๒๑

๒๑

      ขอทานหมอบกราบอยู่บนสะพานลอย

หลังของเขาใหญ่ๆและย้อยๆลงมา ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป็นโรคอะไร

คนเดินผ่านไปผ่านมาก็มอง  ก็มองลงดูขอทานคนนี้

คนเขาสงสารกันนะ แล้วบางคนก็ให้เงิน

        เจ้าหมาน้อยไม่มีขน หูของมันพับลงมา

มันวิ่งเล่นเดินเล่นบนสะพานลอยที่คนเดินขวักไขว่

     หมาน้อยไม่สนใจใครๆหรอก มันสนุกสนาน

วิ่งเล่นไปมา แล้วก็มาหยุดกินขนมปังแยมสับปะรด

ที่หญิงแก่บ๊องๆคนหนึ่งโยนให้

         หมาน้อยเดินเล่นบนสะพานลอย

    ฉันก็ขอนั่งเล่นบนสะพานลอยด้วยคนนะ

เด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งเข้ามานั่งตรงบันไดทางเข้าร้านดอกหญ้า ขวางทางเดินคนเขามากเลย

พี่นักร้องที่มีแขนข้างเดียวเดินผ่านมา เดี๋ยวนี้เขาไม่ค่อยมาร้องเพลงบนสะพานลอยแล้วเขาคงร้อน

หมาน้อยไม่มีขนไปไหนแล้วนะ?

      หญิงแก่บ๊องๆคนนั้นด่าขอทานเป็นภาษาอีสาน      

        ด่ายาวด่าไม่หยุด มีคำหยาบมากๆหลายคำ

       นั่น,ยังไม่หยุดเลย ขอทานเขาโมโหแล้วนะ

          ลุกขึ้นเอารองเท้าแตะขว้างใส่ก็ไม่หยุด

             หญิงบ๊องสนุกใหญ่ มีคนมาล้อด้วย

มีคนอุ้มเด็กมา น่ารักดี   คนอุ้มก็น่ารัก เด็กก็น่ารัก

   คนอุ้มใส่ชุดกระโปรงสีดำ  มัดแกละสองข้าง

ตรงปลายผมของเธอที่มัดแกละไว้นั้น

เป็นสีชมพูบางๆ

ตรงที่ฉันนั่งอยู่นี้ คงจะเป็นจุดนัดพบของใครๆเขา

         มีสาวสองสามคนมายืนรอๆใครอยู่

            บางคนที่เพื่อนมาแล้วก็ไปกัน

         ฟ้ามืดลงแล้วนะ  เมื่อกี๊ยังสว่างโร่อยู่เลย

     รถก็ติดจริงๆอนุสาวรีย์ฯเนี่ย เหม็นควันรถด้วย

  ได้ยินสาวออฟฟิศสองคนปรึกษากันว่า กลับรถสายป.อ.14ดีกว่า 

ตอนนี้รถติดมากเลย ถ้ากลับรถเมล์ธรรมดา ก็ร้อน เหม็นควันรถด้วย

            นั่นหนูน้อยกระโปรงแดงคุณแม่เสื้อสีม่วง

                    จูงมือกันมา   จะไปไหนเอ่ย

ฟ้ามืดลงอีกนิดนึง…….

       ข้างล่างใกล้ๆที่นี่ เขามีการก่อสร้างอะไรกันอยู่

               ไฟสีเหลืองหมุนแว้บๆเต็มไปหมด

         น่าตลกดี ตั้งนานแล้วไม่เมื่อยบ้างหรือไงกัน

    ในที่สุดเพื่อนของเธอก็มา เพื่อนของสาวกระโปรงสั้นน่ารัก

       ที่ยืนกินเครปอย่างเอร็ดอร่อย  อยู่ข้างๆฉันนี่ก็มาจนได้

                    เธอทักทายกันแล้วเดินจากฉันไป

           ตอนนี้ไม่มีใครมายืนรอใครแล้ว    แล้วฉันรอใคร?

นี่ไงแม่ของเด็กขอทาน  เด็กผู้หญิงขอทานตัวเล็กๆ   ที่หลังของเธอไม่ปกติ   หลังของเธอบวมออกมามาก แล้วตัวเธอก็ไม่โตขึ้นเลย   

หนูน้อยเงยหน้าเศร้าๆขึ้น ยกมือไหว้ปะหงกๆซ้ำๆไปมาไปมา……

 เย้, หมาน้อยกลับมาแล้ว ผู้หญิงบ๊องก็กลับมาด้วย

                      -นั่นไง เห็นไหม 

                            หมาขี้เรื้อนตัวน้อยๆ 

                       กระโดดโลดเต้น 

                      สนุกสนานกับชีวิตของมัน-

กระป๋องที่หนูน้อยเธอใช้ เป็นกระป๋องโจ๊กคะนอนั่นเองนะ มองอยู่ตั้งนาน

          มืดแล้วคนยังไม่บางตาเลย บนสะพานลอยเนี่ย

        เดินผ่านไปผ่านมา ผ่านไปผ่านมา  ไม่หยุดหย่อน

                 หนุ่มๆสาวๆหรือใครๆก็แต่งตัวหลากสี  

               ถ้ามีเฟรมผ้าใบมาวาดรูปก็ดีสนุกแน่เลย

     แต่มืดแล้ว จะวาดได้ไง วาดได้- ก็สมมุติว่ามันสว่างสิ

           -บนสะพานลอย  คนเยอะจัง  ผ่านไป ผ่านมา 

           ใต้สะพานลอย   รถเยอะจัง  ผ่านไป ผ่านมา 

                                เต็มไปหมด 

           ในแววตา    แววความเศร้า   ของสาวน้อย 

        ความป่วยไข้   กระเสาะกระแสะ   ในจิตใจผู้คน 

                               เต็มไปหมด-

              กลับบ้านดีกว่า  นั่งจนเมื่อยแล้วนะที่รัก

ป่านนี้เธอจะเป็นยังไงบ้างน้า…. จะโดนแม่ดุรึเปล่า

            คิดถึงใครรึเปล่า เป็นหวัดรึเปล่า 

                  นอนหลับห่มผ้าด้วยนะ

           แล้วไม่รอแล้วหรือ ไม่รอละ รอมานานแล้ว

     ยังงี้ก็มีความสุขดี ปัดก้นซะหน่อยแล้วเดินกลับบ้าน.