มีความตั้งใจว่า เสร็จจากกระบวนการ R2R ที่ สสจ.ชลบุรีจัด แล้วกะว่าจะยุติการเดินทางให้งานมหกรรม R2R ครั้งที่ 3 เป็นงานสุดท้ายที่จะร่วมทำ นี่เป็นความตั้งใจแบบคิดแว้ปๆ แต่เมื่อได้รับเมล์จาก รพ.บ้านบีง รู้สึกรับรู้ได้ถึงความเบิกบานใจจากงานที่คุณสาธิต - เจ้าหน้าที่ศูนย์เปล และไปบอกต่อๆ เชียร์คนหน้างานด้วยกันให้ลุกขึ้นมาทำ ทำให้รู้สึกว่า "งานนี้พลาดไม่ได้"
ข้าพเจ้านั้นค่อนข้าง...จะ "รัก" ในโอกาสที่มี
เพราะความคิดความเชื่อส่วนตัว เชื่อว่า "โอกาส" นั้นคือ หน้าที่ที่สำคัญอย่างหนึ่งของชีวิต แม้ว่าโอกาสนั้นอาจให้ผลอีกด้านที่มนุษย์ไม่ชอบ แต่นั่นก็ทำให้เราได้เกิดการเรียนรู้ เพื่อที่จะก้าวย่างไปได้อีกเมื่อเรามีโอกาส
ในความของจดหมาย...มีอยู่ว่า
สวัสดีค่ะ อาจารย์กะปุ๋ม....
นก โรงพยาบาลบ้านบึงค่ะ อาจารย์คงจำไม่ได้ใช่ไหมค่ะ นกพี่เลี้ยง R2R ของคุณสาธิตเวรเปลปีที่แล้วไงคะ อาจารย์ก็คงสนุกและเบิกบานกับงานของอาจารย์เหมือนเดิม เข้าเรื่องนะคะ เหตุเนื่องจาก R2R ของคุณสาธิตและผู้ร่วมประชุม R2R ปีที่แล้ว ที่สสจ. ชลบุรีจัด ทำให้ทีมวิจัยของรพ.เห็นว่า เจ้าหน้าที่รพ.ของเราก็มีการพัฒนางานกันหลายอย่าง แต่ไม่รู้จะถ่ายทอดออกมาอย่างไร เขียนไม่เป็น ทีมวืจัยจึงหันมาปรับวิธีการพัฒนางานวิจัยจากงานประจำมากขึ้น และด้วยเสียงล่ำลือที่พูดถึงอาจารย์ของคุณสาธิตและผู้ร่วมประชุม R2R ปีที่แล้ว ทำให้เจ้าหน้าที่ของเรา เรียกร้องอยากเห็นอาจารย์กะปุ๋มแบบตัวเป็น ๆ ได้ยินเสียงแซวและเสียงหัวเราะ รอยยิ้มของอาจารย์ ทีมวิจัยของโรงพยาบาล จึงให้นกช่วยประสานงาน(ขอร้องอาจารย์)ให้มาช่วยสร้างบรรยากาศและให้คำแนะนำการพัฒนางาน R2R สไตล์อาจารย์ กะปุ๋ม ที่โรงพยาบาลบ้านบึง ให้หน่อยคะ เพื่อสร้างความมั่นใจให้ คนทำงานระดับล่างอย่างเราๆ ว่า การทำวิจัย R2Rทำสนุก ง่ายนิดเดียว ( ที่เหลือยากเยอะ ฮ่า..ๆๆๆ )ช่วยเพิ่มพลังใจ ไม่ทราบว่าอาจารย์จะเมตตา แบ่งเวลามาให้ลูกศิษย์โรงพยาบาลบ้านบึง!
บ้างได้ไหมคะ..
