วันหนึ่งพี่ครูที่เกษียณอายุราชการไปแล้วมาเยี่ยมครูอ้อยที่ห้องเรียน  ท่านขออนุญาตเล่านิทานให้นักเรียนฟัง  ครูอ้อยเลยได้ฟังนิทาน  และนำมาเขียนด้วยนะคะ

จักรพรรดิ์แห่งเมืองหนึ่ง  ไม่มีราชโอรส  เมื่อทรงชรา  พระองค์ทรงคิดที่จะสละราชสมบัติ  ให้แก่.....ใครก็ได้  ที่มีคุณธรรม

พระองค์  ทรงแจกเมล็ดพันธ์ต้นไม้ให้แก่  ผู้ชายทุกคนในเมือง  ให้นำไปปลูก ดูแล  เมื่อครบ หกเดือน  ให้มาพบกัน และ นำต้นไม้มาส่ง

ชายคนหนึ่ง  นำเมล็ดต้นไม้ไปปลูก  รดน้ำพรวนดิน  วันแล้ววันเล่า เดือนแล้วเดือนเล่า  ต้นไม้ของคนอื่นมีความสูงสวยงาม  แต่เมล็ดของชายคนนี้.....ไม่งอกงาม  แถมยังจะเน่าด้วยซ้ำ

เมื่อครบ หกเดือน  ผู้ชายทุกคน  นำต้นไม้ เข้าไปในพระราชวัง  ยกเว้นชายคนนี้  ไม่กล้านำไปในพระราชวัง ด้วยเมล็ดพันธ์นั้น .....เน่าเสียแล้ว 

แต่มารดาของเขา  ให้นำไปถวาย และ กราบทูลความจริงว่า.....เป็นอย่างไร

ชายคนนี้ ถูกเพื่อนๆ เยาะเย้ย

เขาก็รู้สึกอับอาย 

แต่เขาเชื่อมารดาของเขา 

เมื่อถึงเวลา จักรพรรดิ์  เสด็จออกว่าราชการ.....ทรงเห็นต้นไม้งอกงาม  ทุกคน  ก็ตรัสชมเชย 

แต่ทรงเหลือบมาเห็น  ต้นไม้ของชายคนนี้  จึงตรัสถามว่า......ทำไม  เมล็ดพันธ์ของท่าน  ไม่งอกงาม  ไม่เติบโต  เหมือนของเพื่อนๆๆท่านล่ะ......


เมื่อชายคนนี้  ได้กราบทูลตามความจริงแล้ว 

จักรพรรดิ์  ทรงหัวเราะดังลั่นท้องพระโรง และประกาศว่า.....ข้าฯ พบแล้ว  จักรพรรดิ์  ผู้มีความดี  ความงาม  ซื่อสัตย์ และมีคุณธรรม......


ทุกๆคนในท้องพระโรง งง 

รวมทั้ง นักเรียนที่ฟังนิทาน ก็งง 

ครูอ้อย ก็งง 

ท่านผู้อ่าน  งง ไหม

ก็จักรพรรดิ์  ทรงนำเมล็ดพันธ์ทุกเมล็ด ไปต้มในน้ำเดือด  จะงอกงามเป็นต้นไม้ได้อย่างไรเล่า......

อืมมมมมม  ชายคนนี้ มีคุณธรรมในข้อ  มีความซื่อสัตย์......นั่นเอง 

หายงงแล้ว 

อ๋อ......นักเรียน ร้อง