ทำไมผู้หญิงขาย ผู้ชายซื้อ

สวัสดีค่ะ ดิฉันเพิ่งจะเป็นสมาชิกเวปไซต์นี้ ฉันอยากเขียนหนังสือสักเล่มเพื่อตีพิมพ์ค่ะแต่ไม่รู้ต้องทำอย่างไรบ้าง ดิฉันเป็นนักศึกษาคนหนึ่ง ที่ไม่มีต้นทุนทางสังคมอะไรอะเลยแต่ฉันมี หนึ่งสมอง สองมือ และประสบการณ์ที่พบเจอมามากมายกับตัวเอง พ่อแม่ฉันมีอาชีพรับราชการครูแต่ท่านสอนอยู่ที่ชายแดน ที่ห่างไกลความเจริญแต่ว่าฉันถูกเลี้ยงมาด้วยการตีกรอบต้องอยู่ในกฎระเบียบ จึงต้องคิดอะไรในกรอบ แต่มักจะทำอะไรนอกกรอบอยู่เสมอ ฉันได้แรงบันดานใจจากใครคนหนึ่ง จึงทำให้ฉันอยากรู้ว่า "ทำไมจึงมีผู้หญิงกลางคืน แล้วทำไมผู้ชายจึงยอมจ่ายเงิน" ฉันจึงตัดสินใจที่จะเดินทางไปญี่ปุ่นเพื่อเรื่องนี้ ฉันทำเรื่องทุกอย่าง มีปัญหาคือ เอกสาร สถานทูตเรียกเอกสารผู้ปกครอง จึงตัดสินใจบอกผู้ปกครองแต่บอกไม่ได้บอกเหตุผลอะไรว่าไปทำไม พอวีซ่าผ่านก็ตัดสินใจเดินทางค่ะ ด้วยความอยากรู้มาก ทำไมคนถึงไปขายบริการที่ญี่ปุ่น ฉันโทรบอกแม่ว่าจะเดินทางก่อนเครื่องออกประมาณ 8 ชั่วโมงได้กระทั่งได้ข้อมูลแล้วกลับไทย ก็ยังไม่ได้พูดอะไรเรื่องนี้แค่บอกทุกว่าไปเที่ยวมีเพื่อนที่นั่น แล้วก็บอกว่าไปดูงาน แล้วหลังจากนั้นก็มาคิดว่าจะทำต่อดีมั้ย เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2553 ฉันต้องการข้อมูลเพิ่มเลยตัดสินใจไปที่ซอยพัฒพงค์ "อยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ"ฉันต้องสมัครเป็นหญิงบริการจึงจะเข้าไปในร้านได้จึงสมัครหน้าร้านแล้วก็ไม่นั่งรอแขก พยายามแต่งตัวมิดชิดที่สุด ในช่วงนั้นก็นั่งคุยกับพนักงานในร้านได้ข้อมูลมากมาย พอดึกๆก็ก็มีลูกค้าเรียนฉันไปนั่งด้วย ฉันถือโอกาสสัมภาษณ์ไปในตัวเลย แต่หลังจากเลิกงานฉันต้องเอาตัวรอดว่าทำไมหลังจากนี้จะไม่เข้ามาที่ร้านนี้อีกฉันบอกกับเจ้าของร้านว่า "ฉันต้องพาแขกที่มาจากญี่ปุ่นไปทัวร์ภูเก็ตแล้วก็ต่อด้วยแขกจากอเมริกา จึงไม่สามารถมาทำงานได้อีก" เจ้าของร้านเลยบอกว่าแล้วแต่แล้วกันจะมาเมื่อไหร่ก็มา ฉันเห็นอะไรมากมายและรู้อะไรหลายอย่าง ฉันหาคำตอบให้ตัวเองได้เป็นบางข้อแต่ยังมีอีกหลายข้อที่ยังไม่ได้ตอบ ฉันควรที่จะเขียนเรื่องนี้ให้ทุกคนได้รู้ว่าความรู้สึกของคนขายและคนซื้อนั้นเขาเป็นเช่นไร ฉันอาจจะคิดอะไรที่แตกต่าง และก็การหาข้อมูลนั้นค่อนข้างเสี่ยงแต่ก็ไม่เสียแรงที่ได้ทำ ((แต่ขอบอกก่อนว่าฉันไม่ได้ไปนั่งบริการแขกแบบอย่างว่า แค่นั่งคุยด้วยเท่านั้น ตอนนั้นฉันกลัวมากๆๆถ้าโดนจับได้ทุกอยากจบแน่ )) ฉันอยากให้หนังสือเล่มนี้เป็นตัวแทนความรู้สึกของคนเหล่านั้น