ในช่วงสงกรานต์ของทุกๆปี  คนส่วนใหญ่มักจะออกไปสนุกสนานกับการเล่นน้ำ  แต่ผมกลับมีความสุขที่ได้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน  ได้ทำความสะอาดบ้าน  เพราะตอนนี้ผมไม่ค่อยจะมีเวลาว่างสักเท่าไหร่  ไหนจะต้องทำงานประจำ  วันหยุดก็ต้องไปเรียนหนังสือ  พอช่วงวันหยุดยาวก็เลยพอมีเวลาทำความสะอาดบ้านบ้าง  เวลาที่เหลือก็หมดไปกับการทำการบ้านที่อาจารย์มอบหมาย  สิ่งดีๆที่เกิดขึ้นมันเกิดขึ้นในเดือนเมษายนนี้  แต่เป็นช่วงก่อนวันสงกรานต์  เหตุการณ์ก็มีอยู่ว่าทุกๆปีในช่วงเดือนเมษายนครอบครัวของผมจะไปเคารพศพบรรพบุรุษและญาติๆที่ล่วงลับไปแล้วที่สุสาน  ปีนี้ก็เช่นเดียวกัน  แต่ก่อนที่จะไปเคารพศพนั้นจะต้องไปทำความสะอาดหลุมฝังศพของบรรพบุรุษเสียก่อน  ซึ่งตรงจุดนี้ก็แล้วแต่ความสะดวกของญาติๆผู้ล่วงลับว่าจะไปทำความสะอาดให้หรือไม่  แต่ครอบครัวผมไปทำความสะอาดหลุมฝังศพบรรพบุรุษและญาติๆที่ล่วงลับไปทุกปี  ปีนี้ก็เป็นอีกปีหนึ่งที่พวกเราเข้าไปทำความสะอาด  ผมกับแม่และพี่สาวก็ไปทำความสะอาดโดยเริ่มจากหลุมฝังศพของพ่อก่อน  จากนั้นก็เป็นปู่,ย่า,ทวดและญาติพี่น้อง  วันนั้นระหว่างที่ผมทำความสะอาดหลุมฝังศพของทวด 2 ท่าน ที่อยู่ติดกัน  แม่ก็ดูที่ป้ายหินที่อยู่บนหลุมก็เห็นว่าคุณทวดทั้ง 2 ท่านเสียชีวิตตอนอายุ 47 ปีทั้งคู่  ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก  ก็ไปทำความสะอาดหลุมฝังศพของญาติๆต่อไป  เมื่อทำความสะอาดเสร็จ  พวกเราก็กำลังจะกลับบ้าน  พอดีมีคนรู้จักแถวๆบ้าน  เค้าเข้ามาถามว่าพวกเรามาทำอะไรกัน  แม่ผมก็บอกว่ามาทำความสะอาดและวางดอกไม้  คุยกันสักพักเค้าก็ถามว่าจะซื้อหวยมั้ย แม่ก็ตอบว่าจะซื้อแต่ไม่รู้จะซื้อเลขอะไร  แม่ก็เลยถามผมว่าจะซื้อเลขอะไรดี  ผมก็เลยตอบแม่ไปว่าเอาเลขท้าย 47 ก็แล้วกัน  เพราะเมื่อกี้เห็นป้ายคุณทวดตายที่อายุ 47 ปีเหมือนกัน  คนขายหวยเค้าก็มีใบเดียวพอดีที่เลขท้ายเป็นเลข 47  โดย3ตัวท้ายคือ 447 ผมก็ไม่ได้คิดอะไร  เพราะแม่ผมไม่ค่อยมีดวงทางด้านหวยซักเท่าไหร่  แต่พอวันหวยออกแม่ก็โทรมาถามผมว่าแม่ซื้อเลขอะไร  ผมก็จำไม่ค่อยได้  แล้วสักพักนึงแม่ก็โทรมาบอกว่าแม่ถูกหวยเลขท้าย 3 ตัว  ออกเลข 447 ที่พวกเราซื้อพอดีเลย  ผมก็เลยคิดว่าคุณทวดและบรรพบุรุษและญาติๆท่านคงจะดีใจที่ลูกหลานมาเยี่ยม  มาทำความสะอาด  มารดน้ำดำหัว  พวกท่านก็เลยให้โชคนิดๆหน่อยๆ  แต่ไม่ว่าจะถูกหวยหรือไม่ถูกก็ตาม  แต่สิ่งที่อยู่ภายในใจของคนในครอบครัวทุกคน คือ ความกตัญญูกตเวที  ซึ่งสิ่งนี้จะถูกสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นตราบนานเท่านาน