เมื่อวาน ขณะนั่งทำงานและรู้สึกหิวขึ้นมานิด ๆ เพราะเป็นเวลาเืกือบบ่าย ๓ ทิ้งช่วงห่างจากข้าวกลางวันมาพอสมควร

        น้องนิ่มเพื่อนร่วมงานกลับมาจากไปทำธุระข้างนอก หิ้วของพลุงพลัง

        ผู้เขียนเงยหน้าขึ้นจากเอกสารที่กำลังง่วนอยู่ ถามน้องนิ่มไปว่า "ซื้ออะไรมาเยอะแยะ จะเอากลับบ้านเหรอ"

        น้องนิ่มตอบว่า "เปล่า ซื้อมากิน"  ผู้เขียนเลยถามกลับไปว่า "ซื้อมาเยอะแยะ กินหมดเหรอ"

        น้องนิ่มตอบกลับมาว่า "ซื้อเผื่อเพื่อน" ซึ่งของที่น้องนิ่มหิ้วมาประกอบไปด้วย

        ๑. เงาะ ๒ กิโล ราคา  ๓๖ บาท

        ๒. ขนมปังไม่มีไส้ถาดนึง (ยี่ห้อแม๊คโคร) ราคา ๒๙ บาท

        ๓. ขนมอีกอย่างหนึ่ง   ราคา  ๓๕ บาท     

         รวมราคาของที่น้องนิ่มซื้อมาเป็นเงิน ๑๐๐ บาท พอดี ปรากฏว่า ทุกคนที่กำลังง่วนและยุ่งกับการทำงาน ได้วางมือจากงาน  ลุกมาที่โต๊ะน้องนิ่ม และช่วยกันกินขนมกับเงาะที่น้องนิ่มบอกว่า "ซื้อมาเผื่อเพื่อน"

        อนิสงฆ์จากของกินที่น้องนิ่มซื้อมาเผื่อเพื่อน ทำให้เพื่อนร่วมงานอีก 5-6 คน ได้มีของกินรองท้องภาคบ่าย รู้สึกสดชื่น และหายง่วงนอนแถมมีแรงทำงานต่อจนเลิกงาน

              ขอบคุณสำหรับน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่มีค่ามหาศาลต่อคนหมู่มาก