พนมซอยกสูงขึ้นเหนือเศียร
วณิพกเพลงซอ
พนมซอยกสูงขึ้นเหนือเศียร
ต่างธูปเทียนไหว้ครูผู้สอนสั่ง
โยงดนตรีเชื่อมใจผู้ได้ฟัง
ให้ชื่นชอบมอบสตางค์เป็นรางวัล
เมื่อเริ่มสีเพลงซอพร้อมคลอขับ
สีสลับสอดเสียงสำเนียงสั่น
เล่าถึงเรื่องวิโยคโศกจาบัลย์
คืนและวันทุกข์ยากจากบ้านมา
เอ่ยถึงความอ้างว้างต้องห่างบ้าน
ถิ่นอีสานดวงใจยังใฝ่หา
เก็บความหวังซ่อนไว้ในแววตา
วันหนึ่งข้า “คนจร” จักย้อนคืน
ขยับซอคลอเสียงเลี้ยงชีวิต
สำรวมจิตออดอ้อนถอนสะอื้น
อ้างถึงความปวดร้าวอันยาวยืน
เพื่อนอนตื่นแล้วรอวันต่อไป
ด้วยสองเท้าก้าวย่างไปข้างหน้า
สู้ทุกข์ทนจนกว่าชีพหาไม่
ชีวิตเดียววันนี้ไม่มีใคร
รอเพียงความห่วงใยซึ่งไม่มี
จังหวะซอชลอเรื่อยอย่างเหนื่อยอ่อน
รอยอาวรณ์ผ่านเสียงเพียงซอสี
ขอบพระคุณน้ำใจและไมตรี
ถึงยามที่ตัวข้าขอลาจร
ขออนุญาตครูดาหลานำเพลงซอโรงเรียนวัดขี้เหล็ก
มาวางไว้ที่นี่ด้วย
http://www.youtube.com/watch?v=9n0scrQO2yc&feature=player_embedded
โสภณ เปียสนิท
39/3 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลวิทยาเขตวังไกลกังวล หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
@เสียงเพลงซอคลอขับซับเพลงเหงา
ร่างทอดเงาคุ้มงอรอพักผ่อน
นกขมิ้นบินเดียวเปลี่ยวอาวรณ์
อยากคืนคอนคอยหวังวันรอคอย...
วนิพกเพลงซอ แปลกจัง ไม่เคยรู้จักค่ะ
อยากได้ยินเสียงด้วยจังเลยน่ะค่ะ
อยากอ่านกลอนทั้งหมดครับ
อัพโหลดหน่อยครับ
ระยะหลังไม่ค่อยได้เห็นผลงาน
การบันทึกครับ เป็นเพราะงานยุ่งหรืออย่างไร
โปรดกลับมาตอบด้วยนา