ช่วงแรกเราจะให้เจ้าหน้าที่ ที่สนใจมาเล่าเรื่องจากการทำงานในหัวข้อ " เรื่องที่อยากเล่า " เล่าตามสไตล์แต่ละคนไม่จำกัดรูปแบบเนื้อหาประมาณ 1 หน้ากระดาษ ทุกวันอังคาร เวลา14.00 - 15.00 น. จำนวน 6 ครั้ง พร้อมของรางวัลและเงินรางวัล.เล็กๆน้อยๆ จากนั้นจะคัดเลือกเรื่องมานำเส่นอเพื่อปรับเข้าสู่กระบวนการวิจัย R2R ในวันที่ เชิญอาจารย์มาคงประมาณกลางมิย. 53 นกได้ปรึกษากับพี่วิจิตราที่สสจ.แล้ว พอดีเป็นทิศทางการขยายงาน R2Rของสสจ.สู่เครือข่ายโรงพยาบาลชุมชนในปีนี้ด้วย กราบขอบพระคุณอาจารย์มาล่วงหน้าค่ะ.....ชาวรพ.บ้านบึงรออยู่ค่ะ
อ่านจดหมายจบก็เห็นแววความเป็น "คุณอำนวย" ของคุณนกและคุณสาธิตฉายออกมาแล้วนะเนี๊ยะ
การขับเคลื่อน R2R ของเครือข่ายชลบุรีนี้ต้องยกมือให้พี่วิ - คุณวิจิตรา ที่ทำหน้าที่เป็น R2R - Facilitator ที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง
แม้ว่าวันนี้...ข้าพเจ้าจะนั่งเขียนบันทึกนี้อยู่ที่ชลบุรี เพื่อมาร่วมกระบวนการ R2R อีกครั้ง ซึ่งพี่วิไม่ได้อยู่ เนื่องจากติดภาระกิจ แต่กระบวนการก็สามารถดำเนินไปได้ นี่แหละคือ นักอำนวย นักจัดการ และนักอะไรอีกหลายๆ อย่างที่มีเกิดเป็นปรากฏการณ์ ณ พื้นที่จังหวัดชลบุรีแห่งนี้
๒๙ เมษายน พ.ศ.๒๕๕๓
เกิดมาเป็นคนของสังคมก็อย่างนี้เแหละ แถมแพ้ลูกอ้อนของคุณนกอีกต่างหาก แต่พี่ก็อยาก (ต้องการ)ให้อาจารย์มานะ ถึงแม้ไม่มีโอกาสได้มาฟัง แต่ก็ต้องการให้อาจารย์มาจุดประกายให้คนอื่น ๆ บ้าง ว่า วิจัยไม่น่ากลัวเหมือนที่คิด (ที่จริงพี่ก็ยังกลัว ๆ นะ ) อาจารย์ช่วยมาลดดีกรีความร้อนแรงในการทำวิจัยก็ดี ที่ผ่านมาส่วนใหญ่เคร่งเครียดกันมากเลย จริงจังมาก... อยากให้ประเทศไทยมีคนแบบ(คิด)อาจารย์ เยอะ ๆ ประทับใจมากค่ะ อย่าท้อนะ... เป็นกำลังใจให้ค่ะ
สวัสดีค่ะพี่เปี๊ยก...
ดีใจจังที่ได้รับการทักทายจากพี่เปี๊ยกที่ G2K เป็นกำลังใจที่ดีมากเลยค่ะ
พี่เปี๊ยกทราบไหมคะว่า ขณะที่พี่นั่งอยู่ข้างๆ กะปุ๋มนั้น พี่เปี๊ยกดูมีพลังมาก แม้ว่าจะบอกว่าไม่มั่นใจ และยิ่งประทับใจเมื่อขณะที่พี่เล่าเรื่องความก้าวหน้าของการทำ R2R ให้ทาง class ฟัง และแบ่งปันพลังกันโดยเฉพาะกับเภสัชทอมนั้น ช่างเป็นสิ่งที่กะปุ๋มรู้สึกประทับใจมากเลยค่ะ...
ดีใจ...และภูมิใจที่เห็นพวกเราหลายๆ คนเติบโตขึ้น อันเป็นความเติบโตที่เรียกว่า "ความเบิกบาน" ซึ่งนี่แหละจะเป็นพลังที่งดงามที่เราจะได้ร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ เพื่อผู้คนที่ก้าวเดินมาหาเราในการงานของเรา
ขอบพระคุณพี่เปี๊ยกมากเลยค่ะ
ทดสอบกระต่าย
ขอบพระคุณอาจารย์มากๆ เลย ที่ให้ความเมตตา ไปให้คำวิพากษ์ผลงาน ให้ความรู้ ทำความเข้าใจเกี่ยวกับการทำ R2R
ชาวโรงพยาบาลวังน้ำเขียวรู้สึกประทับใจอาจารย์และอาจารย์อ้อมากครับ หวังว่าจะมีโอกาสได้รับความเมตตาจากอาจารย์อีกในครั้งต่อๆ ไป
ยรรยง QMR