เจ้ากรรมนายเวร
คนเราเกิดมาหลายภพหลายชาติ เวียนว่ายตายเกิดนับชานติไม่ได้ ในแต่ละชาตินี้เราเกิดเราย่อมมีมิตรและศัตรู เมื่อเราเกิดมาในชาตินี้เราเจอคนบางคนเราก็รู้สึกชอบพอ ให้ความเคารพถูกชะตา แต่คนบางคนเรารู้สึกไม่ชอบพอ ไม่อยากอยู่ใกล้ เพื่อนบางคนเคยคุยให้ฟังว่ามีลูกหลายคน ลูกบางคนก็ถูกชะตา ลูกบางคนพอเดินเข้าบ้าน เธอก็นึกในใจว่า วันนี่ต้องจ่ายเงินให้หมอนี่ด้วยเรื่องอะไรอีกหนอ หรือหมอนี่จะสาร้างเรื่องทุกข์ใจอะไรอีกหนอ ฉะนั้นทางศาสนามักจะเรียกคนที่ทำให้ไม่พอใจ คับแค้นใจ ทำให้เป็นทุกข์ใจ ว่าเป็น เจ้ากรรมนายเวร
ผู้เขียนมีปัญหากับเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง เพื่อนคนนี้มักจะสาร้างประเด็นที่ทำให้เราไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้แสดงความไม่พอใจอะไรมากนัก ในใจก็แผ่เมตตา และนึกว่าถ้ามีกรรมต่อกันก็ให้หมดกรรมกันในชาตินี้ซะ อยู่มาวันหนึ่งมีความขัดแย้งดำเนินอยู่นั้น จะทำอย่างไรความขัดแย้งปัญหาต่างๆ จะคลี่คลายลงไปด้วยดี ก็จะนึกถึงพระพุทธ พระธรรมและพระสงฆ์ การแผ่เมตตาให้คนให้คนที่ไม่ชอบนี่ซิเป็นเรื่องยากแต่ก็เชื่อคำของครูบาอาจารย์ จึงได้กราบพระและแผ่เมตตาให้เขาทุกวันตลอด เมื่อคิดได้เช่นนี้ก็ปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่น ใจก็สบายกราบขอบพระคุณพระอาจารย์
หวังว่าเรื่องที่เล่านี้จะเป็นคติเป็นแนวทางปฏิบัติสำหรับทุกคนในการดำเนินชีวิตเพื่อการปล่อยวางการยึดมั่นถือมั่น และใช้กรรมให้เจ้ากรรมนายเวรให้หมดในชาตินี้วะพร้อมทั้งแผ่เมตตาให้เขาด้วยแล้วใจของเราสบายขึ้น
