...ห้องเรียนธรรมชาติในกิจกรรมนี้...นอกจากเราได้เรียนรู้เรื่องราวของ" ฝาย...สายน้ำ...วิถีชุมชนคนควนเสม็ด"...แล้วพวกเราได้เรียนรู้ว่า...ทีม..สามัคคี...เสียสละ...น้ำใจเอื้อเฟื้อ..ร่วมด้วยช่วยกัน...คือพลังของความสำเร็จที่สงบสุขค่ะ...

         สวัสดีค่ะ...วันนี้พวกเราชาวควนเสม็ดชั้น ป.5 ชวนกันมาเล่าขานเรื่องราว " ฝาย...สายน้ำ...วิถีชุมชนคนควนเสม็ด"...ค่ะ

        เริ่มต้นของกิจกรรมนี้ด้วยท่าน ผอ.และครูอ๋อยได้บอกกล่าวแจ้งให้พวกเราทราบล่วงหน้าว่าพวกเราจะไปเรียนรู้เรื่องราว..."ฝาย...สายน้ำ...วิถีชุมชนคนควนเสม็ด" โดยการให้เราเดินเท้าสำรวจสายน้ำและสร้างฝาย...ดังนั้นสิ่งที่เราต้องเตรียมให้พร้อม  คือ

         1. แต่งกายด้วยชุดพละ  สวมใส่รองเท้าผ้าใบกระชับรัดกุม

         2. นำชุดลำลอง   รองเท้าแตะ  เพื่อไว้เปลี่ยนตอนลงน้ำทำฝาย

         3. อาหารกลางวัน  พร้อมน้ำดื่ม

....เมื่อถึงวันเดินทางจริง...พวกเราก็เตรียมตัวมาพร้อม...ท่าน ผอ.เรียกเตรียมความพร้อมและบอกล่าวถึงกติกาในการเดินทาง...โดยให้พวกเราแบ่งออกเป็น  3  กลุ่มตามกลุ่มของลูกเสือ-เนตรนารี...เมื่อทุกคนเข้าใจและยอมรับกติกา...ก็เริ่มออกเดินทาง...

พวกเราเจอแหล่งน้ำแรกเป็นสระน้ำที่เกิดจากสายน้ำหนึ่งที่ไหลมาสะสมเลยกลายเป็นสระน้ำใหญ่...ที่สระน้ำมีต้นจิกน้ำและต้นมะขามป้อม...จิกน้ำชาวบ้านนำยอดอ่อนมาจิ้มกินกับน้ำพริก...มะขามป้อมนำส่วนต่าง ๆ รวมถึงผลไปต้มเป็นยาสมุนไพรและกินแก้ไอ..แก้หวัด...ชาวบ้านใช้สระน้ำดังกล่าวสำหรับพิธีลอยกระทงด้วยค่ะ

...ต่อจากนั้นพวกเราก็เดินทางต่อไปยังคลองพังลา...ที่นี่มีการสร้างฝายถาวรสำหรับกักเก็บน้ำ...ชลอน้ำ...เพื่อความชุ่มชื้นของพื้นดินและใช้สอยยามหน้าแล้งค่ะ...ที่ฝายมีต้นไม้ใหญ่..ผู้ใหญ่ใจดีที่เข้าใจวัยของเรา...กรุณานำเชือกมาผูกไว้ให้เราห้อยโหนด้วย...พวกเราเด็กที่นี่หลายคนก็มาเล่นน้ำที่ฝายนี้บ่อยๆครับ....

...เมื่อได้ห้อยโหนและรับความรู้เรียบร้อย...ก็เดินทางต่อไป...ก่อนจะถึงจุดหมายของการทำฝายพวกเราต้องเดินทางผ่านเตราะ(ห้วย)ผักบุ้ง...เพื่อน ๆ ผู้ชายกระโดดข้ามไปได้สบาย...แต่พวกผู้หญิงท่าจะลำบาก...เพื่อนผู้ชายก็เลยช่วยกันหาขอนไม้มาวางให้ผู้หญิงเดินข้าม...บางคนเสียสละลงน้ำเหยียบขอนไม้เพื่อให้ผู้หญิงข้ามได้สะดวกขึ้น...ทั้งหมดพวกเราทำกันเองโดยมีคุณครูยืนยิ้ม...ให้กำลังใจ...ไม่พูดอะไรสักคำ...(ว่าแล้วบททดสอบด่านแรกนี้พวกเราผ่านฉลุยค่ะ...ทีม..สามัคคี...เสียสละ...มีน้ำใจ)

