กลอน

กลอนรัก

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่คิดถึงทุกทีที่หลับตา
แต่คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

ไม่ไช่เด็กผี
ไม่มีเด็กโจ๋
ไม่ใช่เด็กกะโปโล
แต่เป็นเด็กโง่ที่รักเทอ

14 กุมภา วาเลนไทน์ ใกล้บรรจบ
ขอประสบ พบรักจริง หญิงชายหนอ
หากมีรัก ก็รักจริง ทุกสิ่งพอ
หากเจ็บก็ ขอให้หาย คลายความตรม

หากแอบอิง อย่าเฉยนิ่ง วิ่งไปบอก
เฉลยออก บอกรักเลย เอ่ยให้สม
ว่ารักนะ ว่าปลื้มนะ จะภิรมย์
จะสุขสม ไม่ขมขื่น ชื่นอุรา

หากคนรัก ได้ผลักไส ตัดใจเถิด
แล้วสวยเชิด เริดหล่อชู อยู่รักษา
แผลใจเจ็บ แค่เล็บหยิก จิกให้ชา
ลุกขึ้นมา หารักใหม่ ให้ชิวชิว

หากมีรัก ภักดีอยู่ ดูแลไว้
ขออย่าได้ ร้างลาไป ให้ใจหวิว
จงอยู่ครอง ปองรักกัน มั่นชิวชิว
รักสุขพลิ้ว ลิ่ว..ลันล้า อะฮ้า..เฮ

***

 รุ่งอรุณรับยามเช้านิยามรัก
จำนรรจ์ภักดิ์ให้ประจักษ์ในรักนี้
ที่พี่มอบขอจงตรองน้องคนดี
ในวจีและความดีของพี่ยา "

ก็แอบรักก็แอบชอบมานานอยู่
เธอคงไม่รู้ถึงความรู้สึกฉัน
ที่มันอยากตะโกนออกไปดังดัง
ว่าคนอย่างฉันนั้นชอบเธอ

เคยสบตามาหลายครั้งก็หลายหน
ใจหม่นๆของฉันนั้นร้องเรียกหา
อยากมีคนมาคอยมาเทคแคร์
เป็นเพียงแค่เพื่อนคนหนึ่งก็พอใจ