กก  เขียนเป็นภาษาไทยว่า   กก   อ่านว่า  กก
สำเนียงภาษาถิ่น(อีสาน) ออกเสียงให้มีสระ   " โ "  คือ  โก๋ก   เน้นเสียงจัตวา  จะเหมือนที่สุด  โกก  โก่ก  โก้ก  โก๊ก    โก๋ก
ความหมาย  กก (ส่วนของลำต้นไม้)
                     กก (พืชชนิดหนึ่งคล้ายต้นหญ้าผิวมันสีเขียว นำมาใช้ใน
                           การทอเสื่อกก)
                     กก  (ส่วนอวัยวะของร่างกาย  เช่น  กกขา(ต้นขา)  กกคอ(ต้นคอ)  กกแขน(ต้นแขน) 
                     กก (ส่วนต้น หรือส่วนหัว ของพืช)
                     กก (ส่วนหัวแถว  ตรงข้ามกับหางแถว  เรียก  กกแถว  ซึ่ง
                           ตรงข้ามหางแถว  หรือใช้กับอย่างอื่นทำนองนี้)
                     กก  (ลำดับแรก  หรือลำดับที่หนึ่ง  เช่น  ลูกคนแรก เรียก
                            ว่า  ลูก กก  เมียคนแรก  เรียกว่า  เมียกก  เป็นต้น)
บางที "กก" ก็เป็นคำกริยา เช่น  กกไข่ (อาการของไก่กำลังฟักไข่)
กกเมีย(นอนหรืออยู่ไม่ห่างเมีย  : กกลูก  กกไข่  )