อะไร ๆ ก็สตรอเบอรี่

(ต่อ)....

  

อาหารกลางวัน (๓๐ มกราคม ๒๕๕๓) ที่ไร่นภ ภูผา อะไร ๆ ก็สตรอเบอรี่  เนื่องจากทุกคนเิดินชมกฤษดาดอยโพสท่าถ่ายรูกันมาจนเหนื่อย  ก็ขับรถต่อมาจนถึงไร่นภ ภูผา ซึ่งเป็นไร่ในฝันของคนหลายคนที่เสริทดูทางอินเทอเนตมาแล้ว  แหม ! ช่างได้ดังใจจริง ๆ คุณเอกสารถีนำเรามาถึงจนได้ เข้ามาถึงไร่ก็เยอะ เกือบจะไม่มีที่ให้เรานั่ง  คุณนภเชิญเราให้ไปชั้นบนของบ้าน  ซึ่งเราปลูกเป็นบ้านไม้ง่าย ๆ แบบชาวไร่ทั่วไป  แต่ด้วยความเป็นธรรมชาติ  ใครใคร่นั่งนั่ง  ใครใครนอนนอน ใครอิ่มและจะทำอะไรก็เชิญตามอัธยาศัย  เหมือนบ้านตนเอง

เมนูแรกข้าวผัดสตรอเบอรี่  หน้าตาน่ากินสุด        (ดูรูปซิ) สตรอเบอรี่สด ๆ ข้าวผัดจานนี้ไม่ต้องบีบมะนาว ได้ความเปรี้ยวบวกความหวานจากผลสตรอเบอรี่  ตามด้วยน้ำสตรอเบอรี่  


และสตรอเบอรี่จิ้มพริกเกลือแทนผลไม้ทั่วไป  


สตอเบอรี่ในกระถาง

(อยากจะนำมาปลูกภูเก็ตบ้างจ้ง)

 

                   กิโลละ ๗๐ บาท โอ้ ! แม่เจ้า              

(มาถึงภูเก็ต กิโลละ ๓๕๐ บาท)

หลังจากอาหารกลางวันเราออกจากไร่นภ ภูผา ไปทางตลาดสะเมิงใต้  ในเขตเทศบาลตำบลสะเมิงใต้มีตลาดขายสินค้าโอท็อป  เต็มไปด้วยผลิตภัณฑ์จากสตรอเบอรี่แห้ง  สตรอเบอรี่กวน  น้ำสตรอเบอรี่  ไวน์สตรอเบอรี่ อื่น ๆ อีกมากมาย  ละลานตาไปหมด

ผลิตภัณฑ์จากสตอเบอรี่

ร้านขายผลิตภัณฑ์โอท็อป


สตรอเบอรี่ภัณฑ์ราชินี รสชาดหอมหวาน

ที่โครงการดอยหลวงบ่อแก้ว

กำลังจะแปรรูป