...เมื่อข้ามเตราะผักบุ้งมาได้แล้ว...ก็เดินทางต่อไปอีกนิดหนึ่งก็ถึงจุดหมายปลายทางคือจุดที่ต้องทำฝายจุดแรก...เมื่อมาถึงปรากฏว่ามีพี่ ๆ น้า ๆ กลุ่ม"ธรรมรักษ์ควนเสม็ด"คอยอยู่แล้ว...ไม่รีรอ...พวกเราก็จัดแจงแปลงร่างค่ะ...เมื่อแปลงร่างเสร็จแล้วท่าน ผอ.และพี่แดงก็ชี้แจงว่า...วันนี้เราจะทำฝายด้วยก้อนหินและดินทราย...ให้พวกเราหาก้อนหินในสายน้ำนำมาวางขวางสายน้ำ...ทุกขั้นตอนต้องทำด้วยความระมัดระวังเป็นที่สุด...เมื่อเราเข้าใจดีแล้วก็เริ่มปฏิบัติการค่ะ

   

...ในการทำฝาย...พวกเราจะแบ่งหน้าที่กันโดย...มีพวกคลำหาหิน...และส่งหินต่อ ๆ กันมา...อีกพวกก็ตักทรายใส่กระสอบ...พร้อมใจ...สามัคคี...มีพลัง....ในที่สุดสองฝายแรกก็เสร็จอย่างรวดเร็ว...ท่ามกลางความสุข...สนุกสนาน...อบอวลด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม...

...มีเพื่อนคนหนึ่งถามท่าน ผอ. ขณะที่พวกเรานั่งชมผลงานการทำฝายว่า ....

    " ผอ.ครับ เวลาหน้าน้ำ...น้ำมาเยอะ ๆ และแรงมาก...แล้วฝายที่พวกเราสร้างก็พังหมดเลยสิใช่ไหมครับ"

    " ถามได้ยอดเยี่ยมมากครับ...พังสิครับ...แต่จุดประสงค์ของการสร้างฝายคืออะไรครับ..."

                              " ฝาย...สร้างไว้ชลอน้ำครับ/ค่ะ..."

  " ใช่แล้ว...ฝายสร้างเพื่อชลอน้ำ...แล้วยังไงต่อละครับ..."

  " อ๋อ...ผมรู้แล้วครับ...เราสร้างฝายไว้ชลอน้ำ...ไม่ให้น้ำไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว...และกักเก็บน้ำเอาไว้ในหน้าแล้งใช่ไหมครับ"

  " ถูกต้องแล้วครับ...และยังทำให้ดินได้ซึมซับน้ำไว้...ทำให้ดินชุ่นชื้นสำหรับหน้าแล้งด้วย..."

....เมื่อชื่นชมผลงานการสร้างฝายด้วยความสุขใจแล้ว...พวกเราก็พักรับประทานอาหารมื้อเที่ยง...พวกเรารู้สึกว่า...เป็นอาหารมื้อที่อร่อยสุด ๆ ...มีเพื่อนเราคนหนึ่งไม่นำข้าวมา...พวกเราก็แบ่งให้กันคนละช้อนสองช้อน...อาหารเที่ยงมื้อนี้นอกจาก...อิ่มท้อง...อิ่มกายแล้ว...ที่สำคัญ คือ ทำให้พวกเรา อิ่มใจ ด้วยค่ะ...ต่อจากนั้นพวกเราก็เดินทางด้วยรถของพี่ ๆน้า ๆ กลุ่ม "ธรรมรักษ์" ไปยังคลองออกเพื่อซ่อมแซมฝายที่นั่นค่ะ...

 

.....ที่นี่...พวกเราก็ยังแข็งขัน...สามัคคี...ร่วมด้วยช่วยกัน...เล่นปนทำ...ทำปนเล่น...กันอย่างสนุกสนานจนเสร็จภารกิจซ่อมฝาย...ท่ามกลางรอยยิ้ม...เสียงหัวเราะเช่นกัน

...ห้องเรียนธรรมชาติในกิจกรรมนี้...นอกจากเราได้เรียนรู้เรื่องราวของ" ฝาย...สายน้ำ...วิถีชุมชนคนควนเสม็ด"...แล้วพวกเราได้เรียนรู้ว่า...ทีม..สามัคคี...เสียสละ...น้ำใจเอื้อเฟื้อ..ร่วมด้วยช่วยกัน...คือพลังของความสำเร็จที่สงบสุขค่ะ...