นิทานพื้นบ้านภาษาโคราช
ระดับช่วงชั้นที่ ๑
เรื่อง ประชาธิปไตยในหมู่สัตว์
บ่อน ป่าใหญ่แห่งหนึ่งมีความอุดมสมบูรณ์ มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่มากมายโดยมีพระราชาช้างเป็นผู้ดูแลป่าและสัตว์ป่าตัวอื่นๆ
เวลาผ่านไปเนิ่นนานหลายปี พระราชาช้างเริ่มเจ็บป่วยออด ๆ แอด ๆ สัตว์ทุกตัวต่างพากันเป็นห่วงพระราชาช้างย่อน (เพราะ)เป็นเจ้าป่าที่มดีมีคุณธรรมช่วยหลือสัตว์ที่ได้รับความเดือนร้อนมาตลอด
“ เอ๋งจีทำยังไงดีพวกท่านทั้งหลาย ตอนนี่พระราชาช้างผู้มีคุณธรรมกะ (ก็)เริ่มป่วยหนักเอ๋งจี (จะ)ให้ใครมาเป็นผู้นำป่าของเอ๋งดีฮือ “
“ เจี๊ยก .....ข้าว่าน่าจี(จะ)ให้ราชินีช้างน่อเป็นเจ้าป่าตัวต่อไป เพราะท่านช่วยเหลือสัตว์ตัวอื่นๆมาตลอด และท่านมีน้ำใจ ฮือว่าท่านมีความคิดเห็นยังไงจ๊ะพี่ม้า “
ฮิ ฮิ ฮิ...... ข้าเห็นด้วยกับเจ้าลิงน้อย ข้าจี(จะ) เป๋น (เป็น)ผู้ช่วยราชินีช้างเอ๋งในการดูแลความเรียบร้อยต่าง ๆ
“ ฮู่ ฮู่ ฮุ่ ไม่ได้ด๊อกข้าสุนัขจิ้งจอกก็อยากเป็นเจ้าป่าคือกั๋น (เหมือนกัน)สัตว์ทุกตัวต้องฟังข้า”
“ โฮ้ว..... ถ้าอย่างงั้นเอ๋งต้องยึดหลักประชาธิปไตยในก๋าน(การ) เลือกตั้งผู้นำของเอ๋งเอาอย่างงี่ อีก ๓ วัน ข้าจี (จะ) ให้สัตว์ทุกตัวไป๋ (ไป) ลงคะแนนเสียง เลือกตั้งสัตว์ตั๋วใด๋(ตัวใด) ได้คะแนนเสียงมากที่สุด จี(จะ)ได้เป๋น (เป็น) ผู้ชนะและได้เป็นผู้นำป่าของเอ๋ง
“ เจี๊ยก ........ ดี๋ ดี๋ดี๋ เจี๊ยก ..... เอาอย่างงี้แหล่ะ “
สัตว์ทุกตัวเห็นด้วยกับเจ้าลิงน้อย และต่างพากันแยกย่ายกั๋นกลั๊บ(กันกลับ) ที่พักของตนเอ๋ง ในวันต่อมาทั้งช้างและสุนัขจิ้งจอกต่างพากั๋น (กัน) ออกหาเสียง กั๋น (กัน)ไปคนละทางโด๋ย (โดย) ที่ราชินีช้างใช้วิธีการหาเสียงอย่าง ยุติธรรม โปร่งใส มีนโยบายของตนเอง โด๋ย (โดย) ชักชวนพวกสัตว์ทั้งหลายไป๋ (ไป)ปลูกป่า ถวายแด่ราชินี
“มาเด้อ สัตว์ทั้งหลายมาช่วยกั๋น (กัน) ปลูกป่า ป่าช่วยให้ฝนตก ถ้าฝนตกกะ (ก็) จี (จะ) ทำให้ มีต้นน้ำลำธาร ทั้งคนทั้งสัตว์ กะ (ก็) จี (จะ) ได้ อยู่ในป่าอย่างร่มเย็นส่วนสุนัขจิ้งจอกได้แอบขโมยอาหารที่เป็นก๋องกล๋าง(กองกลาง) ของป่ามาแจกจ่ายให้กับสัตว์ป่าตัวอื่น ๆ โดยมีความคิดที่ชั่วร้ายแอบแฝงอยู่
