ต้นยาง ไม่แน่ใจว่าเป็นต้ายางนา หรือยางแดง แต่จำความได้ว่าถูกสอนให้เรียกว่าต้นยาง ชอบมากในช่วงปลายๆของหน้าร้อนจะได้เล่นลูกยาง โยนเล่นแล้วมันจะหมุนเนื่องจากลูกยางจะมีปีก ๒ ปีก ซึ่งน่าจะเป็นการพัฒนามาจากกลีบดอก (ต้องไปทำความเข้าใจในวิชา Botany ซะแล้ว) และสิ่งที่คู่กับต้นยางหรือป่ายางอีกอย่างคือ เห็ดเพาะ ชาวสงขลาเราจะเรียกว่า เห็ดเม็ดนุน อร่อยมาก ปัจจุบันแถบจะหาไม่ได้แล้ว ไปเจอแถว เมืองกาญจน์ ราชบุรี หรือทางลำปาง เชียงใหม่ ตลอดทั้งแม่ฮองสอน ก็ให้เนื้อสัมผัสและรสชาติที่แตกต่างกัน ก็เสียดายนะที่ ณ วันนี้เราสูญเสียธรรมชาติ ทรัพย์ที่ธรรมชาติให้มาแล้วเราไม่ถนอมรักษาไว้ วันนี้มันก็หมดไป
หากต้นไม้แบ่งเพศได้ต้นยางต้นนี้น่าจะเป็น ผู้หญิงนะ สังเกตดูซิ
เป็นที่น่ายินดี ทัวร์หมู่บ้านถิ่นเกิดจากที่ได้จากไปนาน ได้โอกาสย้ายกลับมาทำงานที่ใกล้บ้าน (จากที่ไปทำงานที่ไกลๆๆบ้านมานาน) ทัวร์จากหมู่ ๙ เจอต้นยางที่มีมาตั้งแต่ก่อนเราเกิดแล้ว (คาดจากชื่อหมู่บ้าน) ก็ย้อนไปหมู่ ๔ โฮ ก็เจออีแล้วเป็นสวนยางในบริเวณสำนักสงฆ์ หรือน่าจะเรียกว่าป่าช้าของหมู่บ้าน
แต่ต้นยังไม่วัยวูฒิเท่าต้นแรก แต่ดีใจค่ะเพราะมีหลายต้น อนาคตของต้นยางยังมี
และแถมท้ายคน (หลานจอมซน) แนะนำให้มาได้ด้วยสารระต้นยางนี้ ที่ชวนเชื่อว่ามีต้นไม้ใหญ่สวยเดี่ยวจะนำไปดู
ต้นยางต้นนี้มีขนาดใหญ่หลายคนโอบรวมทั้มีอายุมาก เป็นตำนานในการตั้งชื่อหมู่บ้าน ว่า "บ้านยางงาม"
ที่ชอบคือแตกพุ่มเปนชั้นๆสวยงาม ซึ่งไม่เคยเห็นความสวยงามนี้กับต้นยางที่ไหนให้ปรากฏ สวยมากๆๆ และยังให้ความรู้สึก...ดีๆๆ ด้วย ต้องขอบคุณชุมชนที่ช่วยกันอนุรักษ์ให้พวกเราและคนยุคต่อๆไปได้เห็น
ดูจาดภาพแล้วทำให้คิดว่า ชั่งมีปุ่มตาได้ตำแหน่งจริงๆ และหากสังเกตเปลือกผู้ที่เชี่ยวชาญเกี่ยวกับต้นไม้ อายุต้นไม้คงจะตอบหรือประมาณกาลได้นะค่ะ ข้อนี้ฉันบอกอายุจริงๆไม่ได้ แต่เห็นแล้วมีความปลื้มปิติที่ยังมีโอกาสได้เห็น ทำให้นึกถึงตอนขึ้นไปเที่ยวดอนแม่อุคอ (ทุ่งบัวตอง) ก็เจอท่อนไม้สนที่มีเปลือกแตกเป็นชั้นๆๆ สวยจริงๆๆ แต่จะดีมากถ้าคงเป็นสนที่คงยืนต้นอยู่ ต้นยางต้นนี้ถ่ายมาจาก หมู่ที่ ๙ ตำบลทุ่งหวัง อ.เมือง จ.สงขลา ภาพนี้ไปเก็บมาด้วยคำแนะนำของหลานชายจอมซน เจ้าTOP ป.๓ โรงเรียนอนุบาลสงขลา
