"ความสุข ความทุกข์ ของฉันจากการเรียนเป็นว่าที่คุณครู"
การเรียนของฉัน(ว่าที่คุณครู) เริ่มขึ้นตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม 2553 เริ่มเรียนวันแรกก็สายแล้ว เพราะดิฉันต้องนั่งรถจากไชยปราการมา ดิฉันต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง เพื่อมาขึ้นรถให้ทันเวลาเรียน ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทาง 3 ชั่วโมง
วิชาแรกเป็นวิชาจิตวิทยาสำหรับครู อาจารย์ผู้สอนมารอตั้งแต่ เจ็ดโมงครึ่งแล้ว ทำให้ดิฉันละอายใจจริง ๆ เริ่มเรียนวันแรกยังไม่รู้จักกับลักษณะการสอนของอาจารย์เลย ทำให้รู้สึกแปลก ๆ อาจารย์มีวิธีการสอนที่ไม่เหมือนใคร สอนเป็นตัวของตัวเองมาก
วิชาที่สองเป็นวิชาการพัฒนาหลักสูตร สำหรับดิฉันและเพื่อน ๆ อีกหลายคนก็เพิ่งเคยได้ยินชื่อวิชานี้เป็นครั้งแรก เกิดคำถามขึ้นมาว่าแล้วเขาเรียนกันอย่างไร อาจารย์ผู้สอน พูดได้เก่งมาก
วิชาแรกของตอนบ่ายวันแรกยังไม่ได้เรียนเพราะอาจารย์ผู้สอนติดธุระ แต่มีอาจารย์ผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาแนะนำวิชา ซึ่งวิชานี้ชื่อวิชาการออกแบบและการจัดการเรียนการ สอน ฟังแล้วก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี เขาเรียนอะไรกัน และออกแบบการเรียนการสอนอย่างไร
วิชาสุดท้ายของการเรียนในภาคเรียนที่3/2552 เป็นวิชาเกี่ยวกับนวัตกรรมเกี่ยวกับการศึกษา น่าจะเป็นวิชาที่ต้องเกี่ยวกับการใช้คอมพิวเตอร์แน่นอน แต่ที่ดิฉันกังวลในวิชานี้ก็คือ จะทันขึ้นรถกลับไชยปราการหรือเปล่า แต่พออาจารย์ผู้สอนถามว่าใครต้องกลับบ้านก่อนเวลาบ้าง ดิฉันไม่ต้องคิดเลยค่ะ ยกมือทันที และค่อยโล่งใจหน่อยที่อาจารย์เข้าใจนักศึกษาที่บ้านอยู่ไกล
อาทิตย์แรกผ่านไป ดิฉันยังไม่ค่อยรู้จักเพื่อน ๆ มากนัก พอเริ่มเข้าอาทิตย์ที่สอง ได้มีการพูดคุยกับเพื่อน ๆ ในห้องมาขึ้นก็เริ่มสนิทกันบ้าง
ยิ่งได้เรียนรู้มากขึ้นก็เริ่มมีความเข้าใจในแต่ละวิชามากยิ่งขึ้นด้วย อาจารย์แต่ละท่านก็งัดกลยุทธ์ต่างๆ ออกมา แต่ที่ไม่เคยขาดเลยก็คือ งานที่อาจารย์แต่ละท่านสั่งมาแล้วให้ทำ เยอะมากค่ะ ก็เคยคิดว่าแล้วเพื่อน ๆ ที่เขาทำงานทุกวันเขาจะมีเวลาทำงานที่อาจารย์ให้ทำกันบ้างไหมเพราะมันเยอะมาก
ยิ่งนานเข้าดิฉันก็เริ่มได้ยินทำบ่นของเพื่อน ๆ เกี่ยวกับงาน เกี่ยวกับวิชาที่เรียนมาเรื่อย ๆ แต่ทุกคนก็ไม่เคยยอมแพ้กับสิ่งเหล่านั้นเลย ทุกคนในหมู่เรียนที่ สอง จะมีการให้กำลังใจและให้คำแนะนำสำหรับเพื่อนที่ไม่เข้าใจในวิชานั้น ๆ
และนี่เป็นสิ่งที่ดีอีกอย่างหนึ่งที่ดิฉันจะได้จดจำเอาไว้ รวมถึงอุปสรรค ปัญหาของการเรียนในแต่ละวิชาล้วนแล้วแต่มีความแตกต่างกันไป และนี่เป็นก้าวแรกของว่าที่คุณครูที่จะต้องเจอกับสิ่งเหล่านี้ เพื่อที่จะทำให้เราผ่านพ้นไปให้ได้ เพื่ออนาคตที่ยั่งยืนในวันข้างหน้า และเพื่อชีวิตที่มีความสุขในอนาคตต่อไป