“ ฮู่ ฮู่ ฮู่ ข้านึกออกแล้วไอ้สัตว์ป่าน่าโง่ทั้งหลาย พวกเจ้าจี(จะ)ต้องติดใจ๋(ใจ)ในรสชาติอาหารของข้า แล้วพวกเจ้าจี(จะ)ต้องเลือกข้าเป็นหัวหน่า(หัวหน้า)ป่าแห่งนี้แน่นอน นี่ไง ยาบ้านี่แหละ ผสมมันลงไป ฮ่า ๆๆๆๆๆๆ”
ก๋าน(การ)กระทำอันชั่วร่าย(ร้าย)ของสุนัขจิ้งจอก หาได้รอดพ่น(พ้น)สายต๋า (สายตา)ของเจ้าลิงน้อยไม่ เจ้าลิงน้อยจึงนำเรื่องนี่ไปเล่าให้สัตว์ป่าตัวอื่นๆฟังโดยทั่วกั๋น(กัน)
“ หยุดก่อน ท่านทั้งหลายฟังทางนี้ ท่านที่ได้รับอาหารจากสุนัขจิ้งจอกท่านจงอย่าได้กินมันเข้าไป๋ (ไป) เจ้าจี (จะ)เป็นอันตรายถึงชีวิต “
“ ทำไมล่ะจ้ะ “ กระต่ายถาม
“ เจี๊ยก ๆๆๆๆ ก็ย่อน(เพราะ)ข้าแอบเห็นสุนัขจิ้งจอกมันแอบใส่ยาบ้าลงไปในอาหารนั่นนะเด้ะ ถ้าพวกเจ้ากิ๋น(กิน)เข้าไปจีเกิดอาการ หัวใจ๋(ใจ)สั่น ประสาทหลอน ขาดสติ คลุ้มคลั่ง อาจจี (จะ)เสียชีวิตได้ในที่สุด “
“ ปัดโธ่ ... อันตรายอย่างงั่นเลยนี่ ถ้าอย่างงั่นสุนัขจิ้งจอกก็เป็นสัตว์ที่ไม่ดี๋ (ดี) ไม่ควรเป๋น(เป็น)ผู้นำ ใช่มั้ยพวกท่าน
“ จริง ...พวกเอ๋งเห็นดา “
“จริง ... พวกเอ๋งเห็นดา“
ทั้งกวาง กระต่าย และสัตว์อื่น ๆ ต่างมีความเห็นที่ตรงกัน เมื่อถึงวันเลือกตั้ง สัตว์ทุกตัวต่างไปลงคะแนนเสียงเลือกตั้งและตื่นเต้นดีใจ๋(ใจ) รอผลคะแนนการเลือกตั้ง
“ บัตรดี ราชินีช้างเบอร์ ๑ “
“ บัตรดี ราชินีช้างเบอร์ ๑ “
“ บัตรดี ราชินีช้างเบอร์ ๑ “
“ ไม่ประสงค์ลงคะแนน ”
“ บัตรดีสุนัขจิ้งจอก เบอร์ ๒ “
ผลปรากฏว่าราชินีช้างได้คะแนนเสียงเป็นอันดับหนึ่ง สมกะ(สมกับ)ที่ท่านช่วยเหลือสัตว์ที่ได้รับความเดือดร่อน (ร้อน)มาตลอด สัตว์ทุกตั๋ว(ตัว)ต่างตื่นเต้นดีใจ๋ (ใจ)เมื่อผลคะแนนเป็นอันสิ้นสุด
“ เอ๋ายังงี่ไหน ๆพวกเอ๋ง ก็เลือกผู้นำได้แล้ว เอ๋งกะไป๋ช่วยกันปลูกป๋า เพื่อทำความดีคือกะคนที่เขาปลูกป่าถวายแด่พระราชินี ป่าช่วยให้ความร่มเย็น ให้ที่อยู่อาศัย พวกเอ๋งเป็นสัตว์กะจีได้อยู่ในป่าอย่างร่มเย็นคือกัน จากนั้นมาสัตว์ในป่าก็อยู่กันอย่างมีความสุขเรื่อย มา
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การอยู่ร่วมกันในสังคม ควรเคารพกติกา ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และที่สำคัญ ต้องหลีกเลี่ยงยาเสพติดทุกชนิด และบำเพ็ญประโยชน์ให้กับส่วนรวม รักษาทรัพยากรธรรมชาติ ไม่ตัดไม้ทำลายป่า เป็นการถวายแด่พระราชินีนาถ
