รายการโทรทัศน์ เคียงบ่าเคียงไหล่ ถ่ายทำวิถีชีวิตของเมืองเชียงคาน

ภาพทีมงานรายการโทรทัศน์ เคียงบ่าเคียงไหล่ นำโดย คุณวรพงษ์ ตระการศาสตร์ ถ่ายทำวิถีชีวิตของเมืองเชียงคาน เพื่อเผยแพร่แนวทางการท่องเที่ยว โดยผมแสดงเป็นตัวประกอบ ซึ่งจะออกอากาศในวันอังคารที่ 2 มีนาคม 2552 เวลา 9.00 น. เป็นต้นไป ช่อง NBT

ชื่อรายการ เคียงบ่าเคียงไหล่

ความยาว ตอนละ 25 นาที

ออกอากาศ ทุกวันอังคาร

เวลา 09.35-10.00 น. (สัปดาห์ละ 1 ครั้ง)

ทางสถานี วิทยุและโทรทัศน์แห่งประเทศไทย NBT

บทนำ

ในสังคมไทย “ความพิการ” ถูกทำให้รับรู้และเข้าใจจากการให้ข่าวสารความรู้ที่จำกัด ทำให้การให้คุณค่าและความหมายกับ “คนพิการ” มีความผิดเพี้ยนบิดเบือนไปจากที่ควรจะเป็น และในกระแสความเข้าใจหลักมักมองว่า “ความพิการ” เป็นภาวะไร้ความสามารถ และ “คนพิการ” ก็นำมาซึ่ง “ความเป็นภาระ” ต่อสังคมและครอบครัว นั่นหมายความว่า “ทุน” จากความเป็นมนุษย์คนหนึ่งของสังคมถูกละเลยและมองข้ามไป ถึงแม้จะมีการประกาศใช้ พรบ.เพื่อคนพิการในปี พ.ศ. 2534 แล้วก็ตาม แต่ในทางปฏิบัติกลับพบว่า สังคมไทยยังไม่คิดที่จะทำอะไรอย่างจริงจัง เพื่อเผยแพร่และแสดงให้เห็นถึงคุณค่าและศักดิ์ศรีของคนพิการ บางครั้งก็นำเอา “ความพิการ” และ “คนพิการ” มาเป็นเพียงวัตถุมีชีวิต เพื่อเปรียบเทียบ โดยการหยิบยืม เอาเรื่องเล่าจากชีวิตคนพิการมาเปรียบเปรย ผลักดันให้คนที่ไม่พิการฮึกเหิม สู้ชีวิต หรือทำดีอย่างที่คนพิการเหล่านั้นเป็น เรารู้จักความพิการหรือคนพิการเพียงแค่นี้หรือ? แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดที่คนพิการเรียกร้องและต้องการจากสังคมมานานแสนนาน ก็คือ “ศักดิ์ศรีและสิทธิ” ในความเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกัน

คนพิการต้องการโอกาสในการศึกษา ต้องการโอกาสทางอาชีพการงาน ต้องการสิ่งอำนวยความสะดวกในการใช้ชีวิตและเดินทาง ต้องการความเข้าใจมากกว่าเห็นใจ ต้องการให้รับรู้ว่า เขาก็เป็นมนุษย์ มีรัก โลภ โกรธ หลง เกลียด กลัว ทุกข์ สุข เหมือนกับคนทั่วๆไป

การสร้างความรู้ ความเข้าใจ ทัศนคติใหม่ๆ ที่มีต่อคนพิการนั้น จะเกิดขึ้นได้ ทางหนึ่งก็คือ ใช้กลไกทางสื่อมวลชน

ดังนั้น รายการโทรทัศน์ ที่ชื่อ “เคียงบ่าเคียงไหล่” จึงเกิดขึ้น เพื่อให้คนพิการเกิดพลังใจ ที่จะใช้ศักยภาพของตนดำเนินชีวิตอย่างมีคุณค่า และให้คนทั่วไปเกิดการตระหนัก ปรับเปลี่ยนทัศนคติ ให้โอกาส ให้พื้นที่ และสร้างสุขภาวะของคนพิการ (สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ) เพื่อจะได้อยู่ร่วมกันในสังคมอย่างกลมกลืน...เป็นสุข

หลักการและเหตุผล

ที่ผ่านๆมาหลายๆครั้ง เรามักมองคนพิการ ต่ำต้อย ด้อยค่ากว่าตัว และชอบเรียกร้อง ให้ใครต่อใครพากันหันมามองคนพิการ ด้วยความเวทนา น่าสงสาร หรือ ให้เกียรติยกย่องคนพิการ แล้วมองคนพิการอย่างสูงส่งเลอเลิศเกินจริง การมองคนพิการทั้งในแบบต้อง “ก้มต่ำลงมอง” หรือ “เงยหน้าขึ้นมอง” จึงสะท้อนให้เห็นว่า เราไม่ได้มองคนพิการในระดับเดียวกันกับเรา หรือเป็นเพื่อนมนุษย์ที่มีคุณค่าเสมอกับเรา

รายการ “เคียงบ่าเคียงไหล่” จะเป็นรายการที่มองคนพิการ “ระดับสายตาเดียวกัน” การนำเสนอเรื่องราวเนื้อหา จะไม่ฟูมฟายให้ค่ากับความพิการ มากไปกว่า การให้ค่าของความหมายในการเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์เท่าเทียมและเหมือนๆกับมนุษย์คนอื่นๆบนโลก

วัตถุประสงค์

เพื่อให้คนพิการเกิดแรงจูงใจ และแรงบันดาลใจ ทั้งเห็นแบบอย่างและแนวทาง เพื่อพัฒนาศักยภาพของตนเอง ก้าวข้ามความพิการ สู่การดำเนินชีวิตอย่างมีคุณค่า

เพื่อให้คนทั่วไป ปรับเปลี่ยนทัศนคติ และตระหนัก ให้โอกาส ให้พื้นที่คนพิการในการอยู่ร่วมกันในสังคม

เพื่อให้เห็นถึงการส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพ คุณภาพชีวิตคนพิการ ของหน่วยงานและองค์กรต่างๆทั้งจากภาครัฐ เอกชน มูลนิธิ และองค์กรสาธารณะทั้งหลาย ที่เกี่ยวข้องกับคนพิการในมิติต่างๆ

กลุ่มเป้าหมาย

คนพิการทั่วประเทศ

ประชาชนทั่วไป

รายการโทรทัศน์ เคียงบ่าเคียงไหล่ ถ่ายทำวิถีชีวิตของเมืองเชียงคาน

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน