เรื่องที่ 10.1 ระดับตามยาวแนวทาง (Profile Leveling)
ระดับตามยาวแนวทางเป็นวิธีการสำรวจเพื่อหาลักษณะของพื้นดินตามแนวเส้นศูนย์กลางแนวทาง เพื่อใช้ในการก่อสร้างทางด้านวิศวกรรม กระทำโดยการหาค่าระดับของจุดที่ต่อเนื่องกันแล้วลากเส้นเชื่อมจุดเหล่านี้ เส้นที่ได้จะเป็นตัวแทนลักษณะของพื้นดินตามศูนย์กลางแนวทางเราเรียกว่าการทำระดับตามยาวแนวทาง(Profile Leveling) งานต่างๆที่ต้องทำระดับตามยาวแนวทางได้แก่
1. งานถนน (Highways)
2. งานทางรถไฟ (Railways)
3. งานระบบขนส่ง (Transmission lines)
4. งานคลองชลประทาน (Canals)
5. งานท่อระบายน้ำ (Sewers)
6. งานท่อส่งน้ำหลัก (Water mains)
จุดที่ต้องกำหนดเพื่อเก็บค่าระดับแนวทางตามยาว
- จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดโครงการและจุดที่ทำการวัดมุม
- จุดที่อยู่ระหว่างกลางบนเส้นศูนย์กลางแนวทาง(ระยะ 50-100 ฟุตสำหรับหน่วยอังกฤษและ 10 – 40 เมตร สำหรับ SI unit)
- ระยะห่างของหมุดจะถูกวัดด้วยเทปหรือ EDM.
การทำระดับตามยาวแนวทางจะกระทำหลังจากได้ทำการวางแนวทางไปบนพื้นดินเรียบร้อยแล้ว โดยทำการวัดระยะตอกหมุดที่ศูนย์กลางแนวทาง ระยะห่างของหมุดขึ้นอยู่กับสภาพภูมิประเทศและความละเอียด ลักษณะของงานที่ต้องการ มาตราส่วนที่จะขึ้นรูป เช่น ทุกๆ 10 เมตร และจุดที่มีการเปลี่ยนแปลงของความลาดเอียงในภูมิประเทศ ตำแหน่งสะพาน จุดที่มีทางแยก เป็นต้น จุดเริ่มต้นของงานเราจะกำหนดให้เป็น sta. 0+000 ทุกจุดที่เต็มร้อยเราเรียกว่า full station เช่น sta. 0+100 , 0+200 … เป็นต้น จุดต่างๆ ที่อยู่บนศูนย์กลางแนวทางเราจะเรียกจุดเหล่านี้ตามระยะจากจุดเริ่มต้นเสมอ เช่น ระยะที่ 153.25 ม. เราจะเรียกเป็น sta. 0+153.25 เป็นต้น
ในการทำระดับตามยาวแนวทาง
ตำแหน่งตั้งกล้องระดับไม่จำเป็นจะต้องอยู่บนแนวเส้นศูนย์กลางแนวทางเสมอไป
ดังรูป 17.1
กล้องระดับ(L1)จะอยู่ในตำแหน่งที่สามารถมองเห็นไม้วัดระดับที่ตั้งอยู่บน
B.M.
และสามารถอ่านค่าระดับของจุดที่อยู่บนเส้นศูนย์กลางแนวทางได้ชัดเจน
(จากรูป มองเห็นจุด 1,2,3,4)คือค่า ไม้กลาง (I.F.S.) และส่องค่า
Foresight ที่จุด TP.1 ก่อนจะย้ายกล้องระดับ(L2)
หลังจากตั้งกล้องได้ระดับแล้วก็ทำการอ่านค่า Back sight บนหมุด TP1.
แล้วจึงทำการเก็บค่าระดับจุด 5,6 บนแนวเส้นศูนย์กลางทางต่อไป และทำ
TP2 อ่านค่า Foresight ก่อนทำการย้ายกล้องเพื่อทำงานต่อไป
นอกจากนี้ยังมีจุดที่ทำการเก็บเพิ่มเติมในกรณีที่ทีจุดเปลี่ยนแปลงความลาดเอียงจากตัวอย่างเป็นจุด
X