“ จบบริบูรณ์ “
นิทานภาษาโคราช
ช่วงชั้นที่ 1
เรื่อง ประชาธิปไตยในหมู่สัตว์
เล่าโดย
เด็กชายสุทธิพงศ์ พิทักษ์ใจ ชั้น ป. 3
ผู้ฝึกสอน
นางสาวชุลีรัตน์ วงศ์พัฒนชัย
ครู คศ. ๒ ชำนาญการ
โรงเรียนบ้านโนนเมือง(เยี่ยมประชาสรรค์)
อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครราชสีมา เขต 5
นิทานพื้นบ้านภาษาโคราช
ระดับช่วงชั้นที่ ๑
เรื่อง แม่พระในใจฉัน
“ แม่ะๆๆ พรุ่งนี่เป็นวันแม่ คุณครูให่ไอ้นายเขียนเรียงความเทิดพระเกียรติพระราชินี แม่ะเล่าให่ไอ้นายฟังเดิ้ง”
“ เอ้า ฟังเด้อ แม่จีเล่าให่ฟัง นั่งลง ”
“ จ๊ะ จ๊ะ จ๊ะ”
“ ด้านก๋านปกครอง ท่านทรงมองกว้าง เคียงคู่กับในหลวง ปกครองปวงชนด้วยประชาธิปไตย
ด้านศาสนาไทยผาสุก ทรงรับทุกศาสนาให่อาศัย
ทั่งพุทธ คริสต์ อิสลาม รวมน้ำใจ๋ ยึดหมั่นในคุณธรรมนำพระองค์
ด้ารก๋าน เกษตรกรรม ทำรายได้ ธ ทรงให้ พันธ์พืชสัตว์ จัดเสริมส่ง
อ่างเก็บน้ำ ชลประทาน ก๋านประมง ฝนหลวงลง ช่วยบรรเทา ทุกข์ชาวนา
ด้านก๋านศึกษา พระทรงห่วง ให้ทุนหลวง เรียนกว้าง ต่างสาขา
โรงเรียน โรงฝึกงาน เสริมปัญญา สร้างสารานุกรมไทย ให้เยาวชน
ด้านสาธารณสุข บำบัดทุกข์ บำรุงใจ๋ ไทยทุกหน
ให้แพทย์หลวง เยียวยา รักษาคน ช่วยคนจน คนพิการ ชาวบ้านไกล๋
วัฒนธรรม อันล้ำค่า ทรงรักษา ให้อยู่ คู่สมัย
ทรงช่วยเหลือ ศิลปิน ท้องถิ่นไทย เป็นหลักชัย ศิลปะ ประเพณี
ด้านอาชีพ ท่านส่งเสริม เพื่อเพิ่มเติม เสริมนิสัย
เย็บปัก ถักร้อย ค่อยทำไป ทุกคนไทย รู้ดี เรียนรู้กัน
“ ปั๊ดโธ ! ท่านทำประโยชน์ ให้ประเทศชาติมากมายเลยน่อ ท่ายังงั้นวันที่ สิบสองสิงหา เอ๋งจีต้องทำอะไรเดิ้งล่ะแม่ะ”
“ เราคนไทยส่วนใหญ่ก็ต้องทำความดีบำเพ็ญประโยชน์ ให้กับส่วนรวมแต่ว่าไอ้นายยังเป๋นเด็กน้อย แค่เป็นคนดี๋ ไม่ดื้อ ไม่ซน ตั้งใจเรียน ไม่เสพยาเสพติดท่านก็พอใจ๋แล้วนายเอ๊ย”
“ จ๊ะ แม่ะ ฉันสัญญาว่าจีเป๋นคนดี๋ ของพ่อ ของแม่ะ แล้วกะของชาติจะ
“ จบบริบูรณ์ ”
นิทานพื้นบ้านภาษาโคราช
ระดับช่วงชั้นที่ 2
เรื่อง นางฟ้าของพลอย
“ เอ๊ก อี เอ้ก เอ๊ก ......”
