วันนี้การวาดภาพ midrib ที่หนูวาดมาเป็นอาทิตย์ก็เสร็จลง อะ อะ ไม่ได้หมายถึงว่าเสร็จสมบูรณ์แบบนะค่ะ เสร็จจากหน้าเครื่องจุลทัศน์ แต่งต้องนำมาปรับแต่งเพื่อให้คมชัดก่อนนำไปถ่ายภาพและย่อเพื่อแกะลายอีกครั้ง
มานั่งทบทวนดู ก็รู้สึกว่า อืมเป็นการเรียนรู้ฝึกความอดทนทำในสิ่งที่ไม่คุ้นเคยจริง ๆ ค่ะ เพราะลำพังการวาดภาพสหรับหนูก็ไม่ใช่เรื่องง่าย จะบอกว่าก่อนหน้านี้กาะส่องกล้องจุลทัศน์ยังมีปัญหา แต่เหมือนพึ่งมาค้นพบวิธีการส่องกล้องสองตา จากห้องเเล็บก่อนหน้าดูที่เลี้ยงเซลล์มะเร็งจึงเข้าใจว่าจังหวะแบบไหน จึงเหมาสำหรับการมองสิ่งต่าง ๆ ผ่านกล้อง
การวาดภาพ ณ ปัจจุบันมีเทคนิคการถ่ายภาพมาใช้แทนบ้าง หรือ ใช้เสริมกันบ้าง แม้เทคนิคที่หนูเรียนรู้เป็นอะไรที่ทำมานาน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นเทคนิคที่มีโอกาสได้ฝึกฝนตนเอง
อืมหลังจากคุยกับพี่หัวหน้าท่านแนะนำการเก็บรายละเอียดภาพก็ทำให้หนูรู้สึกว่า โอ้ ยังอีกเยอะพอสมควรค่ะ แต่ก็อย่างที่ได้เรียนรู้มาเสมอ ๆ ทุกครั้งที่มีการลงมือปฏิบัติ ก็จะสำเร็จเป็นขั้น ๆ ไป แม้จะไม่ปรูดปราด แต่ก็ไม่ได้หยุดเดิน การอยูในสภาวะไร้ทิศทางดีอย่างนี้นี่เอง
สรุปว่า หนูชนะใจตนเองในการวาดภาพ มีความอดทนในการนั่งทำสิ่งที่ไม่คุ้นเคย จนมีการพัฒนาที่เห็นได้ชัดเจนในตนเอง แรก ๆ แม้จะมีหงิดหงิดไม่พอใจบ้าง ระหว่างทางจะต้องเจออุปสรรคมากมายบ้าง แต่ก็เป็นเส้นทางพิสูจน์ใจ ขอบคุณนะคะที่ให้โอกาสได้เรียนรู้
พอดีล้างเครื่องใหม่ยังไม่สามารถเอารูปมาลงได้ เดี๋ยวลงโปรแกรมสมบูรณ์เมื่อไหร่จะได้เอามาลงไว้ดูพัฒนาการค่ะ
ตอนนี้ดูอันเก่า ๆ ไปก่อน
อันนี้อันแรก ๆ
อันนี้อันถัด ๆ มา
