เก็บรอยรักปักอักษรเป็นหนอนหนุน
ยิ้มละมุนเป็นทุนห่ม ไว้กันลมยามห่วงหา
แนบจริงใจไว้ข้าง ข้าง เพื่อเป็นเครื่องลาง กันเสียน้ำตา
แล้วขอพรปราถนา ให้จงปกปักรักษา รักของเรา
จะร้อยเลห์ หรือหลายใจ ไม่มีใครอาจรู้ได้
มันคือสิ่งที่ท้าทาย หรืออาจเสียหาย หากต้องทำให้ใครต้องเหงา
ขอเพียงแต่ แค่วันนี้ เรา มี เรา
แค่สบตา กับยิ้มเพียงเบา เบา เพื่อห่มรักสองเรา ให้ก้าวไกล
ไม่มีดาวดวงใด ให้ไขว่คว้า
มีเพียงเธอ กับกาลเวลา ที่บอกได้เสมอว่า "รักและคิดถึงเธอจัง"
สวัสดีค่ะ
ไพเราะครับ
...........................................................................................................
มาให้กำลังใจในการเขียนกลอนครั้งต่อไปคะ
อ่านบันทึกพี่คิมจบเลยตามมาทำความรู้จักกับคนเก่งค่ะ
สงสัยอยู่นานเช่นกันว่าเป็นแกงจากต้นอะไร ขอบคุณนะคะที่ทำให้กระจ่าง