เสียงไก่โอกขันก้อง บอกเวลาเช้าตรู่ พลอยงัวเงียขึ่นมา งึ๊ดใจ๋หลายย่อนเห็นแม่แต่งตั๋ว
ง๊ามงามอยู่ในชุดผ่าไหมสีชมพูลายดอกที่แม่ชอบมากที่ซุด พลอยถามแม่ว่า
“ วันนี่วันพระนี่แม่ะ แม่ะถึงแต่งตั๋วง๊ามงาม ”
แม่หันหน่าไป๋ยังรูปเจ้า แล้วกะยกมือไหว่
“ วันนี่นางฟ่าที่อยู่ในรูป จีมาเยี่ยมบ้านเอ๋งเด้ะนาง ”
แม่พูดแล่วกะชี่ไป๋ยังรูปที่แม่ศรัทธาสูง
“ ใครล่ะแม่ะ”
“ แม่ของแผ่นดิ๋นเดะนาง”
พลอยยังทำหน่างงๆ อยู่ แม่เลยเล่าให่ฟังว่า
“ สมเด็จพระราชินีนาถเด่ะ คือพระมเหสีของในหลวงเอ๋ง”
“ ท่าสำคัญยังไงล่ะแม่ะ แม่ะถึงต้องลุกแต่งตั๋วแต่เช่าหรือวาย”
“ โอ ! ท่านประเสริฐแถะแทะ นาง ท่านช่วยเหลือคนยากคนจ๋น คนต๊กทุกข์ได้ยาก อยู่ไกลส่ำไหนท่านกะเสด็จไป๋ ฝนฟ่าไม่ตกท่านกะทำฝนเทียมให่ คนเจ๊บคนไข่ท่านกะรับรักษา นี่ล่ะเด้ะท่านสอนการทอผ่าไหมให่แม่”
“ โอ่ ! ซะพอล่ะแม๊ะแม่ถึงชอบใส่ ฉันอยากไป๋กะแม่น่อ”
“ ไป๋ถั๊วนาง ท่านกะเสด็จมาโรงเรียนอีนางนั่นเด๊ะ “
“ จ๊ะ จ๊ะ “ พลอยดี๋ใจ๋ฟ่าววิ่งไป๋แต่งตั๋ว ใส่ชุดนักเรียน
“ แม๊ะ ไว ไว พระราชินีเสด็จมาแล้ว”
“ มาถั่วนาง กราบลง ”
น้องพลอยก้มลงกราบเท่านางฟ่าที่แม่พูดถึงอย่างตื่นเต้นไม่กล้าเงยหน่าขึ่นมองได้ยินแต่เสียงนุ่มนวลว่า
“เอาตุ๊กตาไว้เล่นนะลูก”
“พลอยรับตุ๊กตาพร่อมทั่งก้มลงกราบอย่างงดงาม
“แม่ะ แม่ะ คุณครูให้อีนางเล่าเรื่องที่ประทับใจหลายที่ซุด นางเล่าให้เพื่อนๆฟังว่านางได้รับพระทานตุ๊กตาจากพระราชินีดาเด้ะ มีตะคนอยากเห็น “
“ เก็บไว้บนหัวนอนเด้ออีนาง ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครได้คืออีนางด้อก “
“ จ๊ะแม่ะ”
พลอยสัญญากะตั๋วเอ๋งว่าจีเป๋นเด๊กดี๋ จีตั้งใจ๋เรียน จีเป๋นคนดีของชาติ และจีเก๊บตุ๊กต๋าตั๋วนี่ไว่ให่ดี๋ที่ซุ๊ด”
“ จบบริบูรณ์ ”
สนุกจริงๆยิ่งกว่าดูหนังอย่างว่าเสียอีกครับ
ขอบคุณครับพ่อนน้อง เกรส
นิทานโคราชของแท้(ภาษาชัดมาก)
สนุกดีคะ