ทางสายกลาง คือ ความไม่ตึงไม่หย่อนจนเกินไป เรียกว่าความพอดี ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ยึดถือและบรรลุนิพพานมาแล้ว เป็นข้อธรรมะที่เป็นวิทยาศาสตร์ พิสุจน์ได้ทุกกาลเวลา ถ้าเป็นซึงหรือเครื่องดนตรีที่มีสายทำให้เกิดเสียงเพลง ถ้าตึงเกินไปก็จะขาด ถ้าหย่อนเกินไปก็จะไม่ดีมีเสียงไม่ไพเราะ เราปุถุชนคนเดินดิน น่าจะนำไปปฏิบัติจะส่งผลให้ชีวิตมีความสุขในการดำเนินชีวิต จะทำให้มองโลกในแง่ดี มองสิ่งที่เกิดขี้นตามความเป็นจริงและเป็นกลาง ส่งผลให้เป็นคนที่มึสุขภาพจิตที่ดี สุขภาพกายที่ดี ตัวเองมีความสุข ครอบครัวมีความสุข สังคมมีความสุข ชุมชนประเทศชาติมีความเจริญรุ่งเรื่อง แต่ธรรมดาคนมีกิเลสก็ลำบากที่จะปฏิบัติตามทางสายกลาง มันยากจริง ๆ ที่คนเราจะมองเห็น แม้แต่พระสงฆ์ห่มผ้าเหลืองแท้ ๆ ยังต้องฝึกทำใจให้เดินทางสายกลางได้ยาก ข้าพเจ้า พยายามอยู่ทุกวันก็ทำได้บ้างถึงแม้จะไม่เต็มร้อยก็ยังดีกว่าไม่คิดจะทำเลย ครับผมว่าทางสายกลางมันเป็นสิ่งที่สุดยอดต่อมวลมนุษย์ที่เดินดินทุกคน มันเป็นสิ่งที่ธรรมดาแต่มหัศจรรย์อยู่ในตัว ถ้าใครไม่เชื่อก็สามารถพิสุจน์ได้ แล้วชีวิตก็จะมีความสข หรือมีความสุขทางใจอย่างเหลือเชื่อ ข้าพเจ้าจะพยายามยึนอยู่ในทางสายกลางให้ได้ และจะนำไปเป็นคติประจำใจ ใครจะนำไปบ้างไม่สงวนลิขสิทธิ์ ลองทดลองดูก่อนนะครับถ้ามันส่งผลต่อชีวิตของท่านผู้ปฏิบัติก็ช่วยบอกต่อกันไปด้วยแล้วบุญกุศลก็จะเกิดร่วมกันในฐานะมวลมหามนุษย์ที่ใช้ชีวิตบนโลกใบนี้
บันทึกนี้ได้เขียนออกมาจากความรู้สึกของข้าพเจ้า ซึ่งมึความศัทธา ต่อข้อธรรมะ คือทางสายกลาง ข้าพเจ้าถือว่าเป็นสิ่งวิเศษมากสำหรับข้าพเจ้า หวังว่าผู้อ่านคงให้ข้อชี้แนะเพิ่มเติมนะครับ กับแนวทางสายกลางซึ่งข้าพเจ้าอาจจะอธิบายหรือให้ความหมายไม่เพียงพอไม่สมบูรณ์ กับหลักธรรมอันมหัศจรรย์นี้
