สุนทรียสนทนาข้างสระน้ำ

วันศุกร์ที่ ๑๙ มีนาคม ๒๕๕๓

สองวันที่ผ่านมาคือวันพฤหัสบดีและวันศุกร์ที่ ๑๘-๑๙ มีนาคม ๒๕๕๓ ที่โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก จัดกิจกรรมสุนทรียสนทนาพัฒนาคนพัฒนาทีม รุ่นที่ ๑๑  มีชาวโรงพยาบาลสนใจมาเข้าร่วมประมาณ ๓๐ คน   มีการจัดกิจกรรมเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์และความคิดเห็นของแต่ละคน  แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอย่างสนุกสนาน มีหลายคนที่สามารถแกะปมปัญหาที่ค้างคาใจมานานได้     ในครั้งนี้มีเพื่อนจาก รพ.อุตรดิตถ์ ๕ คนมาร่วมด้วย ทุกคนเป็นจิตอาสาของโรงพยาบาล คือเป็นคนรุ่นให้ที่สนใจเรื่องราวต่างๆ ที่จะทำให้โรงพยาบาลและสังคมดีขึ้น สนใจที่จะมาร่วมเป็นกระบวนกรเพื่อไปทำเองที่อุตรดิตถ์บ้าง

หลังกิจกรรมคุณสามารถชวนมานั่งคุยกันที่ริมสระน้ำของวิทยาลันพยาบาลพุทธชินราช  ในสระมีปลามากมาย คุณไพทูลซึ่งเชี่ยวชาญเรื่องการเลี้ยงปลาบอกว่าปลาผอมเกินไป คงจะเป็นเพราะมีจำนวนมากเกินไปจนแออัด แย่งกันกิน  แต่การแย่งกันกินก็มีข้อดีทำให้ไม่มีอาหารเหลือ น้ำไม่เสีย

การสนทนานำไปสู่เรื่องราวมากมายตั้งอต่ธรรมะและการออกจากอธรรม การเปลี่ยนแปลงของความคิดเมื่อเวลาผ่านไปร่วมกับการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ   เรื่องที่เห็นร่วมกันว่าเป็นเรื่องยากคือโมหะ หรือความหลง บางเรื่องที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าควรละ เราก็ยังไม่เห็นอย่างชัดเจนว่าไม่ดีอย่างไร  อย่างที่หลวงพ่อชาบอกว่า ยังไม่มีปัญญาเห็นมันชัดๆ ว่ามันคืองูเห่า ถ้าเห็นชัดเช่นนั้นเราก็จะละง่าย  แต่พวกเรามองอย่างไรก็ยังไม่เป็นงูเห่าชัด

เรื่องสำคัญอีกอย่างที่ตกลงกันคือการพยายามมาเขียนเรื่องลงในโกทูโนนี่อีกรอบหนึ่ง ทีนี้ตั้งใจกันแน่วแน่ พอๆกับครั้งที่แล้วทีเดียว  คุณไพทูลบอกว่าเขียนเถอะ ไม่ต้องสนใจว่าดีหรือไม่ จะมีคนอ่านหรือไม่ มีสาระหรือไม่ แต่ขอให้เขียนและอ้างทฤษฎี ๒๑ วันอีกแล้ว หิ่งห้อยจะทอแสงอีกครั้งขอรับ