ผมรู้สึกแปลกๆ เมื่อต้องมาเรียนรู้ GOTOKNOW จากอาจารย์ บอกตรงๆไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ทั้งที่ผมก็คิดว่าตัวเองก็คลุกคลีกับคอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน๊ตอยู่ตลอดทุกวันๆ ไม่รู้ว่ามันเล็ดลอดจากสายตาผมไปได้อย่างไร หรือมันเป็นเพราะว่ามันยังไม่ถึงเวลา ทุกสิ่งในโลกผมว่า มันมีเวลาของมันเอง มันจะมาเมื่อมันถึงเวลาของมัน แต่คล้ายๆกับว่าสิ่งต่างๆเหล่านั้นมีคนตระเตรียมเอาไว้แล้ว แค่คอยจัดเรียงตามลำดับตามคิวของมันเมื่อถึงเวลา และตอนนี้เวลาของ GOTOKNOW ก็มาถึงแล้ว ถามว่าสายไปหรือช้าไปหรือเปล่า ผมว่าอยู่ที่คนอยู่ที่ความคิดของคนแต่ละคน แต่สำหรับผมไม่มีคำว่าสายสำหรับการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
จากนี้ไปโลกแห่งการเรียนรู้ของผมคงจะเปิดกว้างขึ้นกว่าครั้งไหนๆในชีวิต ความคาดหวังตามธรรมดาคนเราต้องคาดหวังสูงๆเอาไว้ สิ่งดีๆหรืออะไรก็ตามที่เข้ามาถ้าชอบก็เก็บไว้ถ้าไม่ชอบก็ปล่อยให้มันผ่านไป เตรียมตัวรับสิ่งใหม่ที่จะเข้ามาในชีวิตอีก ตามคิวที่ใครบ้างคนบนฟ้าหรือที่ที่เรามองไม่เห็น เขาจัดคิวไว้ให้
เวลาที่ผ่านไปถ้าเรามองย้อนกลับไป บ้างคนบอกว่าอดีตอย่าไปจำ แต่บ้างคนบอกว่าอดีตเป็นสิ่งเตือนใจเป็นบทเรียน
นาฬิกาของพระเจ้าเรือนนี้ คงเป็นนาฬิกาอัตโนมัติ ไม่มีหมดถ่าน ไม่มีไขลาน ไม่มีวันเสีย และอาจรวมทั้งไม่สามารถจับต้องมองเห็นได้ คงมีพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ แต่ผมขอบอกว่าขอบคุณสำหรับการมีชีวิตในโลกนี้ ถึงแม้ว่าชีวิตอาจบัดซบไปบ้างก็ตาม
จักรกฤษณ์
ดีมากเลยจ๊ะน้องรอรับของขวัญจากฟ้านะ
นาฬิกามีชีวิต
ชีวิตต้องมีการเรียนรู้ เจริญเติบโต
เหมือนต้นไม้ใหญ่
ของขวัญจากฟากฟ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
สาระมากกกกกกกก
เอิ้ก ๆ
สุดยอดๆๆๆๆ คิดได้ไงเนี้ย..ซึ่งๆๆๆๆ....
การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนเวลาไม่มีวันย้อนกลับ อยู่ที่ว่าเราจะเรียนรู้หรือปล่อยเวลาเลยผ่านไป
ขอบคุณนะครับสำหรับทุกความคิดเห็น