ม่วนแต้ม่วนว่า

     ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงวันที่ต้องหยุดงานหลายวัน  วันสงกรานต์ปี๋ใหม่ของคนล้านนาเฮาเป็นประเพณีที่ถือปฏิบัติและสืบทอดกันมาอย่างยาวนาน

     เริ่มต้นเช้าวันสงกรานต์วันแรกตื่นนอนแต่เช้าเลย ช่วยแม่เก็บกวาดบ้านแม่บอกว่าเพื่อเป็นการต้อนรับสิ่งใหม่ที่จะเข้ามาในชีวิต พอเสร็จเราและแม่พากันไปซื้อของเตรียมไปทำบุญในเช้าวันต่อไป และซื้อกับข้าวไปทำกินกันที่บ้านย่า แต่เราแอบสังเกตเห็นผู้ชายคนหนึ่งคนนั้นคือพ่อเราเอง  รู้สึกว่าจะตื่นเต้นกว่าใครในบ้านเพราะดีใจที่ได้กลับบ้านไปเจอย่า และญาติ  ที่ต่างแยกย้ายไปทำงานต่างถิ่นแล้วมาเจอกันในวันสงกรานต์

     วันสงกรานต์ถือเป็นวันแห่ง  ความรักความผูกพันกัน ในครอบครัวอย่างแท้จริงเลย  ทุกคนมีแต่รอยยิ้มให้กัน ต่างก็มีความสุข ใส่เสื้อผ้าใหม่ๆ  เพื่อต้อนรับสิ่งใหม่ๆ ในวันปี๋ใหม่เมือง เราและครอบครัวกับพวกญาติก็พากันไปทำบุญที่วัด ขอพรพระ เพื่อให้มีแต่สิ่งดีๆ  เข้ามาในชีวิต พอเสร็จจากทำบุญที่วัดต่างก็พากันไปรดน้ำดำหัวขอพรญาติผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือและยังเป็นวันที่ทุกคนจะอกมาเล่นสาดน้ำกันอย่างสนุกสนาน  ส่วนเราไม่ได้เล่นน้ำเลยเพราะแดดแรงมาก  กลัวดำ(ผิวจะเสีย)

     สิ่งที่เรารู้สึกว่าประทับใจมากที่สุดในวันสงกรานต์ปี้นี้และได้ข้อคิดมาคือ เราและครอบครัวไปดำหัวยายคนหนึ่งแถวบ้าน  ยายคนนี้แก่มากแล้วแต่ยังแข็งแรงมาก  พอเห็นครอบครัวเราไปหายายยิ้ม พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า (ไม่เจอตั้งนานเลยยายคิดถึงมากยายอยู่คนเดียวยายเหงา) ไม่มีใครมาหาเลยยายรอให้วันนี้มาถึงเร็วๆ เพราะจะได้เจอลูกหลาน  ยายพูดแล้วยายน้ำตาไหลเราถามว่ายายร้องไห้ทำไม  เราเห็นแล้วเรายังแอบเศร้าอยู่ในใจแต่ไม่กล้าแสดงออกกลัวยายเห็น 

     เราเลยรับรู้ความรู้สึกยายได้เลยว่ายายรอให้เวลาวันนี้มาถึง  คนที่รอเราและต้องการกำลังใจจากเรา  เราไม่ควรปล่อยให้ท่านต้องรอเราเพียงแค่วันนี้วันเดียวหรือแค่เทศกาลวันสงกรานต์แค่นั้นแต่เราควรที่จะให้ความรัก  มั่นมาหา  ถ้ามีเวลาว่าง  และให้ทุกๆ วัน เป็นวันที่มีความสำคัญเช่นกัน...