วันนี้ขอพูดถึงอาหารประจำบ้านของผมอย่างหนึ่ง เป็นขนมปัง บ้านผมเรียกว่าโรตี ซึ่งผมกินโรตีแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก เป็นโรตีที่ทำเองที่บ้าน จนระยะหลังมีคนเอาสูตรไปทำขาย ก็ขายดีมาก บางที่จะเรียกโรตีแบบนี้ว่า โรตีบาโงยซิแน (บาโงยซิแนเป็นชื่อตำบลที่บ้านผม) ผมจำไม่ได้ว่าโรตีแบบนี้อาหรับเขาเรียกว่าอะไร

วิธีทำก็ง่ายมาก ส่วนประกอบของโรตีแบบนี้ก็เหมือนขนมปังทั่วๆไป คือ มีแป้ง ผสมกับไข่บ้างฟองสองฟองแล้วแต่ปริมาณ น้ำตาลบ้างเล็กน้อยตามรสนิยม ละลายน้ำแล้วนำคลุกกับแป้งและนวด และที่บ้านผมนวดธรรมดามาก

(เมื่อคืนเมื่อผสมเสร็จแล้วก็ได้มือนวด กิติมศักดิ์ เป็น อาจารย์จากคณะศิลปศาสตร์ อาสานวดให้)

พอนวดเสร็จต้องปล่อยทิ้งไว้ให้มันพอง บ้านผมเรียกว่าให้มันขึ้น ตามรูปที่เห็นแป้งขนาดนี้ต้องปล่อยให้มันขยายขึ้นเต็มกะละมังที่ใส่มันอยู่

พอมันขึ้นแล้วก็ต้องทำให้เป็นรูปทรงที่เราต้องการ และปกติที่บ้านผมจะมีสองลักษณะ คือ แท้งยาวประมาณ 8 นิ้วขนาดพอประมาณ อีกลักษณะหนึ่งก็เป็นรูปวงกลม หรืออย่างที่เราเรียกว่ารูปโดนัท

ข้างใต้จะรองด้วยใบตอง ปล่อยทิ้งไว้ให้มันพองขึ้นอีกเล็กน้อย แล้วนำไปอบ

ใส่ถาด(เมื่อเช้าผมใช้กระด้ง)เพื่อนำ ไปเข้าเตออบ... อิอิอิ ..เตาอบเนาะ..

เชื้อเพลิงที่ใช้กับเตาอบเป็นเชื่อ เพลิงที่มีระดับสูง บางครั้งสูงมากอาจจะถึงยี่สิบเมตร ... อิอิอิ..เราใช้กากมะพร้าวครับ ไม่ใช่เพราะที่มันมาจากที่สูงที่เป็นเหตุให้เราเลือกใช้ แต่จากประสบการณ์แล้วใช้กากมะพร้าวนี้เป็นสูตรเฉพาะของบ้านผมเลย เพราะมันจะทำให้โรตีมีกลิ่นหอม

ส่วนเตาอบ เราไม่ใช่เตาที่ไหนหรอกครับ  เราใช้ถาดเหล็กธรรมดา โบราณเราจะใช้ถังน้ำมันก๊าด มาตัดแยกออกเป็นสองส่วนแล้วทำเป็นเตาอบ แต่ทุกวันนี้เราใช้ถาดรองน้ำยางพารามาทำเป็นเตาอบแทน

พอสุกได้ที่แล้วก็ยกขึ้น

ผมเห็นรูปแบบนี้แล้วรู้สึกหิวขึ้นมา ทันที

จัดเตรียม กับนิดหน่อย วันนี้เป็นแกงธรรมดา จิ้มน้ำแกงก็สามารถให้พลังเพื่อทำกิจกรรมอื่นต่อไปได้

มีพลังเล่นเน็ทต่อไปได้ทันที แม้อยู่ในรถไปโรงเรียนก็หาข้อมูลเตรียมอภิปรายในห้องได้