บัวสี่เหล่า
แสงอาทิตย์ สาดส่องมา เวลาเช้า แลเห็นเงา ดอกบัวงาม ในน้ำใส
ชูกิ่งก้าน ดูสง่า สูงกว่าใบ ดอกบานใหญ่ ชมพูอ่อน ก่อนโรยรา
ดอกข้างข้าง ยังตูมอยู่ เคียงคู่สอด พ้นน้ำรอด แหงนแลดู สู้แดดหรา
มีอีกดอก อยู่ใต้น้ำ ฉ่ำชีวา รอเวลา เพื่อเคลื่อนส่าย ย้ายขึ้นบน
โอ้! อนาถ มีดอกหนึ่ง กึ่งตายเน่า อยู่ใต้เหง้า ติดรากบัว หัวไม่พ้น
ทั้งสี่บัว เปรียบเช่นไร ในตัวคน ใครก็ได้ ช่วยสักหน ด้นตอบที..
บัวดอกหนึ่งโผล่พ้น ชลธาร
สูงสิบนิ้วเต่งบาน อุทกพ้น
หากจักกะประมาณ ตื้นลึก สระฤๅ
ใช้คณิตศาสตร์ตอนต้น ตอบได้ไม่นาน
โน้มมาลย์จนมิดน้ำ พอดี
หมายจุดคู้พื้นนที เที่ยงไว้
ยี่สิบเอ็ดนิ้วมี ระยะเบี่ยง เบนนา
ย่อมบอกตื้นลึกได้ ดั่งนี้แหละสหาย
สวัสดีค่ะ
ดอกบัวสี่เหล่า
เป็นคติธรรมที่เตือนใจคนได้ดีทีเดียวค่ะ
กำลังพิจารณาตนเองอยู้ ว่าตัวเองอยู้ดฃเหล่าไหนแล้ว...
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ...