ศิลสมาธิปัญญา

พระพุทธองค์ตรัสว่า โรคภัยไข้เจ็บนั้น เกิดจากเหตุ ๔ ประการด้วยกัน คือ

๑. กรรม
๒. จิต
๓. อุตุ
๔. อาหาร

เพราะฉะนั้น การบำบัดรักษาโรคดังกล่าว จึงต้องควบคุมปัจจัยทั้ง ๔ ประการนี้ให้อยู่หมัด กล่าวคือ

ในส่วนของกรรม ควบคุมโดยการประกอบบุญกุศลให้มากและเข้มข้นทับทวี สำหรับโรคนี้ ขอแนะนำให้ผู้ป่วยหมั่นปล่อยสัตว์ ปล่อยปลา ให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เล็กหรือใหญ่ บุญถวายคิลานเภสัชและภัตตาหารเป็นสังฆทานแด่พระภิกษุสงฆ์ บุญปฏิบัติบำรุงพระภิกษุผู้อาพาธ (สามารถทำได้ตามโรงพยาบาลสงฆ์ที่มีอยู่ในจังหวัด/ท้องที่ของท่าน) และบุญที่เกิดจากการแสดงอปจายนะ (เคารพนบไหว้)
ต่อพระรัตนตรัยและผู้มีพระคุณ มีบิดามารดา เป็นต้น (ความเคารพ เป็นเหตุให้ถึงซึ่งความเป็นผู้มีอายุยืน) สำหรับการบริจาคโลหิตต้องงดเว้นโดยเด็ดขาด

ในส่วนของจิต ควบคุมโดยการปฏิบัติกิจภาวนา โดยการทำใจให้ผ่องแผ้ว (สจิตฺตปริโยทปนํ)

ในส่วนของอุตุ ควบคุมโดยการเลือกอยู่ในถิ่นอันมีสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสม (กับโรคของผู้ป่วย) => "ปฏิรูปเทสวาโส"

ในส่วนของอาหาร ควบคุมโดยไม่รับประทานอาหารที่มีรสจัด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "รสเค็ม" แล้วหันมารับประทานอาหารในตระกูลชีวจิตหรือมังสวิรัติ เพื่อเป็นการบำรุงรักษาสรีระยนต์ของเราให้ฟิตปั๋งตลอดอายุการใช้งาน