ตั้งแต่เร่ร่อนรอนแรมมาถึง G2K ผมมีลูกสาวคนละพ่อคนละแม่ก็หลายคน มีอยู่คน ชื่อ K.Pually บล็อกของเธออยู่ที่นี่ http://gotoknow.org/blog/afs/355578 หลายท่านคงได้เข้าไปเก็บเกี่ยวประสพการณ์กันมาแล้ว

          ช่วงที่ผ่านมาเธอไปประเทศอเมริกามา ลูก K.Pually คนนี้เก่งมาก ทำงานไม่มีวันเวลาหยุดพัก คุยก็เก่ง คุยฉอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆจนคนเป็นป๊ะ(พ่อ)อย่างผม ต้องแอบบ่นในใจ คนอะไรว้า คุยเก่งเป็นบ้าเวลาเธอมีปัญหาอะไรจะโทรศัพท์มาหาผม หากผมไม่รับ อีเมล์มาต่อว่าเลย ...นี่เป็นป๊ะประสาอะไร ไม่ยอมรับโทรศัพท์ ฉอดๆๆๆๆๆๆๆ โทรหลายครั้งแล้วนะ โมโหแล้ว.....

          มีอยู่ครั้งหนึ่ง เธอดันโทรมาจากอเมริกา ผมไม่ได้รับคือไม่ทราบ ปกติผมจะตั้งโทรศัพท์แบบสั่นสะเทือน เกรงเสียงจะรบกวนชาวบ้าน ได้เรื่องละพี่น้อง ฉอดๆๆๆๆๆๆๆ มาในเมล์ ผมได้แต่บ่นในใจ "ลูกบังเกิดเกล้าเอ๋ย.." แฮะๆไม่กล้าบ่นดังๆ... ผมเปิดดูแล้วละ และด่าไปแล้วด้วย "เบอร์ประเทศวิมานอะไรว่ะ ตัวเลขเป็นร้อย" พอมาเปิดเมล์ตายละหว้าลูกสาวตัวดีโทรมา เตรียมสำลีอุดหูได้เลยเรา.....อิอิ

          วันหนึ่งเธอโทรเข้ามาผมกดรับปั๊บ "ใครโทรรู้เปล่า" เธอถาม "รู้ซิครับลูกสาวไง"ผมตอบ "นึกว่าไม่รู้อีก"ดูเธอย้อนผมผู้เป็นพ่อซิ อิอิ .."นี่พอลนั่งเท็กซี่ทะเบียน.........." แล้วเธอก็คุยๆๆๆๆฉอดๆๆๆๆๆจนถึงที่หมาย

          พักใหญ่ๆโทรมาอีกแล้ว "พอลนั่งเท็กซี่หมายเลขทะเบียน......" ผมทำตัวเป็นพ่อที่ดี ทุกครั้งที่เธอนั่งรถเท็กซี่ในกรุงเทพฯก็จะโทรบอกผมทุกครั้ง ผมก็จะจดไว้กลัวลืม

          ที่ว่ามายืดยาวนี่จะชมความมีไหวพริบ ความเป็นอัฉริยะ ของลูกสาวผม แล้วเรื่องนี้ผมว่าเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องปฏิบัตินะครับ เวลาเรานั่งเท็กซี่อย่าลืมโทรบอก หมายเลขทะเบียนรถ กับคนที่เรารู้จักด้วย บอกด้วยว่าขึ้นจากไหน ไปลงที่ไหน หากเกิดปัญหาอะไร จะได้ช่วยเหลือทันท่วงที ต้องย้ำให้จดด้วยเพราะบางครั้งอาจจะลืมได้..

          ครั้งนี้ผมคิดว่าเธอกลับจากอเมริกา ผมต้องสั่งสอนเธอหน่อย ที่ชอบฉอดๆๆๆๆๆๆกับป๊ะอย่างผม แต่ผมไม่โกรธเธอแล้ว ....ก็เธอเล่นมีของฝากด้วย ผมเลยด่าเธอไม่ลง เอาเป็นชมแทนก็แล้วกัน  อิอิ ฮาๆๆ

 

ผมไปแอบลักภาพในบล็อกเธอมา

 

 

 

ลูกสาวผมคนที่สวยที่สุดนั้นแหละ