วันนี้น้ำมูกไหล จามมาตั้งแต่เช้า นั่งทบทวนในตนเอง เกิดอะไรขึ้น สองสามวันมานี่ลุยงานหามรุ่งหามค่ำเมื่อคืนนอกเกือบ ๆ ตีสาม ออกกำลังกายน้อย เมื่อวานไปวิ่งแค่ตอนเช้าตอนเย็นไม่ได้ไป เมื่อเช้าตื่นขึ้นมาก็เจ็ดโมงครึ่งแล้ว ออกอาการไม่อยากตื่น แต่ก็บอกตนเองว่า “ไม่ได้ ๆ ต้องไปทำงาน” ยืดเส้นยืดสาย เปิดงานที่เขียนเมื่อคืนขึ้นมาอ่านทวน แล้วก็ทำดี Detox อาบน้ำมาทำงาน
วิถีชีวิตช่วงนี้ คร่ำเคร่งกับการทำงาน ทำจนไม่ไหวจริง ๆ ค่อยหยุด ไม่ปรานีต่อตนเองเลย พอเผลอก็ทำงานอย่างบ้าบิ่น มุ่งเป้าหมาย น่าอายครูท่านจริง ๆ ท่านสอนมาตั้งเยอะแต่พอเผชิญเรื่องราวเยอะ ๆ แล้วก็ยังจัดการในตนเองได้ไม่ดี แถมดูท่าทางจะล้มป่วยซ้ำอีก
การเป็นหวัดสะท้อนถึงสภาวะจิตใจที่อ่อนแอ ร่างกายประท้วงว่าเธอควรจะพักผ่อนได้แล้ว การเป็นหวัดในสภาวะแบบนี้ดูจะสร้างความกังวลให้คนรอบข้างมิใช่น้อย แม้ขณะที่เขียนหนูยังจามไม่เลิก ขออนุญาตไปหาอะไรดื่มเพิ่มภูมิคุ้มกันสักหน่อยนะคะ
แต่ก็เป็นโอกาสที่ดี ที่ได้อยู่กับตนเอง นั่งดูตนเองน้ำมูกไหล
