผู้คน ถามว่าถ้าไปได้จริง เราจะสงบมั๊ย จะรู้สึกดีขึ้นมั๊ย ตามความรู้สึกจริงๆของเรา "ไม่เลย"ทำไมล่ะ ทำไมเป็นอย่างนั้น สำรวจตัวเองดูแล้วรู้สึกได้เลยว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่ไหนเลยปัญหามันอยู่ที่ใจเราเอง จะสุขจะทุกข์ ใจเรานั่นแหละเป็นตัวการสำคัญ ถ้าเราจัดการหรือควบคุมมันได้ ที่เราเรียกว่ารู้เท่าทันใจตนเอง เราก้จะสามารถข้ามผ่านอุปสรรคไปได้
ถามว่าแล้วมันง่ายอย่างพูดมั๊ยละ........ขอตอบว่ายากมาก..ก สำหรับผู้เขียนนะเคยลองมาแล้ว บอกได้คำเดียวว่า มันยากนะ ซึ่งทุกว้นนี้ก็ยังพยายามอยู่ ถามว่าประสบผลสำเร็จมั๊ย ก็นิดหน่อย ปล่อยวางได้เป็นบางครั้ง แต่มันก็คุ้มค่ารู้สึกว่าตัวเองสงบขึ้น รู้จักตัวเองมากขึ้น รักตัวเองมากขึ้น....รู้มั๊ยผู้เขียนพยายามควบคุมใจตัวเองยังงัย...ทำงี้ หัดสวดมนต์ นั่งสมาธิ ( หน้าตาไม่น่าทำได้ )ก็ใช่นะซิ แต่ก็พยายามที่จะทำและได้ผลนะแม้จะเป็นเพียงนิดๆหน่อยๆ แต่ก็ดีกว่าปล่อยให้ใจตัวเองแย่ลงไปทุกวันๆกับปัญหาในชีวิตที่เราต้องเผชิญ ถึงเวลาที่เราจะดูแลรักษาใจของตัวเราเองแล้ว...ถ้าใจเราสุขอย่างื่นก็ไม่ใช่ปัญหา...ว่ามั๊ย!!!
