ในชีวิตของมนุษย์
มีหลายเรื่องที่ไม่อาจ ไม่ชนะ
และมีอีกหลายเรื่องที่ไม่อาจ ไม่แพ้
ครั้งที่สมควรยอมแพ้
คือครั้งที่ชนะแล้ว
ก่อทุกข์ ทำลายสุขแก่ผู้แพ้ และตนเอง
การยอมแพ้ในครั้งที่ไม่สมควรจะชนะ
ผู้แพ้คือผู้ชนะที่แท้จริง
การยอมแพ้อย่างท้อแท้ หดหู่
มิใช่วิสัยของนักสู้ที่แท้จริง
เพราะการยอมแพ้เช่นนั้น
ย่อมไม่อาจสร้างสรรค์ความก้าวหน้าขึ้นได้อีก
จงสู้ด้วยสติปัญญาอันอ่อนโยนเถิด
แพ้ชนะมิใช่เป้าหมาย
แต่ก็ให้ความเบิกบานได้เสมอกัน
"แพ้ตัวเองจึงนับว่าแพ้
และคนอ่อนแอเท่านั้น
ที่ไม่ยอมแพ้ใคร"
