"คำว่าครูนั้นเป็นคำที่สูงยิ่ง เพราะถือว่าเป็นผู้ที่ได้รับการเคารพบูชาได้ ฉะนั้นได้ชื่อหรือเรียกตัวว่าเป็นครู ก็จะต้องบำเพ็ญตนให้ดี บำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ บำเพ็ญตนให้เป็นที่นับถือได้ เพราะว่าผู้ใดเป็นครูแล้วไม่บำเพ็ญตนให้เป็นที่นับถือได้ก็เท่ากับบกพร่อง"

พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

วันพุธที่ 8 กรกฏาคม 2524

เปลื้อง ณ นคร (2516 : 89) ให้ความหมายไว้ว่า ครูคือผู้มีความหนักแน่น ผู้ควรแก่การเคารพของศิษย์ ผู้สั่งสอน
ประเวศ วะสี (ม.ป.ป.) ให้ความหมายว่า ครู คือเมล็ดพันธุ์แห่งความดีงาม ตกไปอยู่ที่ใด ก็ทำให้ที่นั้นมีแต่ความดี ความเจริญ อุดมสมบูรณ์

 

ครูเพื่อศิษย์ของฉัน มีชื่อว่า ครูประสิทธิ์   วงศ์ษา ปัจจุบันท่านได้เกษียณอายุราชการไปแล้ว

 สมัยที่ท่านยังเป็นครูสอน ท่านสอนอยู่ที่โรงเรียนบ้านป่าสัก จังหวัดเชียงราย เป็นโรงเรียนเล็กในบ้าน ตอนที่ฉันเรียนกับท่านตอนนั้นฉันอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยที่ท่านเป็นครูประจำชั้นมนตอนนั้นฉันคิดว่าท่านเป็นครูที่ดุที่สุดในโรงเรียนก็ว่าได้เพราะไม่ว่านักเรียนคนไหนที่ทำผิดก็จะถูกครูประสิทธิ์ลงโทษเสมอ ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ถูกตีบ่อยๆ

ครูประสิทธิ์ จะเป็นคนที่สอนอะไรลูกศิษย์ไปแล้วเด็กๆทุกคนต้องทำให้ได้และทำให้ดีด้วย ฉันยังจำได้เวลาเล่นกีฬาหากใครทำไม่ดีไม่ได้ก็จะถูกลูกบอลทุบหัวตอนนั้นเจ็บมากแต่ตอนนี้พอนึกก็อดหัวเราะไม่ได้ 

 ครูประสิทธิ์จะมีไม่เรียวหลายอันมาก และไม้เรียวที่ทุกคนโดนตีบ่อยๆก็คือไม้เรียวด้ามไม้กวาดโดนตีทีไรเจ็บมากทุกที่ น่องก็จะเป็นรอยกลับบ้านทุกครั้ง

ถึงตอนนี้แม้ท่านจะเกษียนราชการไปแล้วท่านก็ยังเป็นครูในใจฉันเสมอที่ทุกวันนี้ฉันเป็นคนดีได้ก็เพราะไม่เรียวด้ามไม้กวาดของท่าน

เมื่อมีโอกาสกลับไปเยี่ยมบ้านฉันก็จะได้พบครูเสมอ ครูชอบปั่นจักยานเล่นท่านจะถามฉันเสมอว่าตอนนี้ทำอะไร เป็นยังไงบ้าง และให้ข้อคิดดีๆกับฉันทุกครั้งไป

                                นี่คือครูประสิทธิ์ ครูเพื่อศิษย์ของฉัน