สภาพของใจ
            ความ ที่เราไม่รู้ว่า “ใจ” แปรสภาพไปอย่างไร เมื่อโดนสิ่งเร้าภายนอกเข้ามากระทบ ทำให้ใจ ถูกบีบ ถูกคั้น ถูกหมัก ถูกดอง ถูกแช่อิ่มด้วยกิเลส จากเดิม ที่ใจมีสีใสๆ มีน้ำหล่อเลี้ยงสีใสๆ แต่เมื่อ….
“รับ” เอา “โลภะ” ซึ่งมีสีดำเข้ามา
ก็ทำให้น้ำหล่อเลี้ยงใจ กลายเป็นสีดำตาม ใจก็ย่อมดำด้วย ทำให้คิดอยากได้ และหวงไม่สิ้นสุด

“รับ” เอา “โทสะ” ซึ่งมีสีแดงเข้ามา
ก็ทำให้น้ำหล่อเลี้ยงใจ กลายเป็นสีแดงตาม ใจก็ย่อมแดงด้วย ทำให้โกรธ โมโห หงุดหงิด

“รับ” เอา “โมหะ” ซึ่งมีสีคล้ำคล้ายน้ำล้างเนื้อเข้ามา
ก็ทำให้น้ำหล่อเลี้ยงใจ กลายเป็นสีคล้ำคล้ายน้ำล้างเนื้อตาม ทำให้โง่ เซอะ มึนๆ งงๆ ก่งก๊ง ตัดสินใจไม่ถูก
กลไกการทำงานของใจ
และด้วยความที่เราไม่รู้ด้วย ว่า ”ใจ” มี “กลไก” การทำงานอย่างไร ทำให้ต้องกลับมาดูตารางนี้
เมื่อเรารู้สภาพของใจ และการทำงานของใจเช่นนี้แล้วเราก็จะลืมวันวาเลนไทน์หัวใจแหว่งไปเสียถนัด
เพราะ สิ่งที่จำเป็นที่ต้องทำคือ กราบพระเดชพระคุณหลวงปู่งามๆ ทุกๆ วัน (ไม่เฉพาะแต่วันวาเลนไทน์ วันแห่งความรักสากลเท่านั้น) ที่บอกสิ่งที่หาฟังได้ยากยิ่ง แถมท่านยังสอน Know How ที่มีค่าที่สุด ยิ่งกว่าสิ่งใดๆ นั่นคือ