ความคิดใครว่าไม่สำคัญ

บ่อยครั้ง ๆ ที่คิดโครงการดี ๆ ไว้ แต่พอจะทำกลับคิดไม่ออก หลายท่านคงจะเจอปัญหานี้เช่นกัน

การแก้ปัญหาดังกล่าว บางท่านอาจมีวิธีแก้ไขของแต่ละคน ส่วนผู้เขียน ยามใดที่นึกขึ้นได้ ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงเข้าห้องน้ำ เดิน ทานข้าว หรืออิริยาบถอื่นๆ จะรีบบันทึกไว้ในสมุดเล่มเล็ก ๆ ซึ่งจะติดตัวอยู่เสมอ แต่บ่อยครั้งจะลืมเช่นกัน ยามว่างก็จะนำเรื่องที่บันทึกมาพิจารณา บางเรื่องก็สามารถนำไปใช้ในการปฎิบัติงานได้  บางเรื่องก็สามารถนำมาจัดทำโครงการดี ๆ มีประโยชน์จนประสบผลสำเร็จ ก็มี

เคยอ่านหนังสือเกี่ยวประวัติของท่านหลวงวิจิตรวาทการ เคยแนะนำไว้ว่า... ท่านจะมีกระดาษติดที่กระเป๋าเสื้อนอกตลอดเวลา  พร้อมกับดินสอ ไม่ว่าจะเดินทางไปที่ใด จะมีสมบัติเหล่านี้ติดตัวตลอด พอท่านคิดสิ่งใด ๆ ดี มีประโยชน์เกี่ยวกับการทำงาน การเขียนนวนิยาย ท่านก็จะบันทึกไว้ ยามมีเวลาว่างก็จะนำบันทึกดังกล่าวมาต่อยอด ทำให้ท่านเขียนหนังสือและนวนิยายไว้มากมาย

นอกจากนี้ในวงการเพลงก็เช่นเดียวกัน มีครั้งหนึ่งที่ครูสลาฯไปที่จังหวัดอุบลราชธานี ขณะที่ขับรถไปที่ห้างแห่งหนึ่ง ได้มองเห็นชายหนุ่มขับรถจักรยายนต์ฝ่าสายฝนมารับแฟนสาว และทั้งคู่ต้องเปลียกฝนกลับบ้าน แค่ภาพที่เห็นแวบเดียวเท่านั้น เพราะเป็นคนชั่งสังเกตุ และมีจินตนาการ ก็สามารถนำภาพดังกล่าวมาเนื้อแต่งเพลงชื่อ... "ยาใจคนจน"... จนทำให้นักร้องลูกทุ่งไมล์ ภิรมย์พร ยืนหยัดอยู่ได้จนทุกวันนี้

เพลงชุดดังกล่าว ทำลายสถิติขายได้ทะลุเป้า และทำให้เแฟนเพลงรู้จักนักร้องลูกทุ่งคนนี้ และเป็นเพลงฮิตติดตลาด และในรายการเพลงลูกทุ่ง มีแฟนคลับมากมายโทร. มาขอเพลง "ยาใจคนจน" ไม่ขาดสาย

หากเราคิดสิ่งดี ๆ ได้ แต่ไม่บันทึกไว้ และนำไปใช้ ก็น่าเสียดาย เพราะโอกาสเช่นนี้ มีไม่บ่อยนัก ถ้าเราได้บันทึกไว้ และนำไปใช้ก็จะเกิดประโยชน์ทั้งแก่ตนเองและผู้อื่นมิใช่น้อย

ความคิดแวบเดียว ไม่น่าเชื่อว่า...จะกลายเป็นเงิน เป็นทองไปได้...แต่เป็นไปแล้วครับท่าน