สู่ความสงบสันติสามัคคี ร่วมใจกันทำความดี ถวายพ่อหลวงของไทย

                            

 

 

                               เริ่มเข่นฆ่า หรือน้ำผึ้ง เพียงหนึ่งหยด 

          คนทั้งหมด คือไทย หรือไม่ใช่     

                 สยามยั้ง ยิ้มอยู่ หรือสูญไป  

           จะพวกใคร ก็เรียกว่า ไทยด้วยกัน   

           ขอเพียงหยุด ประนี และประนอม      

                  สันติคืน ถนอมรัก สมัครมั่น  

                        คืนสงบ วันแห่งสุข ผูกสัมพันธ์  

                              ไทยเรานั้น รักชาติ มิอาจลืม   

 

 

                                                

 

 

ไม่ลืมรสชาติของความพ่ายแพ้
จดจำรอยแผล วันที่คนไทยหัวใจสลาย
บนทางที่แตกต่างสี ที่ทุกคนทำใจไม่ได้
น่าเศร้าใจที่เห็นคนไทย ไม่รักกัน
กลับมาทบทวนกันดูสักครั้ง
บทเรียนเบื้องหลังได้สอนอะไร เรามากกว่านั้น
เราลองวางปมปัญหา หันหน้ามาแล้วพูดจากัน
หนทางเดียว จะช่วยให้ผ่านให้พ้นไป

 

 

สู่ความสงบสันติสามัคคี
ร่วมใจกันทำความดี ถวายพ่อหลวงของไทย
หล่อหลอมเป็นใจเดียวกัน มาสร้างสรรค์ทางเลือกกันใหม่
อยากเห็นคนไทยรักกันได้อย่างเดิม
เมื่อยามหยาดฝนซา ฟ้าก็จะใส
แต่เราจะเห็นสายรุ้งพร่างพราย ประกายหลากสี
เป็นความแตกต่าง สร้างสรรค์ที่ลงเอยกันด้วยดีดี
เพราะเรามีความรักยึดเหนี่ยวในหัวใจ


       ผ่าน พ้นมันไปยิ่งรักกันมากกว่าเดิม       

 

                   

           " ไตรรงค์ธงชาติไทยจะขาดสีใดไปไม่ได้ "    

 

 

  

 

 

              ไม่รู้ว่าเมืองไทยจะต้องมีบทเรียนซักกี่บท? ถึงจะได้อยู่อย่างสงบซักที.....แล้วที่ผ่านมาล่ะ ไม่เคยจำกันเลยรึไง....กี่ครั้งต่อกี่ครั้งมักจะถือว่าเป็นบทเรียน  หรือคำว่า " บทเรียน "  ก็เป็นเพียงแค่วลีที่ใช้อ้างเท่านั้นเมื่อเหตุการณ์ได้เกิดขึ้นมาแล้ว 

         ผมไม่ได้อยู่ฝ่ายไหน...แต่รู้สึกสลดที่ต้องมาได้ยินข่าวว่ามี"คนตาย"เพราะสถานการณ์ที่บอกว่า สงบ สันติ อหิงสา สุดแล้วแต่จะกล่าวอ้างเพื่อให้ดูน่าเลื่อมใสน่าเชื่อถือ  มันคุ้มแล้วหรือ...กับชีวิตใครก็ไม่รู้ ไม่รู้จัก ไม่ได้มีความสำคัญกับใครบางคน แต่มีความสำคัญกับคนในครอบครัวที่ต้องมาสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไปซึ่งก็คงจะมีแต่คนในครอบครัวเท่านั้นที่รู้ซึ้งถึงความสูญเสียในครานี้ หากแต่เพื่อนร่วมอุดมการณ์ก็คงจะรู้สึกเพียงแค่ข้ามคืน  เมื่อเวลาผ่านไปแม้แต่ชื่อผู้เสียชีวิตหลายคนคงจำกันไม่ได้ ถึงตอนอ่านบันทึกนี้คุณก็ยังไม่รู้ชื่อผู้เสียชีวิตใช่มั๊ยคับ บางที่คงมีเพียงสื่อมวลชนต่างชาติคนเดียวล่ะมั๊งคับที่เราจำได้ และรับรู้ความรู้สึกถึงการสูญเสียของสื่อมวลชนท่านนี้ได้จากการไว้อาลัยของเพื่อนร่วมงานของเขาที่ได้จัดขึ้นตามสำนักงานทั่วโลกพร้อมกัน

         ผมสลดเพราะ ไทยด้วยกันมาฆ่ากันเอง แล้วที่ว่าสันติวิธีล่ะ? ไม่ว่าฝ่ายไหนก็อ้างสันติวิธี หรือการหันกระบอกปืนใส่กัน   ก็ยังเป็นสันติวิธีของพวกท่านทั้งหลาย  ทำไมท่านทั้งหลายไม่นำหน้าด้วยตัวเองล่ะครับ? ทำไมไม่ทำหน้าที่ผู้บังคับบัญชา ผู้นำ หรือแกนนำ หรืออะไรก็แล้วแต่ตามที่ฝ่ายตนจะเรียกล่ะครับ หรือมีบทบาทเพียงเพื่อกล่าวหากัน เจรจากัน แถลงข่าว สั่งการ ปราศัย ..........บางที่ถ้าเปลี่ยนเป็นพวกท่านเหล่านี้ผมคนหนึ่งล่ะที่จำชื่อของพวกท่านได้....ท่านคงภูมิใจหากตายโดยสันติวิธีของท่าน.....บ้านเมืองจะได้สงบ สันติ อย่าที่ท่านปรารถนา   

          สังคมไทยเป็นสังคมพุทธ...สอนให้คนเราประพฤติดีทำดี  จะทำอะไรให้ใช้ สติ หากเรามีสติ ก็สามารถแก้ปัญหาต่างๆได้  ฤ พวกท่านคงรู้จักแต่สันติกระมัง  บ้านเมืองถึงได้วุ่นวายเยี่ยงนี้  สติคืออะไรไม่เห็นรู้จัก? .........บางที การลุ่มหลงในอำนาจ ความอยากได้อยากมีคงจะเป็นเหมือนเส้นผมบังตาของพวกท่านอยู่ เลยมองอะไรไม่เห็นนอกจากตัวเอง เพื่อตัวเอง คงจะเป็นคำตอบที่แท้จริงจากในจิตใจของใครหลายคนที่ชั่วชีวิตนี้คงจะมีแต่ตนเองเท่านั้นล่ะครับที่รู้คำตอบดี  แต่ที่พวกเราประชาชนชาวไทยได้ยินสิ่งที่เอ่ยออกมาจากปากของพวกท่านว่า.....เพื่อประชาชน เพื่อชาติ เพื่อประชาธิปไตย เพื่อความเป็นธรรม เพื่อกฎหมาย เหล่านี้คือเจตนาที่แท้จริงของพวกท่าน...จริงหรือ?

 

          สุดท้ายก็ได้แต่หวังให้ทุกอย่างจบโดยเร็ว.....

                "เลือดไทย" ต้องไม่เปื้อนแผ่นดินไทยอีกแม้แต่ "หยดเดียว"

         

          

 

 

        

 ขอบคุณนื้อเพลงจาก WeLoveKing.org

  " อยากเห็นคนไทย รักกันได้อย่างเดิม "