สวัสดีชาว G2K ทุกท่านค่ะ..วันนี้ขอไม่พูดถึงการเลือกชื้อของผู้หญิง แต่จะพูดเรื่องการซื้อที่เปลี่ยนไปเเทนค่ะเมื่อสุดสัปดาห์ก่อนดิฉันมีโอกาสได้เข้ากรุงเทพฯ และไปพักเเถวจตุจักร เมื่อเข้ากรุงเทพฯ สิ่งเเรกที่คนต่างจังหวัดอย่างเราเลือก ก็คือ จะขึ้นรถเมล์..ที่ไม่เคยนั่งเลย หรือ จะขึ้นเเทกซี่..ที่รู้เป้าหมายเเต่ไม่รู้เส้นทาง U,U จะเลือกอะไรกันดีล่ะนี่!! คนส่วนมากก็น่าจะเลือกเหมือนดิฉันคือขึ้นเเทกซี่ เพราะสะดวกสบาย การที่เสียตังค์เพิ่มขึ้นนี้ก็เพื่อแลกกับความสะดวกสบายในการเดินทางแม้ว่าพี่เเท็กซี่แกจะพาอ้อมแล้วอ้อมอีกแ้ล้วบอกว่าเป็นทางลัดรถไม่ติดก็เหอะ!!
ตกเย็นวันนั้นเมื่อหิวน้ำ+ขนม ดิฉันก็คงเหมือนๆเพื่อนทุกๆคน ก็ต้องหา 7-11 ซึ่ง 7-11 มันเข้ามาอยู่ในชีวิตประจำวันของเรา ก็น่าจะประมาณ 10 ปี ที่เเล้ว สำหรับคนขอนแก่นเเ่ต่สำหรับคนกรุงเทพก็น่าจะ 15 ปีที่เเล้ว(มั้ง) ซึ่งเวลาก็เป็นจุดที่ทำให้การเลือกชื้อของคนเเตกต่างกันออกไปด้วย ดังตัวอย่างที่ดิฉันไปเจอกับตาตัวเองมา พวกเราคงจะเคยเห็น ขี้เหล้า(คนที่ที่ติดเหล้า เดินโซเซ กลิ่นแอลกอฮอล์ฟุ้งกระจาย) ที่ชอบไปชื้อเหล้าขาวตามร้านโชห่วย ซึ่งบ้านป้าของดิฉันก็เคยขายสมัยฉันเป็นเด็ก ซึ่งดิฉันจะไม่ชอบมากที่จะมาขายให้ขี้เหล้าพวกนี้ เพราะจะเอาเงินมาไม่พอบ้าง มาขอฟรีบ้าง พูดไม่รุ้เรื่องบ้าง ขายให้เเล้วปวดหัวกับเงินที่ไ้ด้มาไม่กี่บาท เเต่ กาลเวลาเเละการเเข่งขันที่รุนเเรง ทำให้ร้านโชห่วยหายไป ยิ่งในกรุงเทพฯเเทบจะไม่เหลือร้านประเภทนี้อยู่เลย เเละ เวลาก็ทำให้เกิดการพัฒนาการเลือกชื้อของขี้เหล้าพวกนี้ เพื่อความอยู่รอดของกลุ่มขี้เหล้าที่จะหาเหล้ากิน เเละใน 7-11 วันนั้น ดิฉันมาเข้าคิวรอจ่ายเงินซื้อน้ำเปล่า เเละได้ยินเสียงพนักงานเคาท์เตอร์เงินข้างๆ พูดน้ำเสียงอย่างเเข็งขัน " ไม่พอครับ " ดิฉันเห็นภาพที่คุ้นตาเหมือนสมัยวัยเด็ก ชายแก่ๆไม่สวมเสื้อ กลิ่นเหล้าขาวเหม็นไปรอบทิศ ตาเเทบจะเปิดไม่ได้ ยืนก็เเทบจะล้ม พูดก็ไม่ได้( เมา ) กำลังจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์ "ไม่พอครับ " ครั้งที่สองที่พนักงานคนเดิมพูดด้วยน้ำเสียงเข้ม ดิฉันก็มองไปที่ ขี้เหล้าทำท่าหาเงิน ซึ่งกระเป๋าก็มีเเค่สองที่ ก็ที่กางเกงเเต่ทำเป็นจับไปรอบทิศด้วยอาการเมา เเละพนักงานจะไม่ขายก็ไม่ได้เพราะกดคิดเงินไปเเล้ว ดิฉันได้ยินคำว่า "ไม่พอครับ" อยู่ประมาณ 4-5 รอบเหอๆๆ จนดิฉันกำลังจะเดินออกไปก็ได้ยินเสียงลิ้นชักเก็บเงินเปิด ปิ๊งงง!! (แสดงว่าจ่ายเงินครบแล้ว) แถมชายแก่ขี้เหล้ายังบอกกับพนักงานว่า " เปิดขวดให้ด้วย" (โว้ววว!! เด๋วก็คิดค่าเปิดขวดซะนี่ 555+)
เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ดิฉันกลับไปคิดถึงความเปลี่ยนแปลงในการเลือกชื้อของคน ซึ่งสภาพเเวดล้อมก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้การเลือกซื้อของคนเปลี่ยนไป ถ้าถามว่าขี้เหล้าเเถวบ้านเรา หรือว่าเราเคยเห็นบ้างรึป่าวที่จะเจอขี้เหล้า ไม่สวมเสื้อ ซื้อเหล้าขาวขวดเล็กที่ 7-11 ซึ่งถ้าเป็นเเถวบ้านเราก็คงจะเจอตามร้านโชห่วยซื้อเเล้วจับกลุ่มนั่งก๊งเหล้าหน้าร้าน ลองคิดดูว่าถ้าไม่มีร้าน 7-11 หรือโชห่วย เเต่มี Big C , Lotus เราก็คงเห็นขี้เหล้าเดินโซเซเข้าไปซื้อในห้างเป็นเเน่นอน....
รูปแบบการซื้อที่เปลี่ยนไป ก็เพราะต้องปรับตัวตามสภาพเเวดล้อมในแต่ละที่ที่แตกต่างกันและการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ลองนึกดูนะคะว่า ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเรามีรูปแบบการซื้อหรือมีวิวัตนาการในการซื้ออย่างไร?
ขอบคุณทุกท่านสำหรับการติดตามค่ะ ^^
ปล. การเดินทางทำให้เราเห็นโลกมากขึ้น
