ครั้งหนึ่งเมื่อประมาณปี 2537 หลังจากจบมาประมาณ 2 ปี คลุกคลีกลับพี่ๆ เพื่อน ก็เลยนั่งแต่งกลอนเล่นๆ
หมออนามัยนั้นงานแสนหนัก ไม่มีเวลาพัก ต้องเร่งทำ อย่างเร่งรีบ
งานทุกสิ่ง งานทุกอย่าง แสนจะบีบ ไม่ได้แอบงีบ เลยนะจ๊ะ หมออนามัย
งานสุขาภิบาล งานส่งเสริม มีแต่เพิ่ม ไม่มีลด หดหู่ใจ
งานควบคุม งานป้องกัน เป็นงานใหญ่ จะเอาเวลาไหน ดูแลงานรัก ละหมอจ๋า
งานสาธารณสุขมูลฐาน ที่ขับขาน สุขภาพดี ถ้วนทั่วหน้า
งานแผน งานประเมิน งานทันตา งานสุขศึกษา งานประชาสัมพันธ์
งานเภสัชชุมชน งานธุรการ งานประสานหน่วยงาน งานสารบัญ
งานการเจ้าหน้าที่ งานนี้ก็สำคัญ ทุกทุกงานนั้น หมออนามัยทำคนเดียว
อีกทั้งงานรักษา งานชุมชน ที่ฝึกฝน เหล่าหมออนามัย ให้ชาญเชี่ยว
แต่ละงาน แต่ละอย่าง แสนจะเขี้ยว แค่งานเดียว หมออนามัย ก็จวนซี้
หนึ่งวันนั้นมียี่สิบสี่ชั่วโมง นับไม่โกง หนึ่งชั่วโมง มีหกสิบนาที
แบ่งเวลา ให้กับงาน อย่างไรดี จะได้มี เวลาให้ กับตัวเอง
