โลกกลมๆ ใบนี้บางครั้งกลมยิ่งกว่าเหรียญดอลล่าร์เสียอีก กลิ้งไปไม่รู้จบ

 

10  มกราคม 2552  เวลา 04.50 น.

 

 

  • มกราคมปีนี้ไม่ได้ไปท่องเที่ยวที่ไหนเลย

 

  • อยู่กับงาน และอยู่กับงานจริงๆ

 

  • ฉันฝันหลายครั้งมาก ว่าทำกุญแจรถหาย  และฉันหารถของฉันคันที่ขับประจำไม่พบ รวมทั้งเรื่องจริงที่สตาร์ทรถไม่ติดในครั้งเดียว ทั้งที่ตลอดสี่ปีเต็มที่เค้ารับใช้ฉันมา   ไม่เคยมีอาการให้เห็นเลย

 

  • วันที่ 10 มกราคม 2552 เวลาประมาณ 04.50 น. กำลังนอนหลับสนิทก็ได้ยินเสียงดังสนั่นที่หน้าบ้านของฉัน

 

  • ฉันรู้ในวินาทีนั้นว่า รถของฉันถูกชนเสียแล้ว

 

  • ฉันวิ่งออกมาดู พบว่ารถของฉันกระเด็นไปไกลจากจุดที่จอดไว้หน้าบ้านถึง 10+ เมตร  สภาพยุบทั้งคัน

 

  • ส่วนรถของคู่กรณีไปหมุนคว้างอยู่กลางถนน พร้อมคนขับที่หัวแตก ไร้สติ และกลิ่นเหล่าคละคลุ้ง ....

 

  • ฉันเรียกประกัน ถ่ายรูป ทำทุกอย่างเท่าที่จะเก็บหลักฐานได้ รวมทั้งรวบตัวคนขับไว้ ไม่ให้ขึ้นมอเตอร์ไซด์รับจ้างหนีไป.... ฉันว่าฉันทำถูกต้องแล้วทุกอย่าง

 

  • ณ สถานีตำรวจ ... ฉันพบว่า การลงบันทึกประจำวันนั้น ไม่มีอะไรชัดเจน ไม่ได้ช่วยอะไรฉันเลย .... ไม่มีอะไรชัดเจนจริงๆ ที่จะเป็นหลักประกันให้ฉันได้....

       บันทึกนั้นพร้อมที่เอนไปทางไหนก้ได้ ไม่ชี้ชัด... แม้จะกระทั้งขับรถมาด้วยความเร็วสูงและเมาขนาดหนัก......

 

  • บันทึกการเป่าแอลกอฮอล์????? เป็นไปได้หรือ ที่ไม่ถึง 150.... เมื่อเมาขนาดนั้น และไม่ระบุชื่อคนถูกเป่า... รวมทั้งหลายอย่างที่ฉันไม่เคลียร์.... แต่ฉันก็ขอไว้เป้นหลักฐานอย่างยากเย็น...

 

  • ฝรั่งคู่กรณีของรถฉัน.... แปลกไหมที่ไม่ต้องให้พาสปอร์ตกับตำรวจก็ได้...และเขาก็ซีเรียสมากเมื่อฉันขอหลักฐานที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์...และสำเนาพาร์ตปอร์ต....

 

  • ฉันคุยกับฝรั่งโดยไม่ต้องใช้ล่าม ไม่ต้องใช้เจ้าหน้าที่ ฉันทำตามวิธีการของฉัน และหลักฐานที่ฉันมี ดำเนินการโดยตรง ณ สถานีตำรวจ .... ฉันจึงได้ค่าเสียหายมาบ้างนิดหน่อย ... แต่ก้ไม่พอกับค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นมากมายกับการซื้อรถใหม่ และการเช่ารถขับระหว่างดำเนินการ ...กับการคืนซากรถที่ได้จากประกันชั่น 1  เพราะไม่สามารถซ่อมได้แล้วกับความเสียหายขนาดนั้น

 

  •  หากเพียงเขาไม่ดื่มเหล้าจนไร้สติซิ่งมาชนรถที่จอดอยู่สนิทอยู่หน้าบ้านของฉัน

 

  • ฉันก็ไม่ต้องเดียดร้อน ที่ต้องเสียรถของฉันไป และต้องควักเงินมาซื้อรถคันใหม่อีก

 

  • สิ่งที่ได้เรียนรู้.... คือ จงช่วยเหลือตัวเองให้ได้มากที่สุด โลกกลมๆ ใบนี้บางครั้ง

ก็กลมยิ่งกว่าเหรียญดอลล่าร์เสียอีก กลิ้งไปไม่รู้จบ

  • ณ วันนั้น คุณพ่อฉันบอกว่า "ลูกก็โชคดีแล้ว ที่ไม่นั่งอยู่ในรถ"  มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น และทำใจได้ในเวลาต่อมา

 

  • ขอบคุณรถคันเก่งของฉัน  ที่ช่วยพาฉันที่ทุกแห่งที่ฉันอยากไป ช่วยฉันทำงานหาเงินมาใช้ตลอด 4 ปีเต็ม  และขอบคุณรถของฉันที่มาบาดเจ็บแทนฉันแล้วจากไป