เหมือนกับว่า คิดเร็ว พูดเร็ว ฟังเร็ว จะเป็นคนเก่ง

   ผมมีเรื่องอึดอัดใจในเรื่องการสื่อสารครับ  คือ  ผมว่าการสื่อสารเดี๋ยวนี้  เขาชอบสื่อสารกันเร็วๆ ครับ  ซึ่งผมไม่ค่อยชอบเลย

 

    มองดูผิวเผินเหมือนเป็นเรื่องดี   เหมือนเป็นคนเก่งนะครับ ที่เข้าใจอะไรง่ายๆ  เข้าใจได้เร็ว

 

    พูดไปแค่สองสามประโยคก็รู้เรื่องแล้ว  หรือพูดไม่ทันจบดี  ก็มีคำตอบกลับมาเลยในลักษณะที่ว่าเข้าใจแล้ว

 

    แต่พอทำจริง  "คนละเรื่อง" กับที่พูดเลยครับ

 

    หรือว่าเป็นวัฒนธรรมของความทันสมัยไปเสียแล้วละครับ ที่ต้องคิดเร็ว พูดเร็ว  ฟังเร็ว  เพราะถ้าคิดช้า  พูดช้า ฟังช้า  จะดูเป็นคนล้าสมัย  ไม่ทันโลก   ไม่ทันกิน  ไม่ทันกาล  ประมาณนั้น

 

      เอาเป็นว่าทำตัวให้เข้าใจให้รู้เรื่องเอาไว้ก่อน  เพื่อโชว์ให้คนอื่นรู้   ส่วนจะรู้เรื่องจริงหรือไม่จริง  อันนั้นค่อยไปว่าอีกที  คงไม่มีใครรู้มั้ง

 

      ผมเองเมื่อก่อนก็ชอบสื่อสารแบบเร็วๆครับ  แต่จากที่ผ่านมาในหลายๆครั้ง ผมว่ามันเป็นการสื่อสารที่ผิดพลาดครับ

 

      หลังจากที่ผมได้ศึกษาหลักการของDialougeมาบ้าง ทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ  และ  จากการเข้าไปทดลองทำเวทีครอบครัวสุขภาวะ

 

      ผมพบว่าการสื่อสารแบบช้าๆ ให้อะไรได้มากเลยครับ  เริ่มจากฟังช้าๆ  พูดช้าๆ  ตัดสินใจช้าๆ

 

      ทำให้เริ่มเข้าใจและเข้าถึงการฟังแบบ I in you เริ่มเข้าใจคน   เริ่มเห็นความสัมพันธ์ของสรรพสิ่งที่เกี่ยวโยงกันเป็นคนแต่ละคน

 

      ผมว่าการสื่อสารแบบช้าๆ เป็นกระดุมเม็ดแรกของการสื่อสารเลยละครับ   เมื่อติดกระดุมเม็ดแรกได้ถูกต้องเป็นพื้นฐานจากการสือสารแบบช้าๆ แล้ว

 

       กระดุมเม็ดที่สองเม็ดที่สาม ก็จะเริ่มพัฒนาไปสู่ความเร็วได้ตามลำดับครับ

 

      ช้า เพื่อที่จะเร็ว  (ฟังช้า  งานเร็ว)

      ดีกว่า เร็ว  แล้วมาช้า  ตอนหลังครับ (ฟังเร็ว งานช้า)

 

    ก่อนจบนึกถึงโฆษณาเครื่องดื่มบำรุงกำลังยี่ห้อหนึ่ง 

     "เถ้าแก่  เถ้าแก่"  

      "รู้แล้ว  รู้แล้ว" 

     ยังไม่ทันบอกเลยครับว่าจะเอาอะไร  เถ้าแก่แกรู้แล้ว